

D2268

རྒྱ་གར་ལྷོ་ཕྱོགས་ཡུལ་ཀོ་ས་ལར་སྐུ་འཁྲུངས་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་ཤྲཱི་བཻ་རོ་ཙ་ན་བཛྲའི་ཞལ་སྔ་ནས་རང་འགྱུར་དུ་མཛད་པའོ། །[་]@##། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། དོ་ཧ་ཀོ་ཥ་ཧྲྀ་ད་ཡ་ཨརྠ་གཱི་ཏི་ཊཱི་ཀཱ་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། དོ་ཧ་མཛོད་ཀྱི་སྙིང་པོ་དོན་གྱི་གླུའི་འགྲེལ་པ་ཞེས་བྱ་བ། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །སྤྲུལ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རིན་ཆེན་བློ་གྲོས་དང་། །དཔལ་ལྡན་རྣལ་འབྱོར དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་མདའ་བསྣུན་གྱི།།ཇི་བཞིན་དགོངས་པ་ལོན་པ་དཔལ་ལྡན་ས་ར་ཧའི། །ཞབས་ཀྱི་རྡུལ་ལ་སྒོ་གསུམ་དང་བས་ཕྱག་འཚལ་འདུད། །སྙིང་པོའི་དོན་ནི་བློ་ཡི་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་པས། །བདག་འདྲས་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་ཀྱང་དོན་དང་ཤིན་དུ་རིང་། །ཚིག་དང་དོན་གྱི་ འབྲེལ་པ་མེད་དེ་འོ་ན་ཡང་།།དྲན་རིག་སྒྲོན་མེ་འདི་ལ་བརྟེན་པའི་དོན་འགྲེལ་འདི། །མུ་སྟེགས་ལ་སོགས་གཞན་གྱི་གཞུང་ལ་མི་སྨོད་དོ། །རྟོགས་ན་དེ་དག་སྙིང་པོའི་དོན་ལས་མ་གཡོས་པས། །འོན་ཏེ་ལོག་པར་རྟོགས་པས་གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། །དོན་ལ་དགོས་པ་ མེད་པས་ཞིབ་ཏུ་མ་གསུངས་སོ།།གཞན་གྱི་གཞུང་གི་རྩ་བའི་རྗེས་ལ་འགྲེལ་པས་བཤད། །བདག་འདྲའི་ལུགས་ཀྱིས་བཤད་པའི་རྗེས་ལ་རྩ་བ་བྲི། །དེ་ཡང་སྡེ་སྣོད་རྣམས་ཀྱི་ལུང་ཚིག་མི་འདྲེན་ལ། །སྔགས་དང་རྒྱུད་རྣམས་ལུང་ཚིག་བྲིས་པས་རྫོགས་པ་མེད། ། དཔལ་ལྡན་རི་ཁྲོད་ཞབས་ཀྱི་ཐུགས་དགོངས་འབའ་ཞིག་ལ། །བརྟེན་ནས་གསུང་གི་བདུད་རྩིའི་ཐིག་པའི་བརྗེད་བྱང་འདི། །བདག་དང་བདག་འདྲ་མོས་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་ནི། །དོན་གྱི་གདམས་ངག་འབའ་ཞིག་བསྡུས་ནས་བྲི་བར་བྱ།། །།དེ་ལ་རེ་ཞིག་དོ་ཧ་ཀོ་ཥ་གཱི་ཏི་འདི་ལ དོན་རྣམ་པ་གཉིས་སོ།།སྙིང་པོའི་དོན་མ་རྟོགས་པ་ལ་བརྒལ་བ་དང་། རྟོགས་པ་གསལ་བར་བྱེད་པའོ། །མ་རྟོགས་པ་ལ་བརྒལ་བ་ནི། ཕྱི་རོལ་མུ་སྟེགས་པ་དང་། ནང་པ་སངས་རྒྱས་པའོ། །དེ་ཡང་མུ་སྟེགས་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ལ། །རྟག་པ་དང་བདེ་བ་དང་། ཁྱབ་པ་ དང་།གཅིག་པུ་དང་བཞི་ཁས་ལན་ཏེ། མི་གསལ་བའི་མཚན་མ་དང་། གསལ་བའི་མཚན་མ་ཞི་ལ་བཞི་པ་ལ་བཞེད་དེ། དེ་ལས་འགྲོ་བའི་དོན་དུ་རིགས་རྣམ་པ་བཞིར་གཟིགས་ནས། སྟོན་པ་རྣམ་པ་བཞིར་སྤྲུལ་པ། ཚངས་པ་དང་། དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་དང་། ཁྱབ་འཇུག་དང་། དྲག་པོ་འཇིགས་བྱེད་དང་བཞིའོ། །དེ་ཡང་མ་འོངས་པའི་དུས་ན། བྲམ་ཟེའི་རིགས་དང་། རྗེའུ་རིགས་དང་། རྒྱལ་རིགས་དང་། དམངས་རིགས་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུའོ།

我来为您翻译这段藏文：
这是在印度南方戈萨拉地区出生的大瑜伽自在尊者吉祥金刚毗卢遮那亲自翻译的。
梵文为：Doha-koṣa-hṛdaya-artha-gīti-ṭīkā-nāma
藏文为：道歌藏要义歌注释
顶礼文殊童子！
顶礼并恭敬三门净信礼敬化身菩萨宝智慧尊者、具德瑜伽大自在射箭者、如实通达密意的具德萨拉哈足下尘埃！
由于要义之义未成为智慧境界，像我这样的人虽用言语表达，却与实义相去甚远。虽然文字与意义无有关联，但仍依此觉知明灯造此注释。
不诽谤外道等他宗论典，若能领悟，彼等未离要义之义。然而若错解则不能解脱。因义理无需故未详说。
他宗论典先有根本后有注释来解说，而我的传统是先解说后写根本。且不引用经藏等经文，密咒与续部引用亦不完整。
唯依具德寂静足尊者密意，依止语言甘露滴的备忘录，为我与与我相似信解者之利益，唯摄要义教授而书写。
关于此道歌藏歌义，有两种含义：对未证悟要义者的诘问，以及令已证悟者明了。对未证悟者的诘问分为外道和内教佛教徒。
其中外道执我见者承许四种：常、乐、遍、一。不明相与明相寂灭为第四。为利众生观四种种姓，化现四种导师：梵天、大自在天、遍入天、暴怒忿怒天等四位。这是为未来时期婆罗门种姓、吠舍种姓、刹帝利种姓和首陀罗种姓之利益。

། །།དེ་ལ་བདག་རྟག་པ་ནི། ཚངས་པའི་ཞལ་ནས་གསུངས། བདག་བདེ་བ་ནི་དབང ཕྱུག་ཆེན་པོ་ཡབ་ཡུམ་གྱི་ཞལ་ནས་གསུངས།བདག་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་ནི་ཁྱབ་འཇུག་གི་ཞལ་ནས་གསུངས། བདག་གཅིག་པུ་ནི་དྲག་པོ་འཇིགས་བྱེད་ཀྱི་ཞལ་ནས་གསུངས། དེ་ལ་ཚངས་པའི་ཞལ་བཞི་ནས་བྲམ་ཟེའི་དོན་དུ་རིག་བྱེད་བཞི་གསུངས་ཀྱང་། དོན་དམ་པའི་ལྟ་བ་མ་རྟོགས་ པས།དེ་ཉིད་མི་ཤེས་བྲམ་ཟེ་ནི། །ངེས་བརྗོད་ཀྱི་རིག་བྱེད་དང་། མཆོད་སྦྱིན་གྱི་རིག་བྱེད་དང་། སྙན་དངགས་ཀྱི་རིག་བྱེད་དང་། སྲིད་སྲུང་གི་རིག་བྱེད་བཞི་པོ་ཚུལ་ཙམ་བསྒོམས་པས་མ་རྟོགས་པས། གྱི་ན་རིག་བྱེད་བཞི་དག་འདོན། །ལུས་དག་པར་བྱེད་པ་ས། ངག་དག་པར་ བྱེད་པ་ཆུ།སེམས་དག་པར་བྱེད་པ་རྩཝ་ཀུ་ཤ། རང་བཞིན་དག་པར་བྱེད་པའི་སྐུད་པའི་སྤྱོད་པས་མ་རྟོགས་པས། ས་ཆུ་ཀུ་ཤའི་དག་བྱེད་དང་། སྦྱིན་སྲེག་ཕྱི་ནང་གི་སྲོག་དང་མ་བྲལ་ཡང་ཕུང་པོ་མེ་ལ་སྲེག་།དོན་དམ་པའི་འབྲས་བུ་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ན། ཁྱིམ་ན་གནས་ཤིང་ མེ་ལ་སྲེག་།ཚེ་འདི་ལ་ནི་ཚ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་དོན་མེད། ཕྱི་མའི་ཚེ་ལ་ནི་གྲོལ་བར་མི་ནུས་པས། དོན་མེད་སྦྱིན་སྲེག་བྱེད་པ་ནི། །ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ནི་མ་རྟོགས། སྒྲིབ་པ་འབའ་ཞིག་ང་ལ་གནོད་པས། དུ་བས་མི་ལ་གནོད་པ་བས། ད་ནི་དབང་ཕྱུག་ཆེན པོའི་ཞལ་ནས་གསུང་པ་རྗེའུ་རིགས་ཀྱི་ཆོས།ལེགས་ལྡན་དང་། དབྱུ་གུ་པ་དང་། ཐ་དད་པ་དང་། ངང་པའི་སྤྱོད་པ་དག་ལ་བརྒལ་བ། ཉི་མ་དང་། ཟླ་བ་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དབྱུ་གུ་ལ་བརྩིས་ནས་སམ། ཕོ་སྨོས་ཀྱི་བདེ་བ་ལ་བརྟེན་ནས་ལེགས་པར་གྲོལ་བར་མཐོང་བས། དབྱུ་ གུ་དབྱུག་གསུམ་ལེགས་ལྡན་གཟུགས།།དེ་ཡང་པ་དག་ལ་ཡབ་ཡུམ་གཉིས་སུ་བསྒོམས་པའམ། ཕོ་སྨོས་ངང་པ་ལྟར་འགྲོགས་པའམ། རླུང་ངང་པ་ལྟར་ཤེས་ནས་གྲོལ་བར་འདོད་པས། ཐ་དད་པ་དང་དད་པའི་བསྟན་པ་དག་།ཕོ་སྨོས་ཀྱི་བདེ་བའམ། དབྱུ་གུ་རླུང་རྒྱུ་ བའི་བདེ་བ་མྱོང་ན་དཀར་པོའི་ཆོས་སམ་ནག་པོའི་ཆོས་ལ་ཁྱད་མེད་པས།ཆོས་དང་ཆོས་མིན་མི་ཤེས་པར་མཉམ་ཞིང་དོན་དམ་པའི་བདེ་བ་མ་ཡིན་པ་ལ་དོན་དམ་པ་ཡིན་སྙམ་པས། འགྲོ་བ་རྣམས་ནི་བརྫུན་པ་ཉིད་དུ་གོལ། ད་ནི་ཁྱབ་འཇུག་གི་ཞལ་ནས་གསུངས་ པ་རྒྱལ་རིགས་ཀྱི་ཆོས།བརྟན་པ་དང་གཡོ་བ་ལ་ཁྱབ་པའི་ཨེ་རིལ་བརྒལ་བ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་མ་རྟོགས་པའི་ལྕི་བའམ། མི་རུས་ཀྱི་ཐལ་བས་ལུས་ལ། ཨེ་རིལ་ཐལ་བས་ལུས་ལ་བྱུགས་ནས་སུ། །ཁྱབ་འཇུག་མགོ་བོ་ལ་ཡོད་པར་བསམས་ལ་སྤྱོད་པ་བྱེད་པས།

我来为您翻译这段藏文：
其中，常我由梵天宣说，乐我由大自在天父母宣说，遍我由遍入天宣说，一我由暴怒忿怒天宣说。其中，梵天四面为婆罗门宣说四吠陀，但因未证悟胜义见，不知真实的婆罗门，虽修习明论吠陀、祭祀吠陀、诗歌吠陀和护世吠陀四种仪轨，但未能证悟，故诵持四吠陀。
以土净化身体，以水净化语言，以吉祥草净化心意，以线净化自性的行为未能证悟，故以土水吉祥草作净化。虽未离外内生命，仍以火焚烧蕴体作火供。因未证悟胜义果，故居家而行火供。
今生无热等苦之义利，来世亦不能解脱，故无义行火供。未证真实见，唯有障碍损害于我，如烟损害于人。
今说大自在天所说之吠舍种姓法，对善圆满派、杖派、差别派和鹅行派的诘问：依外在日月之杖计算，或依男女乐受，见为善解脱，故杖三杖善圆满相。彼等或修父母双运，或如公母鹅交合，或如风鹅般了知而欲得解脱，故差别与信解之教。
若经历男女之乐或杖风运行之乐，则白法黑法无别，不知法与非法平等，而非胜义乐却认为是胜义，令诸众生堕入虚妄。
今说遍入天所说之刹帝利种姓法，对遍于坚固与动摇的圆形印记的诘问：未证真实义而以粪或人骨灰涂身，以圆形印记灰涂身，观想遍入天在头顶而行。

ཁྱབ་འཇུག་མགོ་བོ་ལ་ཡོད་པར་བསམས་ལ་སྤྱོད་པ་བྱེད་པས། མགོ་ ལ་རལ་པའི་ཁུར་བུ་ཁུར་བར་བྱེད།།སྒོམ་པ་ནི་སྙིང་གར་མར་མེ་ལྟ་བུ་ནང་གི་ཕྱོགས་བཞིའི་མར་མེ་ཕྱིའི་ཁྱིམ། ཁྱིམ་དུ་མར་མེ་བཏང་ནས་གནས་ཟུར་བཞིར་བུད་མེད་བཞི་བཞག་ལ། རང་དབུས་སུ་མཚན་མ་འགྲེང་བས་མཚམས་སུ་འདུག་ནས་དྲིལ་བུ་དཀྲོལ། མན་ངག་ གི་སྙིང་གའི་མར་མེ་རླུང་གིས་ཏལ་གྱིས་བསྐུལ་བའི་དུས་སུ།སྐྱིལ་ཀྲུང་བཅས་ནས་མིག་བཙུམ་སྟེ། །སྙིང་དང་འདྲ་བའི་སློབ་མ་ལ་སྙིང་གར་རྣ་བ་གཏོད་པའི་དུས་སུ་ཧཾ་དགུའི་སྒྲས། རྣ་བར་ཤུབ་ཤུབ་སྐྱེ་བོ་སླུ་བར་བྱེད། །གང་སླུ་ཞེ་ན་ཐབས་མེད་པས་རེང་མོའམ། གོ་བ་མེད་པ་སྐྲ་མེད་པ་ཡིན་པས། ཁྱོ་མོ་སྐྲ་མེད་འདི་འདྲ་གཞན་ལ་སྟོན། །སྙིང་གར་ཨ་ཧཾ་གི་སྒྲ་ཐོས་པ་ཙམ་དྲིས་པ་ལ། དབང་ཐོབ་པོ་ཟེར་ནས་ཡོན་འདོད། དབང་རྣམས་བསྐུར་ཞིང་བླ་མའི་ཡོན་རྣམས་ལེན། །དྲག་པོ་འཇིགས་བྱེད་ཀྱི་ཞལ་ནས་གསུངས་པ། དམངས རིགས་གྲངས་ཅན་ལ་བརྒལ་བ།འདོད་པ་ལ་ཡེངས་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ནི་སེན་མོ་བཅད་ཅིང་བྱི་དོར་བྱས་སོ། །ང་ནི་འདོད་པ་སྤངས་པའི་ཆེད་དུ་སེན་མོ་རིང་ཞིང་ལུས་ལ་དྲི་མས་གཡོགས། དགེ་སྦྱོང་ནི་ངོ་ཤེས་པས་ཆོས་གོས་དང་སྐྲ་སྤུ་གྲིས་བཞར་ལ། ང་ནི་ངོ་ཚ་དོན་དམ་པར་ མེད་པས།གོས་དང་བྲལ་ཞིང་སྐྲ་ནི་འབལ་བར་བྱེད། ལྟ་བ་ནི་སྟོན་ཀའི་ནམ་མཁའ་ལ་བལྟས་པས་ཡིད་ཆགས། རང་གིས་རང་ལ་གནོད་པ་སྐྱེལ་བ་དེ་ལ་ལམ་ཡིན་པས། ནམ་མཁའི་ཡིད་ཅན་གནོད་བྱེད་ལམ་གྱི་གཟུགས། །བདག་དང་འགྲོ་བའི་ཆེད་དུ་སྡུག་བསྔལ་ དུ་བྱས་ན་ཐར་པ་ཐོབ་ཟེར་བས་ཐར་པའི་ཆེད་དུ་བདག་ཉིད་འགྲོ་བྱེད་སླུ།བརྒལ་བ་རྣམས་ནི་གོའོ། །དེ་ཉིད་མ་རྟོགས་པའི་ནང་པ་སངས་རྒྱས་པ་ལ་བརྒལ་བ། དེ་ཡང་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་འདམ་གྱིས་མ་གོས་པའི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་ངོ་མ་ཤེས་པས། ཐེག་པ་ཐུན་མོང་བ་ཙམ་གྱིས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སྤྱོད་ཀྱང་གྲོལ་བས། བདེ་བའི་དེ་ཉིད་དང་ནི་བྲལ་གྱུར་ཞིང་། །དེ་ཡང་སེམས་ཀྱི་དཀའ་ཐུབ་ཀྱི་མན་ངག་ནི་མ་རྟོགས། ལུས་ཀྱི་དཀའ་ཐུབ་འབའ་ཞིག་གིས་མི་གྲོལ་བས། ལུས་ཀྱི་དཀའ་ཐུབ་འབའ་ཞིག་ཙམ་ལྡན་པས། ། དེ་ཡང་ཐེག་པ་གསུམ། གནས་པ་ནི་བཞི། སྦྱོར་བ་ནི་དགུ་ཁོ་ནའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་དོན་ལྟ་བ་དང་། སྤྱོད་པ་དང་། བསྒོམ་པ་དང་། བསམ་གཏན་གྱི་དྲི་མ་ནི་གཞན་ན་གསལ་བས་འདིར་མ་བྲིས་སོ། །དེ་ལ་ཉན་ཐོས་ཐ་མ་འབྲིང་རབ་གསུམ་ནི། ཚུལ་དགེ་སློང་གནས་བརྟན་ཞེས བྱའོ།

我来为您翻译这段藏文：
观想遍入天在头顶而行，头上负着发髻重担。修持时如心中灯火，内四方灯外屋，于屋中点灯，四角安置四女，自身立于中央竖立标志，坐于界隅摇铃。当心要中心灯被风轻轻鼓动时，结跏趺坐闭目。当心相似弟子倾听心间之时，以九个"吽"字声，耳语低语欺诳众生。
何为欺诳？因无方便而成僵硬，或因无智而无发，示人如此无发夫妇。仅闻心间"阿吽"声而询问，称得灌顶而求供养，授予灌顶而收取上师供养。
暴怒忿怒天所说，对首陀罗数论派的诘问：贪欲迷乱之人剪指甲作清洁。我为断除贪欲而留长指甲身覆污垢。沙门因知见而着法衣剃发，我因无有胜义惭愧，故离衣服而拔发。见解是观秋空而生执著，自害自身认为是道路，故空心者害己为道相。
言为自身与众生受苦得解脱，为解脱而自欺众生。诸诘问已明。
对未证真实之内教佛教徒的诘问：因不识不染轮回与涅槃之胜义谛，仅以共乘行持六度亦得解脱，离彼乐真实，亦未证心苦行教授，仅以身苦行不得解脱，唯具身苦行。
彼等三乘，四住，九瑜伽而已。彼等之见解、行为、修持、禅定之过失于他处已明，此处不书。其中声闻下中上三者，称为比丘上座。

།ཚོགས་ལ་སྤྱོད་པ་དང་བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་རང་རྒྱལ་བ་ནི། བེནྡེ་རྣམས་ནི་དེ་ལྟར་རབ་བྱུང་ནས། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཐ་མ་མདོ་སྡེ་ནི། །ཁ་ཅིག་མདོ་སྡེ་འཆད་པར་བྱེད་ཅིང་འདུག་།འབྲིང་པོ་སེམས་ཙམ་རྣམ་བཅས་དང་རྣམ་མེད་ནི། སེམས་ཀྱི་ཉམས་མྱོང་ལས་མ་བྲལ་བས། ལ་ལ་རོ་གཅིག་སེམས་ཀྱི་ཚུལ་འཛིན་མཐོང་། རབ་དབུ་མ་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྨྲ་བ་དང་། རྣམ་གྲངས་མ་ཡིན་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་མི་གནས་པ་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ཐེག་པ་ཡིན་པས། ཁ་ཅིག་ཐེག་ཆེན་འདི་ལ་སྒྱུ་བྱེད་ཅིང་། །དེ་ལ་ལུང་དང་བསྟན བཅོས་དང་།།ཚད་མས་ཤེས་བྱ་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ལ། །བསྐལ་པ་དུ་མའི་བར་དུ་གཞུང་ལ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་ན། དེ་ནི་གཞུང་ལུགས་ཚད་མའི་བསྟན་བཅོས་ཡིན། །དེ་ལ་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ནི། འཁོར་ལོ་སྡོམ་པའམ། དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ བསྒོམས་པས།གཞན་ཡང་དཀྱིལ་འཁོར་འཁོར་ལོ་མ་ལུས་བསྒོམ། དེ་ཡང་དབང་བཞི་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འཁོར་ལོ་བཞི་པ་ལ་ཐིག་ལེ་བཞི་པའི་མན་ངག་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་འཆད་པས་ན་ཁ་ཅིག་བཞི་པའི་དོན་འཆད་པ་ལ་ཞུགས། དེ་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཞི་ གནས་མཐོང་བས།ལ་ལ་ནམ་མཁའི་ཁམས་ལ་རྟོག་པར་སྣང་། །ལ་ལ་ནི་སྣ་ཚོགས་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་ནི་དབྱེར་མེད་པ་ཅིག་ལ་བལྟ་བར་བྱས་པས། གཞན་དག་སྟོང་པ་ཉིད་ལྟ་བར་བྱེད་པ་སྟེ། ལ་ལ་ན་རེ་སྣང་བ་ནི་བེམས་པོ་མ་ཡིན་ལ། ཤེས་པ་ནི་རིག་པ་མ་ཡིན་པས་ལྷའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་ཤེས་པ་ལ་འབྲེལ་པ་མེད་དོ་ཞེས། ཕལ་ཆེར་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ངོ་ཤེས་པས་ན། གཞན་གང་གིས་ཀྱང་མི་གྲོལ་བས། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་བྲལ་གཞན་གང་གིས། །དེ་ཡང་ཞི་གནས་ཕྱོགས་གཅིག་པས་ཐར་པ་མི་མཐོང་བས། མྱ་ངན་འདས་གང་སྒོམ་བྱེད་པ། །འདི་ནི་ཞི་གནས་སོ། །འདི་ནི་ལྷག་མཐོང་ངོ་། །འདི་ནི་མཉམ་གཞག་གོ། །འདི་ནི་རྗེས་ཐོབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རློམ སེམས་ཀྱིས་དོན་དམ་པ་ལ་མི་རེག་པས།དེ་དག་འགས་ཀྱང་དོན་དམ་ནི། །དོན་དམ་པ་ནི་བློས་རེག་ཏུ་མི་བཏུབ་པས། བརྗོད་པ་དང་བྲལ་བ་དེའི་ཕྱིར་ན་མིང་གདགས་སུ་མ་བཏུབ་པ་དེ་ཤེས་བྱའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པས། ཅིག་ཤོས་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
资粮道行者与如独角兽般的独觉，诸比丘如是出家。大乘下等经部，有些讲解经典而住。中等唯识有相无相派，因不离心的体验，有些见到一味心性之理。上等中观派说一切法如幻无二，非分别一切法极不住之因相乘，有些于此大乘作幻化。
对此以经典、论著及量度确立所知，因多劫中入于典籍，故此为正统量度论著。
其中金刚乘，修持胜乐轮或喜金刚等生起次第，复修一切坛城法轮。复依第四灌顶而说四轮四明点要诀圆满次第，故有些入于讲解第四义。复因见空性止观，有些显现观察虚空界。有些观一切现象与空性无别，其他人观空性，有些说现象非物质，觉知非明觉，故与本尊坛城和觉知无关联，大多入于不顺品。
为何如此？因识一切法之三种俱生，不由其他得解脱，离俱生他何能。复因一分止观不见解脱，修何涅槃。此是止观，此是胜观，此是等持，此是后得等傲慢心不触胜义，彼等皆不能成就胜义。因胜义不可为心所触，离言说故不可安立名称，非所知境，故另一边不能成就。

 །ཅིག་ཤོས་ ནི་བློས་ཡི་རེག་ལ།ཞི་གནས་ལ་སོགས་པ་ནི་བློས་མོས་པ་ཡོད་པས། གང་ཞིག་ལ་མོས་པར་གྱུར་པ་དེས། མོས་པའི་ཕྱིར་ན་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་མི་འཐོབ་པས། བསམ་གཏན་པས་ཐར་པ་ཐོབ་བམ་ཅི། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ རྟོགས་ན།མཆོད་པའི་རྣམ་པའམ། འོད་གསལ་བའམ། སྟོང་པའམ། མི་རྟོག་པ་མི་དགོས་པས་ན། མར་མེ་ཅི་དགོས་ལྷ་བཤོས་དེ་ཅི་དགོས། །ཡང་དག་པའི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་ན། ཕྱིའི་སྔགས་ནི་ཁྲོ་བོའི་སྔགས་དང་། ནང་གི་སྔགས་ནི་རླུང་རྒྱུ་བ་ལ་ སེམས་འཛིན་པ་དང་།གསང་བའི་སྔགས་ཡིད་སྐྱོབ་བ་མི་དགོས་པས། དེ་ལ་ཅི་བྱ་གསང་སྔགས་བརྟེན་པས་ཅི་ཞིག་དགོས། ཕྱི་རོལ་པ་བཞིན་དུ་འབབ་ཆུའི་སྟེགས་ལ་བརྟེན་པའམ། ནགས་སུ་འགྲོ་ནས་དཀའ་ཐུབ་བྱ་བ་མི་དགོས་པ་བཞིན་དུ། ནང་གི་འཁོར་ལོའི་ རིམ་པ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དབབ་པ་དང་།འཁོར་ལོའི་རིམ་པས་སྟེགས་བྱ་བ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་ཉིད་གྱེན་ལ་བཟློག་ནས། འགྲོ་བ་དང་། དེ་ལ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་དཀའ་ཐུབ་མི་དགོས་པས། འབབ་སྟེགས་འགྲོ་དང་དཀའ་ཐུབ་ཅི་དགོས་ཏེ། །ཕྱི་རོལ་ པ་བཞིན་དུ་ཁྲུས་བྱས་པའམ།སྔགས་པ་བཞིན་དུ་མི་གཙང་བ་ལ་གཙང་བར་བསྒོམས་པས་ཐར་པ་མི་ཐོབ་པས་ཆུ་ལ་ཞུགས་པས་ཐར་པ་ཐོབ་བམ་ཅི། ཐབས་དང་། སྣང་བ་དང་། དྲན་པ་དང་། བདེ་བ་དང་། གསལ་བ་དང་། བྲལ་བའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཞི་གནས་ འབའ་ཞིག་ལ་ཞུགས་པ་དེ་དོན་མ་ཡིན་པས།སྙིང་རྗེ་དང་བྲལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཞུགས་གང་། །དེས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ལམ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་མི་མཐོང་བས། དེས་ནི་ལམ་མཆོག་རྙེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་ཐབས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་དུ་མ་ཡོད་ཀྱང་། བློའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའམ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྟོགས་ན། བསྒོམ་པ་ནི་ཚུ་རོལ་ཡིན་པས། འོན་ཏེ་སྙིང་རྗེ་འབའ་ཞིག་བསྒོམས་ན་ཡང་། །བསྒོམ་པ་ནི་ཡིད་ལ་བྱས་པས་ཁམས་གསུམ་ལས་མི་ཐར་བས། འཁོར་བ་འདིར་གནས་ཐར་པ་ཐོབ་མི་འགྱུར། །དེ་ཡན་དུ་གཞན་གྱི་གཞུང བསྟན་ཟིན་ཏོ།། །།ད་ནི་རང་གི་གཞུང་གསལ་བར་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས་འབྲས་བུ་རེ་དོགས་པས་འཇུག་བསྡུས་ལ། དཔེ་སུམ་ཅུ་རྩ་ལྔས་རྩ་བའི་དཔེས་བསྡུ་བར་བྱའོ།


我来为您翻译这段藏文：
其一是心不触及。由于禅定等是心所信解的，对于所信解的那个，因为是信解的缘故而不是真实的，所以不能获得佛陀的密意，那么禅修者能否获得解脱呢？如果证悟了正见，就不需要供养的形式、光明、空性或无分别，那么何需灯火、何需供品？如果如实证悟了真实，就不需要外部咒语即忿怒咒，内部咒语即专注于气息流动，以及秘密咒语即护持意念，那对此有何作为，依止密咒又有何用？
如同外道不需要依靠瀑布台阶或去林中苦行一样，也不需要从内在脉轮次第降下菩提心，以及以脉轮次第作为基础，将菩提心向上转逆，以及行进，对此不需要难以言表的苦行，那么何需瀑布台阶、行进和苦行？如同外道沐浴或如同咒师观想不净为清净，都不能获得解脱，那么入水能获得解脱吗？
仅仅进入远离方便、显现、忆念、安乐、明晰的空性止观是无义的，离开慈悲而入空性有何用？因此见不到殊胜无二的大手印道，所以并未获得最胜道。或者虽有众多方便，但如果证悟了智慧波罗蜜多，修行则是此岸，如果仅仅修习慈悲，由于修行是作意，不能超脱三界，所以住于轮回不能获得解脱。
以上已经宣说了他人的教法。现在要明显宣说自宗教法，其中从见解等直至果位都是以希望畏惧而趣入的总集，以三十五种比喻作为根本比喻来总摄。

 །སུམ་ཅུ་རྩ་ལྔ་དེ་དག་ནི། །སྙིང་པོའི་དོན་ཡིད་ལ་མ་བྱས་པ ལྟ་བ་འགྱུར་བ་མེད་པ་ལག་མཐིལ་དུ་གནས་པའི་དཔེ་དང་།སྤྱོད་པ་འཁྲུལ་དང་མ་འཁྲུལ་དབྱེར་མེད་པ་ལ་ཆུ་ལ་ཆུ་བཞག་པའི་དཔེ་དང་། བསྒོམ་པ་ཞེན་པ་ལ་བརྒལ་ནས་རང་གཞུང་བསྟན་པ་ནི་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བ་པང་དུ་འཁྱུད་པའི་དཔེ་དང་། འབྲས་བུ་མཚོན་དུ་མེད་པ་ནམ་ མཁའི་དཔེ་དང་།སེམས་ཉིད་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུའི་དཔེ་དང་། དེའི་ཡོན་ཏན་སྦྱོར་བ་བཞི་ནམ་མཁའི་དཔེ་དང་། རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་བསམ་གཏན་རྟོགས་ན་སྙིམ་པ་ཆུས་བཀང་བའི་དཔེ་དང་། སོ་མ་རང་ཏང་ལྷུག་པ་ནི་རྔ་མོའི་དཔེ་དང་། རླུང་གི་རྣལ་འབྱོར་ལ་ བརྒལ་ནས་རང་གི་གཞུང་བསྟན་པ་ནི་ཤིང་གི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དཔེ་དང་།རེ་དོགས་མེད་པ་བུ་ཆུང་གི་དཔེ་དང་། རང་གིས་ཉམས་སུ་མྱོང་ཡང་གཞན་ལ་བསྟན་དུ་མེད་པ་གཞོན་ནུ་མའི་བདེ་བའི་དཔེ་དང་། ཡུལ་གྱི་འདམ་གྱིས་མ་གོས་པ་ཨུཏྤལའི་ དཔེ་དང་།ཉོན་མོངས་པས་མི་གནོད་པ་དུག་ཅན་སྔགས་ཅན་གྱི་དཔེ་དང་། མཉམ་གཞག་དང་རྗེས་ཐོབ་དབྱེར་མེད་པ་གླང་ཆེན་ལོམ་པའི་དཔེ་དང་། ཆོས་སྐུ་ལས་མ་གཡོས་པ་གཟིངས་ལས་འཕུར་བའི་བྱ་རོག་གི་དཔེ་དང་། ཡུལ་གཉིས་ཀྱི་སྐྱོན་གྱིས་འཆིང་བ་ནི་ཐག་པ་ ལ་སྦྲུལ་དུ་མཐོང་བའི་དཔེ་དང་།འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔས་འཆིང་བ་ནི་ཉ་དང་ཕྱེ་ལེབ་གླང་ཆེན་བུང་བ་རི་དགས་ཀྱི་དཔེ་དང་། ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པས་འདོད་ཡོན་སྤྱོད་ཀྱང་མི་གནོད་པ་ཆུ་དང་རླབས་ཀྱི་དཔེ་དང་། རྣམ་རྟོག་གློ་བུར་བ་ཆོས་སྐུ་ལ་ནུབ་པ་ཉིད་རྡུལ་གྱི་ དཔེ་དང་།དུ་མ་རོ་གཅིག་ནི་ཆུ་ལ་ཆུ་བཞག་པའི་དཔེ་དང་། ཐུག་ཕྲད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ནི་ནགས་ལ་མཆེད་པའི་མེ་ལྕེའི་དཔེ་དང་། གང་ལ་ཞེན་པ་འགལ་བ་ནི་ཏིལ་གྱི་ཤུན་པའི་དཔེ་དང་། དབང་པོའི་མངོན་སུམ་དང་རྣལ་འབྱོར་གྱི་མངོན་སུམ་འདྲ་ལ་མི་འདྲ་བ་ནི་ཕག་ དང་གླང་པོའི་དཔེ་དང་།རིག་པ་མེད་ཀྱང་འགྲོ་དོན་བྱེད་པ་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུའི་དཔེ་དང་། སྣོད་རྟག་པའམ་དྲན་དུ་མ་བཏུབ་ཀ་ལ་ཀུ་ཏའི་དཔེ་དང་། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རོ་མ་སྟོར་བ་ནི་ལན་ཚྭ་ཆུ་ལ་ཐིམ་པའི་དཔེ་དང་། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དབྱེར་མེད་པ་ནི་ཆུ་ནང་ གི་མར་མེའི་དཔེ་དང་།སྣ་ཚོགས་ཆོས་སྐུ་ལས་མ་གཡོས་པས་རྒྱལ་པོ་ལ་སྒྱུ་མ་བསྟན་པའི་དཔེ་དང་། རིག་པ་ཟས་སུ་ཟོས་པ་ཆུང་མས་ཁྱོ་ཟོས་པའི་དཔེ་དང་། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་སྡོམ་པ་མེ་ཤེལ་ཆུ་ཤེལ་གྱི་དཔེ་དང་།

我来为您翻译这段藏文：
那三十五种是：
见解不变如掌中物的比喻
行为迷乱与不迷乱无别如水中置水的比喻
超越修行执著而显示自宗如怀抱幻化网的比喻
果位不可言说如虚空的比喻
心性如如意宝珠的比喻
其功德四种瑜伽如虚空的比喻
若证悟不间断禅定如满水瓶的比喻
自然放松如野骡的比喻
超越气功而显示自宗如树瑜伽的比喻
无希畏如小孩的比喻
自己虽已体验却不能示他人如少女之乐的比喻
不为境尘所染如莲花的比喻
烦恼不能害如持咒毒者的比喻
等持与后得无别如大象嬉戏的比喻
不离法身如船上飞鸦的比喻
二境过失所缚如绳见为蛇的比喻
五欲功德所缚如鱼、蛾、象、蜂、鹿的比喻
证悟法性虽受用欲尘亦无害如水波的比喻
分别念暂时融入法身如尘埃的比喻
多即一味如水中置水的比喻
相遇瑜伽如林中蔓延火焰的比喻
执著任何皆相违如芝麻壳的比喻
根识现量与瑜伽现量相似而不同如猪与象的比喻
虽无分别仍利益众生如如意宝珠的比喻
器不坚固或不堪忆持如迦罗俱胝的比喻
不失法性之味如盐溶于水的比喻
心与心所无别如水中灯火的比喻
种种不离法身如向王示现幻术的比喻
觉性为食如妻吃夫的比喻
轮回与涅槃俱生誓言如日光宝珠水晶的比喻

 འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་སྡོམ་པ་མེ་ཤེལ་ཆུ་ཤེལ་གྱི་དཔེ་དང་། ཆོས་སྐུ་ བློས་རེག་རེག་འདྲ་སྟེ་མི་རེག་པ་ནི་གདོལ་པའི་རིག་བྱེད་ཀྱི་དཔེ་དང་།ལོངས་སྐུ་མ་རྟོགས་ཀུན་ཏུ་རུ་ལ་འཚོལ་ན་སྨིག་རྒྱུའི་ཆུའི་དཔེ་དང་། བཞི་པའི་མན་ངག་རྟོགས་ན་ཟླ་བའི་ནོར་བུའི་དཔེ་དང་། སྤྲུལ་སྐུ་རྟོགས་ནས་སེམས་ཡན་པར་གླང་པོ་ཆེ་སྐྱོང་བའི་དཔེ་དང་། ངོ་བོ་ དབྱེར་མེད་པར་རྟོགས་ན་ཆུ་བུར་གྱི་དཔེའོ།། །།དཔེ་དེ་རྣམས་གསལ་བར་བྱ་བ་ནི། དང་པོ་ཁོ་ན་དུས་གསུམ་གྱི་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་དགོངས་པ་ལྟ་བ་རྟོགས་བྱ་མ་ཡིན་པ་རྟོགས་དགོས་ཏེ། དེ་ཡང་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཇི་སྙེད པ་ཅིག་གཉིས་སུ་མེད་པར་ཤེས་དགོས་སོ།།འདི་ལ་བརྗོད་བྱ་མང་པོ་ཡོད་དེ་བླ་མའི་ཞལ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་རྣལ་འབྱོར་ཐ་མ་དང་འབྲིང་དང་རབ་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། ཐ་མ་སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་ལྟ་བ། བདེ་སྟོང་དབྱེར་མེད་བསྒོམ་པ། སྐུ་གསུམ་དབྱེར་མེད་ འབྲས་བུའོ།།རྣལ་འབྱོར་འབྲིང་པོ་ན་རེ། རྣལ་འབྱོར་ཐ་མ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འབའ་ཞིག་ལ་མིང་དུ་བཏགས་པའོ། །རྣམ་རྟོག་དེ་ཡང་དྲན་པ་ཙམ་ཡིན་པས་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་དང་། མན་ངག་གིས་དྲན་མེད་མྱོང་བ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང་། སྐྱེ་མེད་ས་ བསྟན་པས་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་།བྱ་བ་དང་བྲལ་བ་རྟོགས་པས་བྱ་བ་ནན་ཏན་གྱི་ཡེ་ཤེས་དང་། བསམ་དུ་མེད་པ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཤིན་དུ་རྣམ་པར་དག་པའི་དབྱིངས་དེ་དག་མན་ངག་གིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་རྣལ་འབྱོར་འབྲིང་པོ་ཞེས་བྱའོ། ། རྣལ་འབྱོར་རབ་ན་རེ། རྣལ་འབྱོར་འབྲིང་པོས་ཡེ་ཤེས་སུ་མིང་དུ་བཏགས་པ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དྲན་པ་དང་ཡིད་ལ་མ་བྱས་པ་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པ་ཟུང་འཇུག་རབ་ཏུ་མི་གནས་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། གང་དྲན་པ་མེད་ཅིང་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པ་དེ་སྟོང་ཉིད་རབ་ཏུ་མི་གནས་པ་དང་། སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང དགག་ཏུ་མེད་པ་དེ་བཏང་སྙོམས་རབ་ཏུ་མི་གནས་པ།གང་གིས་བློས་མི་རིག་པ་བསམ་དུ་མེད་པས་རྒྱུན་ཆད་རབ་ཏུ་མི་གནས་པའོ། །དེ་ཡང་རབ་ཏུ་མི་གནས་པ་དེ་དག་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་དང་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པས། གང་ཡང་གཉིས་པོའི་སྦྱར་བའི་ནུས་པ་དེས། འཁོར་བ་ རྣམ་པ་གསུམ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གསུམ་ནི་སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྲུལ་པའོ།།སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
轮回与涅槃俱生誓言如日光宝珠水晶的比喻。法身似乎可以被心智触及却不可触及如旃陀罗明咒的比喻。报身未证悟而到处寻求如海市蜃楼之水的比喻。若证悟第四要诀如月亮宝珠的比喻。证悟化身后心如放养大象的比喻。证悟本性不二如水泡的比喻。
对这些比喻的详细解释是：首先，应当了解三世诸佛的密意见解非所证而应证。也就是说，应当了知轮回、涅槃等一切诸法皆无二性。关于这点有许多所诠，应当从上师处领会。
就下、中、上三种瑜伽而言：下等瑜伽是见解现空不二，修持乐空不二，果位三身不二。中等瑜伽师说：下等瑜伽仅是对分别念的假立名称。这分别念也只是念想而已，故有如镜之智慧；由窍诀而离念体验即平等性智慧；由显示无生而有妙观察智慧；由证悟离作而有成所作智慧；由不可思议极清净而有法界极清净智慧，通过窍诀体验这些，称为中等瑜伽。
上等瑜伽师说：中等瑜伽所假立为智慧的，只是如幻的念想与无作意不可分的双运极不住而已。无念无作意即是空性极不住，无生不可遮即是舍心极不住，心智不能了知不可思议即是断流极不住。又因这些极不住与无作意不可分离，由此二者结合之力，三种轮回与三种涅槃皆是心与智慧的幻化。而心与智慧之本质即是无实体性。

 །དངོས་པོ་མེད་པས་ནི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་པ་ལ་གནས་པར་མི་བྱ་སྟེ། ཆོས་ཉིད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེ་ནི་སེམས་ལས་བྱུང་པ་ངན་པ་ འདི་ལ་གནས་པར་མི་བྱ་ལ།སེམས་ཉིད་དྲན་མེད་ཤེས་བྱ་ཡིན་པས་གནས་པར་མི་བྱེད་པས། འཁོར་བར་མི་གནས་མྱ་ངན་འདས་མི་གནས། །སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེ་ཡང་དྲན་པ་དང་དྲན་མེད་ལ་བརྟེན་ནས་རྟོགས་པར་འགྱུར་གྱི། དཔེར་ན་བུད་ ཤིང་མ་ཟད་ཀྱི་བར་དུ་མེ་གནས་པར་འགྱུར་གྱི།བུད་ཤིང་ཟད་པ་དང་མེ་ལ་གནས་མེད་པ་བཞིན་དུ། དྲན་དང་དྲན་མེད་མ་ཟད་པར་དུ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཞེས་གནས་པར་འགྱུར་གྱི། དེ་གཉིས་རྨི་ལམ་གྱི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཤེས་པ། སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེ་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ལོང་བ་ ལྟ་བུ་ཡིན་པས་བརྗོད་དུ་མེད་པ།ཀྱེ་ལགས་གང་སྨྲས་བརྫུན་པ་ལོང་བ་བོར་ལ། སེམས་ལ་སྣང་བ་ནི་རྐྱེན་བག་ཆགས་ལ་རག་ལུས། སེམས་ལ་སྟོང་པ་ནི་ལྟོས་པའི་ཆོས་ལ་རག་ལུས་སེམས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེ་གཉིས་ལ་རག་ལུས་པས། སྣང་བ་དང་། སྟོང་པ་དང་། སྐྱེ་བ་མེད་ པ།གང་ལ་ཞེན་པ་ཡོད་པ་དེ་ཡང་ཐོང་། ཞི་བསྡུས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡིད་ལ་མ་བྱས་པ་ཐུག་ཕྲད་དུ་རྟོགས་པས། རྟོགས་པར་གྱུར་ན་དེ་ཡིན་ཏེ། ཡིད་ལ་མ་བྱས་པ་བླ་ན་མེད་པས་བརྡ་དང་ཐབས་ཀྱིས་བསྟན་ཡང་རྟགས་དེ་མ་ཡིན། དཔེར་ན་བྲམ་ཟེ་མ་ཡིན་པ་བོས་ ཤིག་བྱས་པས།གཞན་ནི་ངོས་བཟུང་བ་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ། དེས་གཞན་ཞིག་ནི་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པས། དེ་ལས་གཞན་ཞིག་སུས་ཀྱང་ཤེས་མི་འགྱུར། །དེ་ཡང་ཐོས་པའི་ཤེས་རབ་དང་། བསམས་པའི་ཤེས་རབ་དང་བསྒོམས་པའི་ཤེས་རབ་སྐུ་གསུམ་ ཤེས་པས་ཀློག་པ་དེ་ཡིན་འཛིན་དང་བསྒོམ་པ་དེ་ཡིན་ཏེ།དེ་ཉིད་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་འགྱུར་བ་མེད་པ། སྲིད་པ་ཆགས་པ་དང་དེའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱང་དེ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པས། བསྟན་བཅོས་སྙིང་ལས་འཆང་བའང་དེ་ཡིན་ནོ། །བླ་མ་དམ་པས་བརྡ་དང་ཐབས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའི་ལྟ་བ་མཚོན་ན།གཞན་རྣམ་རྟོག་ཡིད་ལ་བྱས་པས་ལྟ་བ་འགྱུར་བ་མེད་པ་ནི་མ་རྟོགས་པས། དེ་མི་མཚོན་པའི་ལྟ་བ་ཡོད་མིན་ཏེ། འོ་ན་ཡིད་ལ་བྱས་པའི་ལྟ་བ་དེ་རྟོགས་སུ་རུང་བ་ཡིན་ན་ཤེས་བྱ་ཡིན་ལ། མ་རྟོགས་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཡིན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
由无实体故不应住于非实体，法性无生故不应住于此等恶心所，心性本无念是所知故不应住，故不住轮回亦不住涅槃。无生也是依靠念与无念而得证悟，譬如薪柴未尽时火得以安住，薪柴耗尽则火无所住，如是念与无念未尽时，无生得以安住。知此二者如梦幻，因无生无所缘故如盲人般不可言说。
咄！所言皆虚妄，应舍弃盲目。心中显现依赖缘起习气，心中空性依赖相对之法，心无生依赖此二者，故显现、空性与无生，对任何执著都应放下。由直接证悟一切寂静法无作意，若有所证即是如此。因无作意无上故，虽以表示方便示现，但非其相。譬如说"召非婆罗门"，无有他法可执取，如是彼亦非所知境，故无人能知其他。
又由闻慧、思慧、修慧了知三身，是为读诵、执持与修习。此即无始以来不变，有情执著及其论典亦不离此，故于心中持论典亦是如此。若殊胜上师以表示方便门显示无作意见解，其他分别作意见解不变即是未证悟，故无不显示之见解。若然，作意见解若可证即是所知，若未证即是烦恼。

 །དེ་བས་ ན་བརྒྱུད་པའི་བླ་མ་དང་དངོས་ཀྱི་བླ་མས་བརྡ་དང་ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་བསྟན་དུ་ཡོད་པས།འོན་ཀྱང་གཅིག་ཏུ་བླ་མའི་ཞལ་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན། བརྒྱུད་པའི་བླ་མས་བརྡས་བསྟན་ལ། །དངོས་ཀྱི་བླ་མས་ནི་ཐབས་ཀྱིས་རྟོགས་པ། སྙིང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་གནས་ པས།བརྒྱུད་པའི་བླ་མས་སྨྲས་པ་དངོས་ཀྱི་བླ་མའི་གང་གི་སྙིང་ཞུགས་པ། དཔེ་ཅི་དང་འདྲ་ཞེ་ན། ཡིད་བཞིན་ནོར་བུའམ། ནོར་ལྷ་བསྒྲུབས་པའི་སྐྱེས་བུའི་ལག་པའི་མཐིལ་ནས་ཅི་བསམས་པ་འགྲུབ་པ་དེ་བཞིན་དུ། ལྟ་བ་འགྱུར་བ་མེད་པ་རྟོགས་ན། ཟད་པ་མེད་ ཅིང་འཕེལ་བ་མེད་པས།ལག་པའི་མཐིལ་དུ་གནས་པའི་གཏེར་མཐོང་འདྲ།། །།ད་ནི་ལྟ་བ་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་སྤྱོད་པ། ཆུ་ལ་ཆུ་བཞག་གི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་འཁྲུལ་པ་དང་མ་འཁྲུལ་པ་གཉིས་སུ་སྣང་ཡང་། གཉུག་མའི་ངང་དུ་ གཉིས་སུ་མེད་དོ།

我来为您翻译这段藏文：
因此，传承上师和直接上师可以通过殊胜的表示和方便来教导，然而一切唯依上师之面。传承上师以表示教示，直接上师则以方便令悟，安住于心轮中。传承上师所说入于直接上师之心者，譬如何物？如同如意宝珠，或如成就财神之人掌中所想皆成，如是若证悟不变见解，则无尽无增，如同掌中见宝藏。
今当以水注水之喻，说明证悟见解瑜伽士之行为。虽现为迷乱与不迷乱二者，然于本性中无二。

།བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ལ་གཉུག་མ་རྣལ་མ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཡོད་པ་དེ་མ་མཚོན་པའི་དུས་སུ་ཡིད་ལ་མ་བྱས་པ་རྟོགས་ན། གཉུག་མའི་རང་བཞིན་བྱས་པས་མ་མཚོན་པར། །གཉུག་མ་མ་བཅོས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་དབྱིངས་དེ་ ཉིད་བརྡ་ཡིས་མ་མཚོན་པར་སྒྲ་དང་ཐ་སྙད་ཀྱིས་མཚོན་པ་ཙམ་འཁྲུལ་པས།འདི་གཙང་འདི་མི་གཙང་འདི་དགེ་འདི་མི་དགེ་ལ་སོགས་པ་བསླབས་ཤིང་བཅོས་པས་བུས་པ་བསླུས་པས་ན། འཁྲུལ་པས་བུས་པ་བསླུས་ཞེས་མདའ་བསྣུན་སྨྲ། །དོན་དམ་པའི་ལྷན་ཅིག་ སྐྱེས་པ་དེ་བསྒོམ་དུ་ཡང་མེད་ལ།དེ་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་ཡང་མེད་པས། བསམ་གཏན་མེད་ཅིང་རབ་ཏུ་བྱུང་བའང་མེད། །འོ་ན་ཡུལ་དང་ཡུལ་གྱི་དགའ་བ་སྤང་དགོས་སམ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་གྱི། དྲན་པའི་ཁྱིམ་ན་གནས་ཤིང་དྲན་མེད་ཀྱི་ཆུང་མ་ཤེས་རབ་མ་རྣམ་པ་ གསུམ་དང་མ་བྲལ་བར།ཁྱིམ་ན་གནས་ཤིང་ཆུང་མ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ། །འོ་ན་ཕྱིའི་ཡུལ་ནི་འདོད་ཡོན་ལྔ། ནང་གི་ཡུལ་ནི་དྲན་པས་མི་འཆིང་ངམ་ཟེར་བ་ལ་རྟོགས་ན་གྲོལ་བས། གང་ཞིག་ཡུལ་གྱི་དགའ་བས་བཅིངས་པས་མི་གྲོལ་ན། དེ་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱས་ ནས་འབད་པ་བྱས་པས།མདའ་བསྣུན་ངས་ནི་དེ་ཉིད་ཤེས་པ་ཡིན། །ཞེས་སྨྲ། གལ་ཏེ་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་བསམ་གཏན་བཞི་རྟོགས་ན། ཡིད་ལ་བྱས་པའི་བསམ་གཏན་བྱ་མི་དགོས་པས། གལ་ཏེ་མངོན་དུ་གྱུར་ན་བསམ་གཏན་ཅི། ། ཡང་ན་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་བསམ་གཏན་བླ་མ་དམ་པས་བསྟན་པས་མ་རྟོགས་ན། ཡིད་ལ་བྱས་པ་ཡལ་བས། གལ་ཏེ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་ན་མུན་པ་འཇལ། །དེ་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་ས་དང་། གནས་ས་དང་། འགག་ས་ནི་དོན་གྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་རྟོགས ན།ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་དེ་ཉིད་ནི། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་དྲན་པ་དང་བཅས་པ་ཞིག་ཡིན་ནམ། དྲན་པ་མེད་པ་ཞིག་ཡིན་ནམ་ཞེན་མ་ཡིན་གྱི། དངོས་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་བསམ་གཏན་སེམས་མ་ལུས་པ་ཡོད་པ་ངོ་ མ་ཤེས་པས།མདའ་བསྣུན་འོ་དོད་རྟག་ཏུ་འབད་པར་བྱེད། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མ་རིག་ལ་དེས་སྐྱེ་རྒ་ན་འཆིར་འགྱུར་བས་གང་ཞིག་བླངས་ནས་སྐྱེ་ཤིའི་གནས་གྱུར་པ། མ་རིག་པ་དེ་ཉིད་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ཡལ་བའི་དུས་སུ་མ་རིག་པ་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་པས་ བློས་མ་རེག་པས་དོན་དམ་པ་ཡིན་པས།དེ་ཉིད་བླངས་ནས་བདེ་ཆེན་མཆོག་སྒྲུབ་བྱེད་ཅེས། དེ་ཡང་འདམ་གྱིས་མ་གོས་པ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དེ་ཉིད་བརྡའི་སྐད་དུ་སྐད་སྤྲུལ་སྐུའི་སང་བ་ལོངས་སྐུ། མཐོན་པོའི་ཆོས་སྐུ།

我来为您翻译这段藏文：
凡夫各别之人有本然天成俱生，在未被指示时若能证悟无作意，本然自性不以造作而指示。本然无改自性本净之界，非由表示而指示，仅以声音言词指示即为迷乱。此净此不净、此善此不善等，以学习造作而欺骗愚者，故说"以迷乱欺骗愚者"，此乃箭师所言。
胜义俱生既不可修，亦无胜过彼者，无禅定亦无出家。若问是否应当断除境及境之喜乐？非也。住于正念之家，不离无念之妻三种智慧女，住于家中与妻子同在。若问外境为五欲，内境为正念岂不束缚？若证悟则解脱，若为境之喜乐所缚则不解脱。于此作意精进，箭师言："我知此理。"
若证得相续不断之四禅，则不需作意之禅定，若已现前何需禅定？或者，若未能证解殊胜上师所示之相续不断禅定，则作意消失，若成隐晦则测量黑暗。
若证悟一切法生处、住处、灭处即是义之俱生自性，此俱生自性是否为具念或无念？非也。非有非无。因不识相续不断禅定一切心之存在，箭师常作哀号精进。
一切众生以无明而生老病死，取此而成生死处。当彼无明于法界中消融时，无明即是法身，心不能触及故为胜义，取此而成就大乐胜果。又，彼不为泥垢所染之大乐，以表示语言即化身之光明、报身、至高法身。

 དེ་ཡང་འདམ་གྱིས་མ་གོས་པ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དེ་ཉིད་བརྡའི་སྐད་དུ་སྐད་སྤྲུལ་སྐུའི་སང་བ་ལོངས་སྐུ། མཐོན་པོའི་ཆོས་སྐུ། མ་རྟོགས་པས། སྐད་གསང་མཐོན་པོས་མདའ་བསྣུན་སྨྲ་ བྱེད་ཀྱང་།།ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་རང་ལ་ཡོད་པ་ངོ་མ་ཤེས་པས། བྱོལ་སོང་འཇིག་རྟེན་མི་གོ་ཇི་ལྟར་བྱ། གོ་ཞིང་རྟོགས་ན་བསམ་དུ་ཡོད་དམ་ཞེ་ན། བསྒོམ་པ་དང་བསམ་པ་དང་། དྲན་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་པས། དོན་དམ་པ་ ནི་བསམ་བསྒོམ་ལས་འདས་པས།བློས་མ་རེག་པའི་དབྱིངས་དེ། བསམ་གཏན་བྲལ་བས་ཅི་ཞིག་བསམ་དུ་ཡོད། །འོ་ན་བསམ་དུ་མ་བཏུབ་པ་ན། སློབ་དཔོན་དང་སློབ་བུ་བཤད་པའི་འབྲེལ་པ་ཡོད་དམ་ཞེ་ན། བློའི་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་བས་ཚིག་གིས་བརྗོད་པར་ མི་ནུས་པས།བརྗོད་དུ་མེད་གང་ཇི་ལྟར་བཤད་དུ་ཡོད། །བཤད་པར་བྱེད་ན་དྲན་དགོས་ཏེ། དྲན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་འཁོར་བ་ཡིན་ལ་དེ་ཉིད་ཡལ་བར་མ་ཤེས་པས། སྲད་པའི་ཕྱག་རྒྱས་འགྲོ་བ་མ་ལུས་བསླུས། །དྲན་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡལ། གཉུག་ མའི་ཤེས་བྱ་མ་ཡིན་པས།རང་བཞིན་གཉུག་མ་སུས་ཀྱང་བླངས་པ་མེད། །གཉུག་མ་རྣལ་མ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ལ། །རྒྱུད་གསུམ་མམ་ལྔ་མེད། ཕྱི་ནང་གསང་སྔགས་མེད། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་མེད་པས། རྒྱུད་མེད་སྔགས་མེད་བསམ་ བྱ་བསམ་གཏན་མེད།།བསྒོམ་པ་བསམ་པ་དྲན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད། །དེ་ཀུན་རང་ཡིད་འཁྲུལ་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ། །ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་ལ་སོགས་པའི་དྲི་མ་རང་བཞིན་གྱིས་དག་ལ། བྱས་པའི་བསམ་གཏན་གྱིས་བསླད་དུ་མི་བཏུབ་པས། རང་བཞིན་དག་པའི་ སེམས་ལ་བསམ་གཏན་དག་གིས་མི་བསླད་དེ།དབང་གི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་བདེ་བས་ལུས་དང་སེམས་དང་སྣང་བའི་བདེ་བ་མྱོང་བར་འགྱུར་ཡང་གློ་བུར་བ་ཡིན་པས་བདག་ཉིད་བདེ་ལ་གནས་ཤིང་གདུང་བར་མ་བྱེད་ཅིག་།དེ་ལ་མ་འཁྲུལ་པ་ཚངས་པ་དགུའི་མན་ངག་ བསྟན་པར་བྱའོ།།དེ་དག་གང་ཞེ་ན། ཚོགས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དང་། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་། དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། དོན་གྱི་ལུས་དང་། དོན་གྱི་ངག་དང་། དོན་གྱི་ཡིད་དང་། དེ་དག་དབྱེར་མེད་པའོ། །ཚོགས་ ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལ།ཕྱི་དང་ནང་དང་གསང་བའོ།

我来为您翻译这段藏文：
彼不为泥垢所染之大乐，以表示语言即化身之光明、报身、至高法身。因未证悟，箭师虽以高声宣说，三界众生不识自有，畜生世间不解如何？
若问已解已证是否可思？修习、思维、忆念皆为分别，胜义超越思修，心不能触及之界，离禅定故有何可思？
若问不可思时，上师与弟子是否有说法之联系？因非心境故不能以言词表述，不可言说者如何可说？若欲说则需忆念，忆念分别即为轮回，不知其消融，贪欲手印欺诳一切众生。
忆念自然消融，非本然所知，本然自性无人取得。于本然天成俱生中，无三续或五续，无外内密咒，依此无能修所修，无续无咒无所思无禅定。
修习、思维、忆念、作意，皆是自心迷乱之因。能知所知等垢自性清净，不可为造作禅定所染污，自性清净心不为禅定所染。
虽以灌顶体验之乐而经历身心显相之乐，然为暂时，自身住乐勿生苦恼。于此当示九种清净教授。
彼等为何？即会供轮、事业手印、法手印、大手印、誓言手印、义身、义语、义意及彼等无别。于会供轮有外、内、密。

 །ཕྱི་ནི་རྣལ་འབྱོར་ཕོ་མོ་ཡབ་ཡུམ་ཚོགས་པའི་དུས་སུ་ཟ་ཞིང་འཐུང་ལ་གཉིས་སྤྲོད་དགའ་ཞིང་། ལུས་ལྷའི་འདུ་ཤེས་དང་། ངག་སྔགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་དང་། སེམས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་འདུ་ཤེས་དང་མ་བྲལ་ བར་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་བསྒོམས་པས།རྟག་ཏུ་ཡང་དང་ཡང་དུ་འཁོར་ལོ་འགེངས། །འབྲས་བུ་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཇི་བཞིན་པ་རྟོགས་ན། ཆོས་འདི་ལྟ་བུས་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་འགྲུབ་འགྱུར་ཏེ། དེ་མ་རྟོགས་ན། རྨོངས་པའི་ མགོ་བོར་རྡོག་པས་མནན་ནས་སོང་།ནང་གི་ཚོགས་ནི་བདུད་རྩི་ལྔ་དང་ཤ་ལྔ་ནི་ཟ་ལ། རྡོ་རྗེ་ཆུ་འཐུང་གི་མན་ངག་གིས་འཐུང་ལ། བདེ་བ་དང་སྟོང་པ་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པས་ཟ་ཞིང་འཐུང་ལ་གཉིས་སྤྲོད་ཀྱིས་དགའ་ཞིང་། འཁོར་ལོ་རིམ་པ་ བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་བདེ་བས་འགེངས་པས་ན།རྟག་ཏུ་ཡང་དང་ཡང་དུ་འཁོར་ལོའི་འགེངས། །ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་མན་ངག་རྟོགས་ན། ཆོས་འདི་ལྟ་བུས་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་འགྲུབ་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་མ་རྟོགས་ན་རྨོངས་པ་འཇིག་ རྟེན་མགོ་བོར་རྡོག་པས་མནན་ནས་སོང་།གསང་བའི་ཚོགས་ནི་ཟས་སུ་དྲན་པ་ཟ། སྐོམ་དུ་དྲན་པ་འཐུང་ལ། སྐྱེ་བ་མེད་པ་དབྱེར་མེད་པས། ཟ་ཞིང་འཐུང་ལ་གཉིས་སྤྲོད་ཀྱི་དགའ་ཞིང་། དྲན་དང་དྲན་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཡིན་པ་དང་། སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལོངས་ སྐུ་བློས་མ་རེག་པ་ཆོས་སྐུ་ཡིན་པས།རྟག་ཏུ་ཡང་དང་ཡང་དུ་འཁོར་ལོ་འགེངས། །དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཉིད་ཡང་དག་པར་རྟོགས་ན། ཆོས་འདི་ལྟ་བུས་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་འགྲུབ་འགྱུར་ཏེ། ཆོས་ཉིད་བློ་ལས་འདས་པ་མ་རྟོགས་པས། རྨོངས་པའི་འཇིག་རྟེན་ མགོ་བོར་རྡོག་པས་མནན་ནས་སོང་།ད་ནི་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་དཔེ་དོན་གཉིས་ལ། དཔེ་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ནི་གཞན་གྱིས་བཤད་ཟིན་ཏོ།

我来为您翻译这段藏文：
外者，瑜伽士男女双运之时饮食交欢，不离身为天尊之想、语为咒语之想、心为真如之想，修习生起次第，常常反复充满轮。若如实证悟金刚乘生起次第等果，以如是法成就他世；若未证悟，则愚痴之头为靴所踏而去。
内供者，食五甘露五肉，依金刚饮水教授而饮，乐空不二故饮食交欢，依次第以菩提心之乐充满轮，故常常反复充满轮。若证殊胜方便教授，以如是法成就他世；若未证如是法，则愚痴世间之头为靴所踏而去。
密供者，以念为食，以念为饮，无生不二故饮食交欢，念与念为化身，无生为报身，心不能触为法身，故常常反复充满轮。若正证如是法性，以如是法成就他世；若未证超越心识之法性，则愚痴世间之头为靴所踏而去。
今于事业手印之喻义二者，喻事业手印他人已说。

 །དོན་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ནི། རང་གི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཐིག་ལེ་རྣམ་པ་བཞི། དེ་ཡང་མན་ངག་གིས་བསྟན་པའི་དུས་སུ་དྲན་ པའི་ཐིག་ལེ་འཁོར་བ།དྲན་པ་མེད་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིད་ལ་མ་བྱས་པས། བློ་ལས་འདས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིད་ལ་མ་བྱས་པའི་དུས་སུ། བླ་མའི་མན་ངག་གི་རྣམ་རྟོག་མི་རྒྱུ་རིག་པ་མི་རྒྱུ་བས། གང་དུ་རླུང་དང་སེམས་ནི་མི་རྒྱུ་ ཞིང་།།དུས་དེ་ལ་དྲན་པའི་ཉི་མ་སྣང་བ་མི་འཇུག་།དྲན་པ་མེད་པ་ཟླ་བ་མི་སྣང་བ་མི་འཇུག་པས། ཉི་མ་ཟླ་བ་འཇུག་པ་མེད་གྱུར་པ། །ཤེས་བྱ་ཤེས་བྱ་མ་ཡིན་ལ། །མན་ངག་བསྟན་པའི་དུས་སུ་སེམས་དལ་སོས་ཡིན་ལ། དྲན་དང་དྲན་མེད་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པའི་དབུགས་དབྱུང་བ་དང་།སྐྱེ་བ་མེད་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་དབུགས་དབྱུང་བ་དང་། བློ་ལས་འདས་པ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་དབུགས་དབྱུང་བས། མི་ཤེས་པ་དག་གནས་དེར་སེམས་ནི་དབུགས་དབྱུང་ཞིག་བླ་མ་དང་སློབ་མའི་མན་ངག་བསྟན་དུ་བཏུབ་པས། མདའ་ བསྣུན་གྱིས་ནི་མན་ངག་ཐམས་ཅད་བསྟན་ནས་སོང་།།དཔེའི་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། དོན་གྱི་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་གཉིས་ལ། དཔེའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ནི་གཞན་གྱིས་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དོན་གྱི་ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ནི། ཆོས་མ་ལུས་པ་སེམས་ལ་བསྡུས། དེ་ཡང་སེམས་རྩ་གསུམ་ ལའོ།།དྲན་པའི་རྩ་ནི་རོལ་མོ་མཁན་དང་འདྲ་བས་ལ་ལ་ནཱའོ། །དྲན་པ་མེད་པའི་རྩ་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་གནས་པས་ར་ས་ནཱ་དེ་གཉིས་ལས་གཞན་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ངོས་བསྟན་ཡོད་ལ་ངོས་གཟུང་མེད་པས་ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱིའོ།

我来为您翻译这段藏文：
义事业手印者，自身菩提心明点有四种。复次，于教授示现之时，有念之明点轮回。由于未作意无念涅槃无生之相，未作意超越心识之相之时，上师教授无分别念转，觉性不转，故于彼处风心不转。
其时有念之日光明不入，无念之月光明不入，故日月不入。于所知非所知，教授示现之时心安闲，有念无念即如来气，无生即金刚持气，超越心识即大乐气，故无知者于彼处心当出气。上师与弟子教授可示，故以箭射示一切教授而去。
于喻法手印与义法手印二者，喻分手印他人已说。义法手印者，摄一切法于心，复次心于三脉。有念脉如乐师故为左脉(拉拉那)，无念脉住等性故为右脉(惹萨那)，此二者之外，无生相可示而无所缘故为中脉(阿瓦度帝)。
注：对于梵文专有名词的转写：
ལ་ལ་ནཱ (la la nā) = ललना (lalanā) - 左脉
ར་ས་ནཱ (ra sa nā) = रसना (rasanā) - 右脉
ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱི (a wa dhū tī) = अवधूती (avadhūtī) - 中脉

 །དེ་ལས་དྲན་པ་དང་མ་དྲན་པ་བྱུང་ཡང་དབྱིངས་ དེ་ལ།གཉིས་སུ་མི་བྱ་གཅིག་ཏུ་བྱ་བ་སྟེ། །དྲན་པ་སྐུའི་རིགས། དྲན་མེད་གསུང་གི་རིགས། སྐྱེ་མེད་ཐུགས་ཀྱི་རིགས། དབྱིངས་དེ་ལ་ཐ་མི་དད་པས། རིགས་ལ་བྱེ་བྲག་དག་ཏུ་མ་བྱེད་པར། དྲན་པ་ལ་ཆགས་ན་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་རྒྱུ། དྲན་མེད་ལ་ཆགས་ན་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་རྒྱུ། སྐྱེ་མེད་ ལ་ཆགས་ན་གཟུགས་མེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ལ།སེམས་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་ཡིན་པས་དེ་ལ་ཡང་དག་ཏུ་མི་འཛིན་པས་ན། ཁམས་གསུམ་མ་ལུས་འདི་ཐམས་ཅད་ནི། དེའི་ཕྱིར་བློས་མ་རེག་པའི་བདེ་བ་བླ་མ་དམ་པས་བསྟན་པ་དེ་ལ་ཆོས་མ་ལུས་པ་དེའི་དང་ལས་མ་གཡོས་པས་ འདོད་ཆགས་ཆེན་པོ་གཅིག་ཏུ་ཁ་དོག་སྒྱུར་ཅིག་དང་།ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་ནི་དཔེས་མཚོན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་གྱིས། དོན་འདི་ལྟ་བུ་ཞེས་མཚོན་དུ་མེད་དེ། འོ་ན་ཡང་བླ་མ་དམ་པའི་གདམས་ངག་གིས་བསྟན་མ་ཐག་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་མངོན་ སུམ་རྐྱེན་གསུམ་གྱིས་མ་བསླད་པ་དེ་ནི་དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་གནས་པས།དེར་ནི་ཐོག་མ་བར་མཐའ་མེད། །སྲིད་པ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དབྱིངས་སུ་ལོངས་སྐུ་གནས་པས། སྲིད་མེད་མྱ་ངན་འདས་པ་མིན། །འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ ལས་འདས་པའི་འདམ་གང་གིས་ཀྱང་མ་གོས་པས་ནི་ཆུའི་ནང་གི་ཟླ་བ་བཞིན་དུ་འདྲེས་ལ་མ་འདྲེས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་བླ་མའི་ཞལ་ལས་ཤེས་པར་བྱས་ལ་དེ་ཡང་རྐྱེན་གསུམ་གྱིས་མ་བསླད་པས།བདེ་བ་ཆེན་པོ་མཆོག་འདི་ལ། །བདག་གི་ དོན་དང་གཞན་གྱི་དོན་གཉིས་མ་གྲུབ་བས་ན།བདག་དང་གཞན་མ་གྲུབ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཐ་དད་པས་མ་ཡིན་ཏེ། གློ་བུར་གྱི་དྲན་པས་མ་བྱུང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྤྲུལ་སྐུ་དང་། དྲན་མེད་མ་བྱུང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ལོངས་སྐུ་དང་། སྐྱེ་མེད་མ་བྱུང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ སྐུ་དེ་ལ་བདག་དོན་དང་གཞན་དོན་དང་གཉིས་སུ་མ་གྲུབ་པས།བདག་དང་གཞན་ན་ཡོད་མ་ཡིན། །དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་དཔེ་དོན་གཉིས་ལ། དཔེ་ནི་གཞན་གྱིས་བཤད་ཟིན་ཏོ།

我来为您翻译这段藏文：
从彼处虽生有念与无念，于彼界中，不作二而成一。有念是身部种姓，无念是语部种姓，无生是意部种姓，于彼界中无差别，故于种姓莫作差别。若执着有念则为欲界因，若执着无念则为色界因，若执着无生则为无色界因。乃心之幻变，故不执为真实，三界无余一切皆是。
因此，上师所示未被心触及之乐，于彼一切法中不动，大贪欲当转为一色。大手印自性清净不可以喻表示，此义不可表示。然而，以殊胜上师教授刚示现时，瑜伽现量不被三缘所染，彼即三时平等化身住，彼处无始无中无终。轮回与涅槃无生界中报身住，非有非涅槃。不染轮回与涅槃二边，如水中月融而不融，法身从上师口中了知，彼亦不被三缘所染。
于此最胜大乐中，自利与他利二者未成，以无自他之自性故非差别。无忽生之念之自性化身，无忽生之无念之自性报身，无忽生之无生之自性法身，于彼中自利与他利二者未成，故无自他。
誓言手印喻义二者中，喻已为他人所说。

 །དོན་ནི་ད་ལྟར་གྱི་དྲན་པ་འདིས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་མདུན་ དུ།དེའི་ཕ་རོལ་ན་དྲན་པ་མེད་པའི་སྣང་བས་ཁྱབ་པས་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་རྒྱུ་བ། དེ་གཉིས་དབྱེར་མེད་པ་ལས་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་བཞིན་དུ་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་བས་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན། སྣ་ཚོགས་དེ་ཉིད་ལས་འགྲོ་དོན་མཛད་པས་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ། རང་གི་ངོ་བོ་ ལས་མ་གཡོས་པས་མི་བསྐྱོད་པ།འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དེ་དག་དང་པོ་རྒྱུ་མེད་པ་དེ་ཉིད་རྒྱུ་གཅིག་པར་རྟོགས་པ་བྱམས་པ། མ་རྟོགས་པ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཐབས་སྙིང་རྗེ། རྟོགས་ནས་བྲལ་དུ་མེད་པ་དགའ་བ། དེ་ཉིད་བློའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་བཏང་ སྙོམས།དེ་རྣམས་ཡིད་ལ་མ་བྱས་པས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྟེ་བཅུའོ། །དེ་གང་ལྟར་བལྟས་ཀྱང་དེ་ལས་མ་གཡོས་བ་ནི། མདུན་དང་རྒྱབ་དང་ཕྱོགས་བཅུ་རུ། །ཡང་ན་བསྐྱལ་ས་གང་དུ་བསྐྱལ་བ་བསྟན་པ་ནི། །རང་གི་ཤེས་པ་ལ་སྣང་བ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་རྣམ་ པར་སྣང་མཛད་དང་།རང་གི་ཚོར་བས་ཚོར་བའི་ཕུང་པོ་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་དང་། དེ་ཉིད་ཀྱི་འདུ་ཤེས་སུ་ཡོད་པས་འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོ་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་དང་། དེ་ལྟར་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་པ་ནི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་དང་། ཤེས་པས་མ་རྟོགས་པས་གཞན་ པས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོ་མི་བསྐྱོད་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ལྔ་སྟེ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔའོ།།མན་ངག་གིས་བསྟན་པ་དེ་ནི་དྲན་པ་མེད་ཅིང་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པ་དེ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དང་། དེ་ཉིད་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕུང་པོ་རིན་ ཆེན་འབྱུང་ལྡན་དང་།དེ་ཉིད་བློས་མི་རེག་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕུང་པོ་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་དང་། དེ་ཉིད་གང་གིས་ཀྱང་མ་བཅིངས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕུང་པོ་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་དང་། གང་གིས་ཀྱང་མ་བཅིངས་པའི་དེ་ཉིད་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཡོད་པས་ རྣམ་པར་གྲོལ་པའི་ཡེ་ཤེས་གཟིགས་པའི་ཕུང་པོ་མི་བསྐྱོད་པ།དེ་དག་ཡེ་ཤེས་ལྔས་རྒྱས་བཏབ་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་སྟེ། རྣལ་འབྱོར་པ་འགའ་ཙམ་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ།


让我为您翻译这段藏文：
意思是：现在的这个念头以种种形相显现，故在前方为毗卢遮那佛；在其彼岸，以无念之相遍满，故为无量光佛；由此二者不可分离而如如意宝珠般生起种种，故为宝生佛；从彼种种中成办利生事业，故为不空成就佛；从自性中不动，故为不动佛。轮回与涅槃等，了知彼等本无因即是一因，此为慈氏；令未觉悟者觉悟是方便悲心；觉悟后不相离是欢喜；超越心智境界是舍；于彼等无作意即是金刚萨埵，共十尊。
无论如何观察都不离彼性，即是：在前后十方。又复，说明安置之处为何处安置：于自己的觉知中显现为色蕴即毗卢遮那；以自己的感受而有受蕴即宝生佛；以其本身具有想蕴即无量光佛；如是诸行之相为行蕴即不空成就佛；因意识未觉知故为他者，识蕴即不动佛，此为五智即世间五蕴。
口诀所示：无念无作意即是戒蕴毗卢遮那；其本身相续不断即是定蕴宝生佛；其本身心智不及即是慧蕴无量光佛；其本身不为任何所束缚即是解脱蕴不空成就佛；于不为任何所束缚的本性中具有佛陀密意，故解脱智见蕴即不动佛。彼等由五智印持即是出世间五蕴，此唯瑜伽士少数人之境界。
注：这段文字主要讲述了五方佛、十大明王以及世间五蕴与出世间五蕴的对应关系，属于密宗教法的重要内容。翻译尽量保持了原文的严谨性和准确性。

 །མ་རྟོགས་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་ཕུང་པོ་དང་འགྲོགས་ལ། རྟོགས་ ན་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཕུང་པོ་དང་།ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུས་ཆགས་པ་དང་གྲོལ་བའི་ལམ་གཉིས་ལས། འཇིག་རྟེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་ཆགས་པའི་ལམ་དང་། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་གྲོལ་བའི་ལམ་གཉིས་ལ་གནས་པས། མདུན་ དང་རྒྱབ་དང་ཕྱོགས་བཅུ་རུ།།གང་ལྟར་བལྟས་ཀྱང་ཡིད་ལ་མ་བྱས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་མི་འབྲལ་བ་ཡིན་པས། གང་གང་མཐོང་བ་དེ་དེ་ཉིད། །བླ་མ་དམ་པས་བརྡས་བསྟན་པའི་དུས་སུ། རྩ་རྡུལ་ཙམ་གྱི་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དོན་རྟོགས་ པས།དེ་རིང་ཉིད་དུ་མགོན་པོ་ད་ལྟར་འཁྲུལ་པ་ཆད། དྲི་བ་དང་དྲི་བའི་ལན་ནི་དྲན་པ་འབའ་ཞིག་ཡིན་ལ། ཅིག་ཤོས་ནི་གཏན་ཡིད་ལ་བྱར་མེད་པས། ད་ནི་སུ་ལའང་དྲི་བར་མི་བྱའོ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ལུས་ལ་དཔེ་དོན་གཉིས་ལས། དཔེའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་ པའི་ལུས་ནི་ཐིག་ལེ་དཀར་དམར་གཉིས་ལ་མིག་གི་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་མེད།དོན་གྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ལུས་ལ་ཡང་དཔེ་དོན་གཉིས། དཔེ་ནི་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་དང་བག་ཆགས་མེད་པའོ།

我为您翻译这段藏文：
若未证悟则与世间五蕴相伴，若已证悟则与出世间五蕴相伴。如幻般的贪执与解脱二道中，世间五蕴是贪执之道，出世间五蕴是解脱之道，安住于此二者。
于前方、后方及十方，无论如何观察，都与无作意的真如不相离，因此所见之一切皆是真如。在殊胜上师以表示教示之时，无有丝毫疑虑地如实了悟其义，故今日怙主现前之迷乱已断。
问与答仅是念头而已，其他则完全无需作意，故今后不必向任何人询问。
俱生身有比喻与实义二者：比喻的俱生身是指白红明点二者，其中无有眼根等；实义的俱生身也有比喻与实义二者，比喻是指有习气与无习气。
注：我已按照要求完整直译，保持了原文的结构，未作省略或意译。这段文字主要论述了证悟与未证悟的状态、世间与出世间五蕴的关系，以及俱生身的概念。

 །བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་ནི་ཡིད་ཀྱིས་གཟུགས་ལ་ བལྟས་བའི་དུས་སུ།ལུས་དེ་ལ་ཤ་ཁྲག་དང་དབང་པོ་གང་ཡང་མེད། བག་ཆགས་མེད་པ་དཔེའི་ལུས་ནི་རང་གིས་མ་ཕྱིན་པའི་སར་ཡིད་ཀྱིས་བལྟར་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡིད་ཀྱི་གཟུགས་མེད་པའི་ཕྱིར་དབང་པོ་མེད། དེ་དག་གིས་མ་མཚོན་པའི་ དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་འདུ་ཤེས་པས་དུས་གསུམ་རྩ་བ་དང་བྲལ་ལ་གནས་པ་དོན་གྱི་ལུས་ནི་བརྒྱུད་པའི་བླ་མ་དམ་པས་བསྟན་པས།དབང་པོ་གང་དུ་ནུབ་འགྱུར་ཞིང་། །དེ་ལ་བདག་དང་བདག་གིར་བགྱི་བ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་པས་རང་གི་ངོ་ བོའང་ཉམས་པར་འགྱུར།དེ་ལྟར་དུས་གསུམ་གྱི་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་དགོངས་པ་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ནི་མ་རྟོགས། ཡིད་ལ་བྱས་པ་འདི་དག་གིས་འཁོར་བ་ལས་ཐར་པ་མི་ཐོབ་པས། སྡིག་པའི་གྲོགས་པོ་ཡིན། དོན་དམ་ནི་ཡིད་ལ་བྱར་མི་བཏུབ་ པས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་རྟོགས་ན་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཡིན་པས།གྲོགས་དག་དེ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ལུས། །དེ་ཡང་བརྒྱུད་པའི་བླ་མ་དམ་པའི་ཞལ་གྱི་བརྡས་བསྟན་མ་ཐག་ཏུ་དངོས་ཀྱི་བླ་མ་ཡིད་ཀྱི་བརྡས་ཐེ་ཚོམ་མི་ཟ་བ་དེ། དཔེའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ལ་མ་ དྲི་བར།དོན་གྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་བླ་མ་དམ་པ་ལ་རག་ལུས་པས། བླ་མ་དམ་པའི་ཞལ་ལ་གསལ་བར་དྲིས། །ད་ལྟར་གྱི་ངག་ནི་དབྱངས་དང་གསལ་བྱེད་དང་ཡིད་དང་རླུང་རྒྱུ་བ་ལས། བརྗོད་བྱས་དོན་ཇི་བཞིན་པ་ཚོལ་བ་ཡིན་གྱི། ཇི་བཞིན་པ་དེ་བརྗོད་བྱ་མ་ཡིན་པ། དེ་ཡང་དཔེའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དབང་གིས་ཐིག་ལེ་དཀར་དམར་གྱི་བར་ན་ཡིད་ཀྱི་རླུང་མི་རྒྱུ་བའི་དུས་སུ་སྣང་བ་ནི་ནུབ། སྟོང་པ་ནི་མ་ཤར་བ་དེ་བཞིན་དུ། དོན་དམ་པའི་ངག་ལ་ཡིད་དང་སེམས་དང་རིག་པ་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་དྲན་པའི་རླུང་མི་རྒྱུ། ཡིད ནི་གར་འཆི་རླུང་གར་དེངས།།དེ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་སྐུའི་རྣམ་པའི་གཞིར་གྱུར་པས། ས་སྟེང་འདི་ན་ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་གནས། །གང་དུ་ཤེས་པར་བྱ་ཞེ་ན། དཔེའི་ཐིག་ལེ་དཀར་དམར་གཉིས་སམ་ཉི་ཟླའི་བར་ན་བརྗོད་དུ་མེད་དེ། དོན་གྱི་ཐིག་ལེ་དྲན་ དང་དྲན་མེད་ཀྱི་མཚམས་སུ་ཤེས་པས།དེ་ནི་རྨིས་པས་མཚམས་སུ་ཡོངས་ཤེས་བྱ། །དེ་ཡང་ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་མ་ཡིན་པ་ནི་ཟབ་པ་དང་བརྗོད་དུ་མེད་པ་དེ་ཉིད་ཤེས་པས། གཏི་མུག་རྒྱ་མཚོ་འཆད་པས་གང་ཤེས་པ། །ད་ལྟར་གྱི་སེམས་ནི་རྐྱེན་དང་བག་ ཆགས་ལ་སོགས་པས་བསྒྱུར་བའི་ཕྱིར་ན་དཔེ་ཙམ་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ།

我为您翻译这段藏文：
有习气时，当意识观察色相之时，该身体中无有任何血肉与根门。无习气的比喻之身，因为不能以意识观察未曾去过的地方，故无意识之色相，因此无有根门。
由于将未被这些表示的三时平等性认知为离于三时根本而安住，实义之身是由传承殊胜上师所教示。诸根归于何处，其中的我与我所等自性皆不成立，故自性也将衰损。
如是三世诸佛的不作意之密意未能证悟，由于这些作意不能从轮回中获得解脱，故是恶友。胜义谛不可作意，若证悟俱生性则是善知识，故诸友这即是俱生身。
一旦传承殊胜上师以表示教示，现前上师以意表示令无疑虑，不必询问比喻的俱生性，因为实义的俱生性依赖殊胜上师，故当明确请问殊胜上师。
现在的语言是从元音、辅音、意识和气的运行中，寻求所诠如实之义，而如实性非所诠。又由比喻俱生的力量，当白红明点之间意气不行时，显相即灭，空性未生起之时，如是胜义语中意识、心、觉性和识的念气不行。意识往何处死，气往何处去？
由于这是佛陀功德身相的基础，此地上一切支分安住。若问于何处了知？比喻的白红明点二者或日月之间不可言说，由于实义的明点在有念与无念的边际了知，故应于梦的边际中完全了知。
又由于了知非能知所知的甚深不可言说性，即是了知愚痴大海所诠释的。现在的心由于缘起和习气等转变，故当知仅是比喻而已。

།དོན་དམ་པའི་སེམས་ནི་འགྱུར་བ་མེད་ཅིང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའོ། །རྟོགས་པ་མེད་པ་དེ་ཡང་ཐོག་མ་མེད་པས་ན་གློ་བུར་གྱི་དྲན་པའི་འདམ་དང་། དྲན་མེད་ཀྱི་འདམ་གང་གིས་ཀྱང་མ་ གོས་པས།འདི་ནི་བདེ་ཆེན་མཆོག་ཡིན་ཏེ། །རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་འགྲོ་ས་ནི། ལུས་ཀྱི་ཐིམ་ས་དྲན་མེད་སྤྲུལ་སྐུའོ། །ངག་གི་ཐིམ་ས་སྐྱེ་མེད་ལོངས་སྐུ་ལའོ། །ཡིད་ཀྱི་ཐིམ་ས་བློ་ལས་འདས་པ་ཆོས་སྐུ་མན་ངག་གིས་བསྟན་པས། ས་ར་ཧ་ཡིས་བསྟན་ནས་འགྲོ། །འོ་ན་བསྟན་དུ་ཡོད་དམ་ཞེ་ན། དྲན་པ་འདི་ཉིད་ཀྱི་སྒྲོན་མ་ལ་བརྟེན་ནས། དྲན་མེད་སྐྱེ་མེད་བློ་ལས་འདས་པ་ངོ་བསྟན་པ་ནི། ཀྱེ་ཧོ་འདི་ནི་རང་རིག་སྟེ། །དོན་གྱི་ངོ་བོ་ལ་ནི་འཁྲུལ་པ་མེད་དེ། དེ་མ་རྟོགས་པའི་དབང་གིས་དྲན་པའི འཁྲུལ་པས་འཁྲུལ་ཞིང་གདའ་ན།རྟོགས་པའི་དབང་གིས་དྲན་པ་དབྱིངས་སུ་དག་ནས་བློའི་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་པ་དེ་ལ་ནི་ཐེ་ཚོམ་མི་ཟ་བས། འདི་ལས་འཁྲུལ་པར་མ་བྱེད་ཅིག་།དུས་གསུམ་གྱི་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་དགོངས་པ་ནི། དངོས་པོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཡིད་ ལ་བྱས་བས་འཆིང་ལ།དངོས་པོ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱས་པས་ཀྱང་འཆིང་བས་དངོས་དང་དངོས་མེད་བདེ་བར་གཤེགས་པ་འཆིང་བ་སྟེ་ཇི་སྲིད་གཟུང་དང་འཛིན་པ་ནི་སྲིད་པའོ། །གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་མེད་པའོ་ཞེས་དེ་ཡང་ཡིད་ལ་བྱས་ན་དྲན་པ་དང་ རང་གི་སྲིད་པའོ།།ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིད་ལ་མ་བྱས་བ་དེ་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་དོ། །མཉམ་པ་ཉིད་མཉམ་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་དེ་མིང་ཙམ་ཡིན་པས། སྲིད་དང་མཉམ་པ་ཉིད་ཐ་དད་མ་བྱེད་པར། གཉུག་མ་རྣལ་མ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་ནི་ཡིད་ལ་བྱར་མེད་དོ། ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་ཡིད་ཡིན་པས་དྲན་པའོ། །དྲན་པ་དེ་ནི་ན་བུན་བཞིན་དུ་ཡལ་བས། གཉུག་མའི་ཡིད་ནི་གཅིག་ཏུ་སྡོད་དང་རྣལ་འབྱོར་པ། དེ་ཡང་ན་མ་དྲན་པ་འདི་ལ་མངོན་པར་ཞེན་ན། ཆུ་ལ་འབྲུ་མར་ཐིགས་པ་གནས་པ་བཞིན་དུ། སྤྲོས་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ། །དྲན་པ་འདི་ཉིད་གོ་བར་ཤེས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཆོས་ཉིད་དུ་ཐིམ་པས། ཆུ་ལ་ཆུ་བཞག་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱོས།། །།ད་ནི་བསྒོམ་པ་འཕྲུལ་པ་དང་མ་འཁྲུལ་པ་སྒྱུ་འཁྲུལ་དྲ་བ་པང་དུ་འཁྱུད་པའི་དཔེས་བསྟན་པར བྱའོ།།སྣང་སྟོང་དང་བདེ་སྟོང་དང་གསལ་སྟོང་དང་རིག་སྟོང་དང་ཟུང་འཇུག་ལ་སོགས་པའི་བསམ་གཏན་ཡིད་ལ་བྱས་པས་ཐར་པ་མི་ཐོབ་པོ། །ཡིད་ལ་བྱས་པས་ནི་ཁམས་གསུམ་ལས་འདའ་བར་མི་ནུས་སོ།


我来为您翻译这段藏文：
胜义心是不变且无分别的。由于无分别从无始以来，既不被突然的念想之泥所染，也不被无念之泥所染。这是最胜大乐，觉悟的瑜伽士们的去处是：身体融入于无念的化身中，语言融入于无生的报身中，意识融入于超越心识的法身中，这是通过口诀来指示的。萨拉哈如是开示而去。
若问是否可以指示？依靠正念之灯，指示无念、无生、超越心识的本性：啊！这就是自觉知，在实相的本质上没有迷乱。由于未证悟而被念想的迷乱所惑，若通过证悟使念想清净于法界中而不成为心的对境，对此则无怀疑，切莫于此生迷乱。
三世诸佛的密意是：如实作意诸法实有则成束缚，如实作意诸法空无也成束缚，因此实有与空无都会束缚如来。只要有能取所取即是轮回。若作意无能取所取，这也是念想与自身的轮回。不作意诸法本性，那才是平等性。所谓平等性仅是名称而已，不要将轮回与平等性分开，本然自性俱生的本质是不可作意的。
分别念即是意，即是念想。那念想如薄雾般消散，瑜伽士啊，要安住于本然的心。若执著于这无念，则如水上油滴般带有戏论。若了知这念想本身，则一切法融入法性中，应当知晓这如水入水般。
现在要以幻网拥抱胸前的比喻来说明修行的迷乱与不迷乱。通过作意显空、乐空、明空、觉空、双运等禅定不能获得解脱。通过作意无法超越三界。

 །ལ་ལ་ན་རེ་ཞི་གནས་ལ་མཉམ་པར་བཞག་ནས། ལྷག་མཐོང་དང་རྗེས་ལས་ཐོབ་པའི་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་ལ་མ་ཡེངས་པར་བྱས་ན་ཐར་པ་ཐོབ་ཟེར་ཏེ། རྟག་ཏུ་མཉམ་གཞག་ཡིན་པར་མ་ཤེས་ན་ཡིད་ལ་བྱས་པའི་མཉམ་གཞག་གིས་ནི་ཐར་བ་མི་ཐོབ་པས། བསམ་གཏན་བརྫུན་པས་ཐར་བ་རྙེད་མིན ནོ།།རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་བསམ་གཏན་མ་ཤེས་ན། །གློ་བུར་དུ་དྲན་པའི་བསམ་གཏན་ནི། དཔེར་ན་སྒྱུ་མ་མཁན་གྱིས་རི་མོ་མཁན་བསླུས་པའི་སྒྲུང་བརྒྱུད་དང་། ཚོང་དཔོན་གྱི་བུ་རིན་ཆེན་གླིང་དུ་སོང་པ་སྨད་འཚོང་མ་སྒྱུ་འཕྲུལ་ཞེས་བྱ་བས་བསླུས་པ་དང་། ཚོང་ དཔོན་གྱི་བུ་དྲ་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྤྲེའུ་ཡིས་སྨད་འཚོང་མོ་སྒྱུ་འཕྲུལ་བསླུས་པའི་སྒྲུང་བརྒྱུད་བཞིན་དུ།ཞི་གནས་ཀྱིས་ལྷག་མཐོང་བསླུས་པ་དང་། ལྷག་མཐོང་གིས་ཞི་གནས་བསླུས་པ་དང་། མཉམ་གཞག་གིས་རྗེས་ཐོབ་བསླུས། རྗེས་ཐོབ་ཀྱིས་མཉམ་གཞག་ བསྡུས་པ་དང་།སྣང་བས་སྟོང་པ་བསླུས་པ། སྟོང་པས་སྣང་བ་བསླུས་པས། སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བས་ཇི་ལྟར་པང་དུ་འཁྱུད། །དེ་དག་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་ན། དཔེར་ན་སྒྱུ་མ་མཁན་ཅིག་གིས་རྒྱལ་པོའམ། བླུན་པོ་མཁས་པ་རིག་པ་ཅན་ཅིག་ལ། རྟ་དང་ གླང་པོ་དང་།སྐྱེས་པ་དང་། བུད་མེད་གཞོན་ནུ་མ། ཡིད་འཕྲོག་པར་སྤྲུལ་ནས་བསྟན་ན། དེ་ཡིས་ཡིད་འཕྲོག་པར་མི་འགྱུར་རོ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་སྒྱུ་མ་ཡིན་པར་ཤེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་བླ་མ་དམ་པས་བརྡ་དང་ཐབས་ཀྱི་སྒོ་ནས་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་བསམ་གཏན་ བསྟན་པའི་དུས་སུ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་མཐོང་བས།ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་སྒྱུ་མ་ཙམ་ལ་ཡིད་ཆེས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །སྐུ་གསུམ་གྱི་བསམ་གཏན་རང་ལ་ཡོད་པར་བླ་མ་དམ་པས་བསྟན་པས་ཡིད་ཆེས་པར་འགྱུར་བས་ན། ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་རྟོགས་པས་ན། ། བླ་མ་དམ་པའི་བཀའ་ཡིས་བདེན་པར་ཡིད་ཆེས་པ། བརྒྱུད་པའི་བླ་མ་དམ་པའི་བརྡས་བསྟན་པ་དེ་རྟག་པ་དང་ཆད་པ་དང་། བདེ་བ་དང་སྟོང་པ་དང་། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཐ་སྙད་གདགས་སུ་མ་བཏུབ་པས། ཡིད་བརྗོད་དུ་ཡོད་མ་ཡིན་ཞེས མདའ་བསྣུན་སྨྲ།། །།ད་ནི་རེ་དོགས་མེད་པའི་འབྲས་བུ་མཚོན་དུ་མེད་པ་ནམ་མཁའི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ། །ནམ་མཁའ་ནི་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་གང་གིས་ཀྱང་མི་གོས་སོ།

我来为您翻译这段藏文：
有人说，安住于止观禅定，不散乱地如实了知胜观和后得智，就能获得解脱。若不知恒常等持，仅以作意的等持是不能获得解脱的，以虚妄的禅定不能获得解脱。若不了知相续不断的禅定，突然生起的禅定就如同：魔术师欺骗画师的故事、商主之子去宝洲被名为幻术的妓女欺骗的故事、商主之子名为网的被猴子欺骗妓女幻术的故事那样。
止被观所欺，观被止所欺，等持被后得所欺，后得被等持所摄，显现被空性所欺，空性被显现所欺，如何以幻网相拥抱？
若如实了知这些本性，譬如魔术师在国王或愚者智者面前变化出马、象、男人、少女等令人心动的幻象，他们不会被迷惑。为什么？因为知道是幻术。同样，当殊胜上师以表示和方便门显示相续不断的禅定时，由于见到了胜义谛，就不会相信仅如幻术的世俗谛。
因为殊胜上师显示三身禅定本自具足，所以生起信心，无有怀疑而证悟。由殊胜上师教言而生起真实信心，传承殊胜上师以表示所显示的，不能安立常断、乐空、轮涅等名言，故说心不可言说。
现在要以虚空的比喻来说明无有希惧的不可表示的果。虚空不为有无等任何名言所染。

 །ནམ་མཁའ་ཞེས་བྱ་བ་མིང་དུ་བཏགས་པས་མིང་ཙམ ཡིན་པས།ནམ་མཁའ་དངོས་པོ་མེད་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་མིག་གི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པས་ཚོར་བར་འགྱུར་གྱི། ནམ་མཁའ་དངོས་པོ་ཅན་ཅིག་ཡིན་ན་ནི། །བདེ་སྡུག་ལ་སོགས་པའི་ཚོར་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ནམ་མཁའ་ ནི་སྐྱེ་འགག་ལ་སོགས་པས་མ་གོས་པས།གདོད་ནས་དག་པ་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ལ། །དོན་སེམས་ཉིད་དེ་ཡང་རྐྱེན་གང་ཡང་མ་བྱུང་བའི་དུས་སུ་བལྟས་པས་དྲན་རིག་ཏུ་ཤེས། ཡང་བལྟས་པས་སྐྱེ་མེད་དུ་ཤེས། ཡང་གཅིག་བལྟས་པས་བློས་རེག་པས། བལྟས་ཤིང་བལྟས་ཤིང་མཐོང་བ་འགག་པར་འགྱུར། །དེ་ཉིད་འབྲས་བུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རྟོགས་པས་ནི། ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་འགགས་པས། དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་དུས་སུ་འགོག་པར་འགྱུར། དེ་ཉིད་གཉུག་མའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ནི་མ རྟོགས།ཡིད་ལ་བྱས་པ་འདི་འབྲས་བུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་སྙམ་པས། གཉུག་མའི་ཡིད་ལ་སྐྱོན་གྱི་བུས་བ་བསླུས། །ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་བར་བྱའོ་སྙམ་ནས་ལྷག་པའི་བསམ་པས། སྐྱེ་བོ་མ་ ལུས་ལྷག་པར་སུན་འབྱིན་ཅིང་།།ཉོན་མོངས་པས་སུན་འབྱིན་ན། ཤེས་བྱས་སུན་འབྱིན་པ་ནི། དཔེར་ན་བཙོན་ར་ནས་བྱུང་ཡང་བཙོན་རའི་ནང་དུ་ཆུད་པ་བཞིན་དུ། ཤེས་བྱའི་ང་རྒྱལ་དེ་ཉིད་བློ་ལས་འདས་པ་ལ་ཐིམ་པར་མ་ཤེས་ན། ང་རྒྱལ་སྐྱོན་གྱིས་དེ་ཉིད་ མཚོན་མི་ནུས།།ཁམས་གསུམ་གྱི་འཇིག་རྟེན་མ་ལུས་པས་ནི་རང་ལ་ཡོད་པའི་བསམ་གཏན་མ་རྟོགས་པས། འཇིག་རྟེན་མ་ལུས་བསམ་གཏན་གྱིས་རྨོངས་འགྱུར། །རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཆོས་ཉིད་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ དགོངས་པ་ནི་དཔེ་དང་དོན་གྱིས་མཚོན་དུ་མེད་པས་བློས་བྱས་མི་རྟོགས་པས།གཉུག་མའི་རང་བཞིན་སུས་ཀྱང་མཚོན་དུ་མེད། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྩ་བར་གྱུར་པ་སེམས་ཡིན་ཏེ། སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པས། རྩ་བ་མཚོན་དུ་མེད་པས་སེམས་ཀྱི་རྩ་བ་མི་མཚོན་ཏེ། སེམས་ལས་བྱུང་བ་འདི་ལྟར་སྣང་བ་དང་པོ་དྲན་མེད་ལས་སྐྱེས། དྲན་མེད་ལ་གནས་དྲན་མེད་ལ་ཐིམ་པས། སྣང་བའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ནི་དྲན་པ་མེད་ལ་ཉམས་སུ་མྱོང་དུ་ཡོད་པའོ། །སེམས་ནི་རྐྱེན་མ་བྱུང་བའི་དུས་སུ་དྲན་པ་མེད་དེ་སྟོང་པ་ཉིད། དང་པོ་སྐྱེ་མེད ལས་སྐྱེས།སྐྱེ་མེད་ལ་གནས། སྐྱེ་མེད་ལ་ཐིམ་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་ལ་ཉམས་སུ་མྱང་དུ་ཡོད་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
所谓虚空只是假立名称而已。因虚空无实体，色等诸法由眼触所生的感受等而成为感受，若虚空是实有之物，则不会成为乐苦等感受。因虚空不被生灭等所染，本来清净如虚空的自性中，其义即心性，当无任何缘起时观察则知为念知，再观察则知为无生，再次观察则为意触及，观察再观察则见灭。
证悟此即果法身时，能所双亡，如是即成灭。彼即本性诸法俱生不作意者未证悟。认为此作意即是果法身，本性意被过失之子欺骗。
想要令三界众生远离烦恼障，以增上意乐，尽皆超越一切众生。若以烦恼超越，则以所知超越，如从牢狱出而又入牢狱般，若不知所知慢融入超越分别，则以慢过失不能表示彼性。
三界世间一切因未证悟自具禅定，故一切世间为禅定所迷惑。自性清净法性离一切戏论的瑜伽意趣因无法以比喻和义理表示故不能以分别了知，本性自性任谁亦不能表示。
诸法之根本是心，心自性不成立，根本不可表示故心之根本不可表示。从心所生如是显现初从无念生，住于无念，融于无念，显现之俱生即无念而有所体验。心于无缘起时无念即空性，初从无生生，住于无生，融于无生，空性之俱生即无生而有所体验。

 །སེམས་ཉིད་དྲན་དང་དྲན་མེད་མ་བྱུང་བའི་དུས་སུ་སྐྱེ་བ་དང་། འགག་པ་ལས་བྲལ་བའི་སེམས་ཉིད་དེ་ཡང་བློའི་ཡུལ་ལས་འདས་ ནས།ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དུས་གསུམ་གྱི་སྙིང་པོ་དེ་ལས་སྐྱེས་པ་དང་། གནས་པ་དང་ཐིམ་པས། སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པས་བསམ་དུ་མེད་པ་རྟོགས་པར་བྱེད་ན། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས། སེམས་རྟོགས་ན། སྣང་བ་དང་། སྟོང་ པ་དང་།སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེ་དག་སྐྱེས་ཉིད་ལ་འགག་པས་གང་ལ་དེ་སྐྱེས་གང་དུ་ནུབ། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་བཙལ་ན་མི་རྙེད་པས། གང་ན་གནས་གྱུར་གསལ་བར་མི་ཤེས་སོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་གཞི་རྩ་མེད་པས། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གཞི་ རྩ་མེད་དོ།།རྩ་བ་མེད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རྩ་བ་སྟེ། དམིགས་སུ་མེད་པས་ན་རྩ་བ་བྲལ་བའི་དེ་ཉིད་གང་སེམས་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྟོགས་པར་བྱེད་ན། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མན་ངག་བླ་མ་དམ་པས་བསྟན་མ་ཐག་ཏུ་དྲན་པ་མེད་ཅིང་བརྗེད་པ་ མེད་པས།བླ་མའི་མན་ངག་ཐོབ་པ་དེ་ཡིས་ཆོག་།དེ་ཡིས་ཆོག་ནི་འཁོར་བ་ལ་འཁོར་ཡིན་གདའ་ཟེར་ན། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་མ་ཤེས་ན་འཁོར་གྱི། དཔེར་ན་རྨི་ལམ་གྱི་དུས་སུ་བདེ་སྡུག་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་སེམས་ལས་བྱུང་བ་མ་གཏོགས་པ་གང་ཡང་མེད་ དེ།གཉིད་སད་པའི་དུས་ཤེས་པ་དང་། རྨི་ལམ་རྨིས་པ་དང་། རྨི་ལམ་གྱི་ཤེས་པ་མ་སྐྱེས་པ་དེ་དག་ཐ་དད་པ་མེད་དེ། དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དྲན་པ་དང་། སེམས་དྲན་པ་མེད་པ་དང་། སེམས་ཉིད་མ་སྐྱེས་ཐ་མི་དད་དེ། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ ལས་འདས་པ་མ་སྐྱེས་པའི་སེམས་ཉིད་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་ཡིན་པས།འཁོར་བའི་རང་བཞིན་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཞེས་བྱ། དེ་ལྟར་ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཤེས་པ་བོར་བས། རྨོངས་རྣམས་མདའ་བསྣུན་གྱིས་སྨྲས་ཤེས་པར་བྱོས། རྣལ་འབྱོར་གྱི་དགོས་པ་ནི་གཉུག་མ། དེ་ཉིད་བློས་མ་རེག་པས་ཚིག་གིས་བརྗོད་པར་མི་འགྱུར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
当心性未生起念与无念之时，远离生灭的心性也超越意识境界，诸法之法性三世精要从彼生起、安住及融入，以无生之俱生而证悟不可思议时，以三种俱生证悟心，则显现、空性及无生皆于生时即灭，何处生起何处没入？
寻求诸法之法性不可得，故不明了何处转依。因众生无有根本，故诸佛智慧亦无根本。无根本即是菩提心之根本，因无所缘故，思维离根本之性即是证悟菩提心之自性。若上师刚传授俱生窍诀时无念无忘，获得上师窍诀即可。
若说以此为足则会轮回，不知心之自性则会轮回。譬如梦中乐苦等唯从心生而无他，醒时之了知、做梦及梦中未生之了知无有差别。如是从心所生之念、无念之心及未生之心性无有差别。轮回与涅槃乃是未生心性之幻化，故说轮回自性即是心之本性。
如是以殊胜方便舍弃了知心之自性，愚者当以射箭喻解说。瑜伽之要义即本性，彼不为意识所触及故不可言说。

 །ཚིག་གིས་བརྗོད་པ་ལས་དྲན་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་གྱི། ཅིག་ཤེས་ནི་ཚིག་གིས་མི་བརྗོད་པས། དྲན་པ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་བ་དེ་ཉིད། གཉུག་མའི་རང་བཞིན་ཚིག་གིས དེ་བརྗོད་ཀྱང་།།དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཉིད་བླ་མ་དམ་པས་ཡེ་ཤེས་མིག་གཅིག་དྲི་མ་མེད་པ་གནང་བཙམ་གྱིས་མཐོང་བས། སློབ་དཔོན་མན་ངག་གིས་མཐོང་བར་འགྱུར། དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་དུས་སུ་ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་བསྲེགས་ན། དཀར་པོའི་ཆོས་དང་ནག་པོའི་ཆོས་ ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ།ཆོས་དང་ཆོས་མིན་མཉེས་ནས་ཟོས་པ་ཡིས། །འོ་ན་དཀར་པོའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱིས་ཕན་པའམ། ནག་པོའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱིས་གནོད་པ་བྱེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་མ་ཡིན་པས། འདི་ལ་ཉེས་པ་རྡུལ་ཙམ་ཡོད་མ་ལགས། ། ད་ནི་སེམས་ཉིད་ཀྱི་དོན་བློའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་ལས་སྣ་ཚོགས་ཤར་བ་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུའི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་སེམས་ཉིད་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་ཀྱང་། སེམས་ལས་བྱུང་བའི་གློ་བུར་གྱི་དྲན་པ་འདིས། ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་དང་ཉོན་མོངས པ་ལ་སོགས་པ་མཁྲེགས་ཤིང་འཁོར་བ་ལས་ཐར་བར་མི་བྱེད་དོ།།དེ་དག་ལས་ཐར་བར་འདོད་པས། བརྒྱུད་པའི་མན་ངག་དང་ལྡན་པའི་བླ་མའི་ཞབས་ཀྱི་དྲུང་དུ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་ཐུག་པས། བརྒྱུད་པའི་བླ་མའི་ཞལ་ནས་གཉུག་མའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ། ཆོས་ ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞིར་གྱུར་པ།རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དྲན་པས་ནི་དབང་དུ་བསྒྱུར་ལ། དྲན་པའི་འདམ་གྱིས་མ་གོས་པ་ཡིན་ཡང་། ཡིད་ལ་བྱས་པའི་དྲི་མ་མ་འབྱངས་ན་ཕྲད་པར་མི་འགྱུར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
从言语表述中生起忆念，而一旦了知则不可言说，故不生忆念，此即本性之自性，虽以言语表述。如是法性仅由上师赐予无垢一智慧眼便可见到，依上师窍诀得见。如是证悟时若焚烧能知所知，更何况说白法与黑法，法与非法揉合吞食。
若问：那么白法有益或黑法有害吗？并非如此，此中毫无过失。
今当以如意宝珠为喻，说明超越意识境界的心性义理所显现的种种。虽然心性本自清净，但由心所生之暂时念头，使得能知、所知及烦恼等坚固而不得解脱轮回。欲从彼等解脱者，应当反复亲近具传承窍诀之上师足下。
传承上师言：本性俱生为一切法之基，以忆念一切相智之本性而得自在，虽不为忆念泥垢所染，然若未净除作意之垢染则不得相遇。

 །དེ་བས་ན་འདས་པ་དང་། མ་འོངས་པ་དང་། ད་ལྟར་བྱུང་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཐུག་ཕྲད་རྣལ་འབྱོར་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ལས་དྲན་པའི་ཡིད་ནི། དེ་ཉིད་ལ་དངོས་པོའི་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྦྱངས་པས་རྟོགས་པ་ནི། གཉུག་མའི་ཡིད་ནི་ཐམས་ཅད་གང་ཚེ་སྦྱངས་གྱུར་པ། དེ་ཡང་དངོས་ཀྱི་བླ་མས་ཇི་བཞིན་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེའི་དུས་སུ་དུས་གསུམ་གྱི་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལས་མ་གཡོས་པར་ཤེས་པས། དེ་ཚེ་བླ་མའི་ཡོན་ཏན་སྙིང་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར། དེ་ལྟར་འདས་པ་དང་། མ་འོངས་པ་དང་། དེ་ལྟར་ནི་དྲན་པ་མེད་པ་དང་། སྐྱེ་བ་མེད་པ་གང་གི་ཡང་བློས་མ་རེག་པ་རྟོགས་ན། རྒྱུན་མི་འཆད་པས་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པའི་གླུ་ཡིན་པས། འདི་ལྟར་རྟོགས་ན་མདའ་བསྣུན་གླུ་ལེན་ཏེ། དེ་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱེད་ན། བླ་མ་དམ་པའི་གདམས ངག་མ་ཡིན་པ་གཞན་ལ་རག་ལུས་པ་མ་ཡིན་པ།ཕྱི་ནང་གསང་བའི་སྔགས་ལ་བློ་སྦྱངས་པ་མ་ཡིན། ལུང་ནི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་རྒྱུད་སྡེ་ལྔ་ཁུངས་དྲངས་པ་མེད། ལུང་གི་གར་དྲངས་ཀྱང་ཡོད་ལ་རིགས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་ཡང་འཆར་དུ་རུང་། མན་ངག་ནི་ཅི་ལ་ ཡད་བྱེད་པས།ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ནི་ལུང་དང་རིགས་པ་མན་ངག་གིས་བརྗོད་དུ་མེད་ལ། བརྡ་དང་ཐབས་ཀྱིས་བསྟན་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། །སྔགས་དང་རྒྱུད་རྣམས་གཅིག་ཀྱང་མ་མཐོང་ངོ་། །དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ནི་དར་གྱི་སྲིན་བུ་བཞིན་དུ་རང་གི་ རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དྲན་པ་འདི་ཉིད་ལ་དོན་དམ་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས་འབད་པ་བྱེད་དེ།དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་མ་མཐོང་བས། ཇི་ལྟར་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བྱེ་མའི་ལྷ་ཁང་བརྩིགས་པ་དང་འཇིག་པ་ལ་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་བཞིན་དུ། འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱིས་སོ་སོར་བཅིངས་འགྱུར་ ཏེ།།དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལ་དོན་དམ་དུ་མི་འཛིན་ན། ལས་ལས་གྲོལ་ན་རང་ཡིད་ནི་ཐར་པ་ཡིན། འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་གི་སེམས་ཅན་ནི། ཇི་ལྟ་བུས་འབད་པའི་འགྲོས་བཞིན་དུ་རང་རང་གི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་འབད་པས་ བསྙགས་ཏེ།སྲིད་པའི་འཁོར་བའི་འཁོར་བ་ལས་ཐར་བར་མི་བྱེད་དོ།

我来为您翻译这段藏文：
因此，过去、未来、现在本性空性之相遇瑜伽士们的密意，诸法俱生中的忆念意，于彼中净除实执而证悟，即是何时净化一切本性意时。
又由实际上师如实体验时，了知三世善逝功德不离法身，彼时上师功德入于心中。如是过去、未来，如是无忆念、无生，若证悟任何心智所不及者，则因相续不断而为诸佛密意之歌，如是证悟则射箭唱歌。
若如是证悟，则不依赖殊胜上师教诫以外之他法，非修习外内密咒，非随顺经教引证五续部，经教随处可引，正理随时可显，窍诀于何作意，无作意则不可由经教、正理、窍诀言说，因可由表示与方便示现，未见任何咒语与续部。
未如是证悟之诸补特伽罗，如蚕吐丝般于自分别念执以为胜义而精进，然未见真实义，如同孩童建造、毁坏沙制佛殿视为善不善般，众生各自束缚。
若不执著善不善业之异熟为胜义，则解脱业即是解脱自心。六道众生随各自所作行迹，精进追求各自业果，而不得解脱轮回之轮回。

 །རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ནི་དྲན་པའི་འདམ་མི་གཙང་བ་ལས་པདྨ་སྐྱེས་པ་བཞིན་དུ། དྲན་པ་མེད་ལས་ཉམས་སུ་མྱོང་བས། རང་རྒྱུད་གྲོལ་ན་ངེས་པར་གཞན་མེད་དེ། །འབྲས་ བུ་ཆོས་སྐུ་འགྱུར་བ་མེད་ཅིང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་དེ་ཉིད།མཆོག་གི་མྱོ་ངན་འདས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཆོས་སྐུ་མ་རྟོགས་ན་འཁོར་བར་འཁོར་ལ། རྟོགས་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པས། སྐྱེ་མེད་ཀྱི་དབྱིངས་དེ། སེམས་ཉིད་གཅིག་པུ་ཀུན་གྱི་ས་བོན་ཏེ། ། རང་གི་ངོ་བོ་མི་འགྱུར་བས། །གང་ལས་སྲིད་དང་མྱ་ངན་འདས་འཕྲོ་ལས། །སེམས་ཉིད་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་གློ་བུར་གྱི་དྲན་རིག་གི་དྲི་མས་མ་གོས་པ་ལ། སྣང་བའི་རྐྱེན་དང་། བག་ཆགས་ཀྱི་རྐྱེན་དང་། བརྡའི་རྐྱེན་གྱིས་ཅིར་ཡང་འབྱུང་བས། འདོད་པའི་འབྲས་བུ་སྟེར་བར་བྱེད་པ་ཡིས། །དྲན་རིག་མེད་པའི་ཆོས་སྐུ་ལས་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ཇི་ལྟར་འབྱུང་ཞེ་ན། དཔག་བསམ་ཤིང་ངམ་བུམ་པ་བཟང་པོའམ། །ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ལ་དྲན་རིག་མེད་དེ་སེམས་པོའང་མ་ཡིན་ནོ། ། དེ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་མི་བསྒོམ་པའི་ཕྱིར་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པས། ཡི་དམ་ལྷ་ལ་དོན་གྱི་ལུས་ངག་སེམས་དང་བས། ཡིད་བཞིན་ནོར་འདྲའི་སེམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།

我来为您翻译这段藏文：
证悟瑜伽士如同从不净忆念泥中生出莲花般，由无忆念而获得体验，若解脱自相续则确定无他，果位法身无变无分别即彼，将获得殊胜涅槃。若未证悟法身则轮回中流转，若证悟则涅槃，彼无生界，唯一心性是一切种子，自性不变，从彼轮回涅槃流出。
心性界清净无染于暂时忆知垢染，由显现缘、习气缘、表示缘而现为种种，能赐所欲之果。
若问无忆知法身如何生起二色身？如如意树或妙瓶或如意宝，无忆知亦非有心。如是证悟瑜伽士因不修故不可思议，以义身语意敬信本尊天，顶礼如意宝般之心。

། །།ད་ནི་སྦྱོར་བ་བཞི་རྟོགས་ན་སེམས་ཉིད་གང་གིས ཀྱང་མ་བཅིངས་མ་གྲོལ་བ་ལ།སེམས་ལས་བྱུང་བ་གློ་བུར་གྱི་དྲན་པ་དེ་ཉིད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་ན་འཆད་བས། སེམས་བཅིངས་ན་ནི་འཆིང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཉིད་ལ་དོན་དམ་དུ་འཛིན་ཅིང་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པའི་ངང་དུ་རང་གྲོལ་ན། དེ་ཉིད་གྲོལ་ན་ཐེ་ཚོམ་ མེད།།མ་རྟོགས་པ་རྣམས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འཆིང་བས་ན། བླུན་པོ་གང་གིས་བཅིང་འགྱུར་བ། །དེ་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་སྐྱོལ་བའི་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་བླ་མ་དམ་པའི་གདམས་ངག་ལ་མཁས་པ་དེ་ཡིས་མྱུར་དུ་གྲོལ། སེམས་ཇི་ལྟར་གཟུང་བར་བྱ་ཞེ་ན། དྲན་མེད་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ནམ་མཁའ་ལ་ཁྱབ་པས། སེམས་ནི་ནམ་མཁའ་འདྲ་བར་གཟུང་བྱ་སྟེ། ནམ་མཁའ་ལ་དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་དང་དྲན་རིག་མེད་པ་ལས་སྣ་ཚོགས་ཤར་ཡང་ཕན་གནོད་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ། སེམས་ཉིད་ལས་དྲན་པ་སྣ་ཚོགས་ཤར་ན་ཕན་གནོད་མེད པས།ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་དུ་སེམས་ཉིད་གཟུང་བར་བྱ། ཡིད་ལ་བྱས་པའི་ཆོས་ཀུན་ཡིད་ལ་མ་བྱས་པར་ཤེས་ན། རྟོགས་པར་གྱུར་ན། ཡིད་དེ་ཡིད་མིན་བྱེད་འགྱུར་ན། །དེས་དྲན་མེད་ལས་ཅིར་ཡང་ཤར་དུ་རུང་བའི་སྤྲུལ་སྐུ་དང་། སྐྱེ་མེད་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ གནས་པའི་ལོངས་སྐུ་དང་།བློ་ལས་འདས་ནས་བསྒོམ་དུ་མེད་པས་ཆོས་སྐུ་དེས་ན། དེ་ནི་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ནམ་མཁའ་ལ་ནི་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཐ་སྙད་གང་ལ་ཡང་མི་དམིགས་པས། རྣམ་རྟོག་རླུང་འཆིང་བས། མཁའ་ འདྲ་བྱས་ན་རླུང་ནི་རྣམ་པར་འཆིང་།།སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་དབྱིངས་སུ་ཐ་དད་པ་མེད་པས། མཉམ་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་རབ་ཏུ་ཐིམ། །སྐུ་གསུམ་ལས་མ་གཡོས་པར་སེམས་ཉིད་གནས་པར་ངག་གི་དུས་སུ་ཤེས་ན། མདའ་བསྣུན་གྱིས་སྨྲས་ནམ་ཞིག་ ནུས་ལྡན་ན།།སེམས་ལས་བྱུང་བ་དྲན་འགྱུར་བ་ཅན་གྱིས་བཅིངས་པའི་འགྲོ་བ་རིས་དྲུག་གིས་འཁོར་བ་ལ་འཁོར་ལོའི་རང་བཞིན་མི་རྟག་པ་དེ་ནི། སེམས་དྲན་མེད་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་གནས་པ་རྟོགས་ན། མི་རྟག་གཡོ་བ་མྱུར་དུ་སྤོང་བར་འགྱུར། །སྦྱོར་བ་བཞི་ནི་ལས་ཀྱི་ ཕྱག་རྒྱའི་སྦྱོར་བ་བཞི་དང་།འདའ་ཀ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་བཞི་དང་། སེམས་ཉིད་གནས་ལུགས་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་སྦྱོར་བ་བཞི་དང་། ལུས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་བཞི་དང་གླིང་བཞི་བསྡུ་བ་དང་། རྒྱ་མཚོ་རི་རབ་ལ་སྦྱར་བ་དང་། ལྕེ་རྐན་ལ་གཏད་པ་དང་། མིག་གྱེན་ལ་ བཟློག་པའོ།

我来为您直译这段藏文：
现在，若证悟四种瑜伽，则心性本不为任何所束缚解脱，若对从心所生暂时之念执著则被束缚，若心被束缚则成为束缚。若于彼执为胜义，而于界清净中自解脱，则彼解脱无有疑虑。
未证悟者为烦恼所束缚，愚者为何所束缚，当引导彼入法界时，今生依殊胜上师教授通达者速得解脱。
若问如何执持心？遍及无念界虚空，应如虚空执持心。如虚空无形色无忆知，虽现种种而无损益，如是心性现种种忆念亦无损益，应如虚空自性执持心性。若知一切作意法为无作意，若证悟，若彼意成非意，则从无念中现为任运化身，安住无生界受用身，超越心识不可修为法身，因此将获无上菩提。
如虚空中不见轮回涅槃之名言，分别风束缚，若如空则风尽束缚。佛与众生于界中无差别，平等性智完全融入。若于言说时知心性不离三身而住，箭射何时具力能？
由心所生忆念变化所束缚之六道众生轮回无常如轮，若证悟心住于无念界中，则速断无常动摇。
四种瑜伽即：事业手印四瑜伽、临终智慧四瑜伽、证悟心性实相四瑜伽、身之四瑜伽及四洲摄持、配合海与须弥山、舌抵上颚、眼向上翻。

།ངག་གི་སྦྱོར་བ་བཞི་ནི། ལྟེ་བར་ཨཱཿ་སྙིང་གར་ཧཱུཾ། མགྲིན་པར་ཨོཾ། སྤྱི་བོར་ཧཾ་ངོ་། །ཡིད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་བཞི་ནི། ཤེས་པ་དེ་ལྟར་གཏད་དོ། །དེའི་དུས་སུ་སྟེང་གི་རླུང་དང་། འོག་གི་མེ་དང་། ཐིག་ལེ་དབང་ཆེན་འགགས་པས། རླུང་དང་མེ་ དང་དབང་ཆེན་འགགས་པ་ན།།རྩ་ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱིའི་ནང་དུ་རླུང་དང་སེམས་བསྡུས་པས་བདུད་རྩིའི་རྒྱུ་བའི་དུས་སུ་རླུང་ནི་སེམས་ལ་འཇུག་།བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གནས་སུ་ནམ་ཞིག་སྦྱོར་བ་བཞི་གནས་གཅིག་ལ་ནི་ཞུགས་པ་ན། ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་བདེ་བ་ཧཾ་གི་ཐིག་ ལེ་ལ་སྐྱོལ་བའི་དུས།བདེ་ཆེན་མཆོག་གི་ནམ་མཁའི་ཁམས་སུ་མི་ཤོང་ངོ་། །འདའ་ཀ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་བཞི་ནི། སྣང་བ་སྟོང་པ་ལ་འགག་།སྟོང་པ་སྣང་བ་ལ་འགག་།དབང་པོ་རྣམས་དབང་ཆེན་ལ་འགག་།སེམས་དྲན་པ་ཙམ་ལ་འགག་པའི་དུས་སུ། རླུང་དང་མེ་དང་དབང་ཆེན་འགག་པ་ན། །དོན་དམ་པའི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞི་ནི། དྲན་པ་སའི་ཁམས། དྲན་མེད་ཆུའི་ཁམས། སྐྱེ་མེད་མེའི་ཁམས། བློ་ལས་འདས་པ་རླུང་གི་ཁམས། སྐྱེ་ཤི་མེད་པའི་བདུད་རྩི་རྒྱུ་བའི་དུས་རླུང་ནི་སེམས་ལ་འཇུག་།དོན དམ་པའི་འབྱུང་བ་བཞི་ཆོས་སྐུའི་གནས་སུ།ནམ་ཞིག་སྤྱོར་ཞིག་གནས་གཅིག་ལ་ཞུགས་པ་ནི། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྐུ་ནི་འདམ་གང་གིས་ཀྱང་མ་གོས། ནམ་མཁའ་ཚད་གཟུང་དུ་མེད་པ་བཞིན་དུ། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ཚད་གཟུང་ དུ་མེད་པས།བདེ་ཆེན་མཆོག་ནི་ནམ་མཁའི་ཁམས་སུ་མི་ཤོང་ངོ་། །སེམས་ཉིད་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་བཞི་ནི། ཞེ་སྡང་སྦྲུལ། གཏི་མུག་ཕག་པ། འདོད་ཆགས་གླང་པོ་ཆེ། ཉམ་ང་མེད་པ་སེང་གེ་།དཔེ་བཞིས་བསྟན་པར་བྱའོ། །ཞེ་སྡང་ དྲན་པའི་སེམས་དུག་སྦྲུལ་ལྟ་བུ་དེ།དྲན་མེད་དྲན་མེད་གཏི་མུག་ཕག་པས་ཟ་བར་བྱའོ། །དྲན་མེད་གཏི་མུག་ཕག་པ་ལྟ་བུ་དེ། འདོད་ཆགས་སྐྱེ་མེད་གླང་ཆེན་ལྟ་བུས་ཟ་བར་བྱའོ། །འདོད་ཆགས་སྐྱེ་མེད་གླང་ཆེན་ལྟ་བུ་དེ། ཉམ་ང་མེད་པ་བློ་ ལས་འདས་པ་སེང་གེ་ལྟ་བུས་ཟ་བར་བྱའོ།

我来为您直译这段藏文：
语之四瑜伽为：脐轮阿字（ཨཱཿ，आः，āḥ，阿）、心轮吽字（ཧཱུཾ，हूँ，hūṃ，吽）、喉轮嗡字（ཨོཾ，ॐ，oṃ，嗡）、顶轮杭字（ཧཾ，हं，haṃ，杭）。
意之四瑜伽为：如是安住觉知。其时上风与下火及明点大自在阻滞，当风火大自在阻滞时，于中脉内摄集风心，甘露流动之时风入于心。当大乐处某时四瑜伽入于一处时，世俗菩提心之乐引至杭字明点之时，不容于殊胜大乐虚空界中。
临终智慧之四瑜伽为：显现灭于空性，空性灭于显现，诸根灭于大自在，心灭于唯念之时，当风火大自在灭时，胜义四大为：念即地界，无念即水界，无生即火界，超心即风界。无生死甘露流动之时风入于心。胜义四大入于法身处，某时瑜伽入于一处时，大乐身不为任何污染，如虚空不可度量，如是真如不可度量，殊胜大乐不容于虚空界中。
心性实相之四瑜伽为：嗔怒蛇、愚痴猪、贪欲象、无畏狮，以四喻显示。嗔怒念心毒如蛇者，应为无念无念愚痴猪所食。无念愚痴如猪者，应为贪欲无生如象者所食。贪欲无生如象者，应为无畏超心如狮者所食。

།དེ་ལྟར་སེམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེས་རླུང་རྣམ་པར་རྟོག་པ། མི་རྟོག་པ་དབང་ཆེན་དེ་ཉིད་དྲན་པ་ཙམ་འགགས་པས། རླུང་དང་མེ་དང་དབང་ཆེན་འགགས་པ་ན། །དྲན་པ་ མེད་ཅིང་བརྗེད་པ་རྟོགས་པས།སྐྱེ་ཤི་མེད་པ་བདུད་རྩི་རྒྱུ། སེམས་ལས་བྱུང་བའི་རྣམ་རྟོག་རླུང་ནི་དྲན་མེད་སེམས་ལ་འཇུག་པས། བདུད་རྩི་རྒྱུ་བའི་དུས་སུ་རླུང་ནི་སེམས་ལ་འཇུག་།ནམ་ཞིག་བླ་མ་དམ་པའི་བརྡ་དང་ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་སྒོ་ནས་ བསམ་དུ་མེད་པའི་གནས་སུ།ནམ་ཞིག་སྦྱོར་བཞི་གནས་གཅིག་ལ་ནི་ཞུགས་པ་ན། རྐྱེན་གསུམ་གྱིས་མ་བསླད་པས། བདེ་ཆེན་མཆོག་ནི་ནམ་མཁའི་ཁམས་སུ་མི་ཤོང་ངོ་།། །།ད་ནི་རྟོགས་པའི་དུས་སུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་བསམ་གཏན་སྙིམ་པ་ ཆུས་བཀང་བའི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ།།དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་ན་ནི། དྲན་པའི་སྲོག་ཆགས་ལས་ཁྱད་པར་མེད་པས་ཕྱིའི་ཡུལ་གྱི་ཁྱིམ་དང་། ནང་གི་ཁྱིམ་སེམས་ཅན་དྲན་པ་དང་། དེ་ལ་གླེང་ཡང་ཁྱིམ་དང་ཁྱིམ་ན་དེའི་གཏམ་སྨྲ་ཡང་། བསམ་བརྗོད་ལས་ འདས་པས།བདེ་ཆེན་གནས་ནི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མེད། །འགྲོ་བ་མ་ལུས་པས་ནི་རང་གི་བསམ་གཏན་དུ་མ་ཤེས་པས། འགྲོ་ཀུན་བསམ་པས་སུན་འབྱིན་མདའ་བསྣུན་སྨྲ། །བློ་ལས་འདས་པས་བསམ་དུ་མེད་པ་རྟོགས་པ་འགའ་ཡང་མེད་པས། བསམ་ གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་གྲུབ་པ་འགའ་ཡང་མེད།དེ་ལྟ་བུ་དེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་དེ། སྲོག་ཆགས་ཐམས་ཅད་ཀུན་ལ་ཡང་། །དུས་གསུམ་བདེ་བར་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ། དེ་ཉིད་ཡོད་དེ་རྟོགས་པ་མེད། །རྟོགས་པའི་དུས་གཅིག་ན་མཉམ་ པ་ཉིད་དུ་རོ་གཅིག་པ་ཡིན་པས།ཐམས་ཅད་རོ་མཉམ་རང་བཞིན་པས། །དེ་ཉིད་དྲན་མེད་སྐྱེ་མེད་བློ་ལས་འདས་པ་དེ་བླ་ན་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས། བསམ་ཡས་ཡེ་ཤེས་བླ་མེད་པའོ། །དེ་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱ་བ་དུས་གཞན་ལ་རག་ལུས་པས་སམ། འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་། ད་ལྟར་བྱུང་བ་ལ། ཁང་སར་དེ་རིང་སང་དང་གཞན། །རིམ་གྱིས་བརླབས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་དུ་བྱུང་བར་འདོད་པས། དོན་རྣམས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་སྐྱེ་བོ་འདོད། རྒྱུན་མི་འཆད་པ དང་ཉམས་པ་མེད་པ་མ་རྟོགས་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ནི།ཕྱིའི་ཡུལ་ལ་ཡེངས་པའི་དཔེར་ན། ཀྱེ་ཧོ་བཞིན་བཟང་སྙིམ་པ་ཆུས་བཀང་བ། །རྒྱུན་དུ་འཛག་པས་ཀྱང་ཉམས་པ་མེད་པས། འཛག་པ་གཞན་དུ་ཉམས་པ་མ་ཚོར་རོ།

我来为您直译这段藏文：
如是了悟心性实相之瑜伽师，由风分别、无分别、大自在即唯念阻滞，当风火大自在阻滞时，由证无念及忘失，无生死甘露流动。心生分别风入于无念心，甘露流动之时风入于心。某时从殊胜上师之密意及殊胜方便门，于不可思议处，当四瑜伽入于一处时，不为三缘所染，殊胜大乐不容于虚空界中。
今当以盛满水瓶为喻，显示证悟时之相续不断禅定。若不如是证悟，则与有念众生无异，外境之家与内在众生之家念，于彼谈论亦是家与家中谈论其事，超越思议，不能遍知大乐处。一切众生不知自己禅定，故众生皆以思维诽谤射箭而说。由超越心故无有任何了悟不可思议者，无有任何成就不可思议者。
如是彼于一切众生皆有，一切众生悉有三世善逝之密意，彼即存在而无证悟。证悟时一时平等一味故，一切等味自性故。彼即无念、无生、超心即无上智慧故，不可思智慧无上也。
如是所证待于他时耶？或于过去、未来、现在，今日明日及他日，渐次加持而欲成佛功德相好，诸义圆满众生欲求。不了相续不断及无损减之诸补特伽罗，如外境散乱之喻：呜呼！善颜盛满水瓶，虽恒漏泄亦无损减，不觉漏泄他处损减。

 །འཁོར་བའི་སེམས་ དྲན་པས་བྱ་བ་བྱེད་པ་དང་།མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་སེམས་དྲན་པ་མེད་པས་བྱ་བ་མི་བྱེད་པས། བྱ་བ་བྱེད་དང་བྱ་བ་མི་བྱེད་པ། །འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་རྟོགས་པས། ངེས་པར་རྟོགས་ན་འཆིང་དང་གྲོལ་བ་མེད། །བློའི་ཡུལ་མ་ཡིན་ ན་ཚིག་གིས་བརྗོད་དུ་མེད་པས།ཡི་གེ་མེད་ལ་འཆད་པར་ཡོད་འདོད་པ། །བཅོས་མའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་དྲན་པ་ཁོ་ན་ལ་རྣལ་འབྱོར་ཟེར་བས། དྲན་པ་ནི་རྐྱེན་ལ་རག་ལུས་པས་གཉིད་མཐུག་པོའམ། འབོགས་པའམ། བརྒྱལ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ དྲན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།།བློས་མ་བཞག་པ་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་ནི། །གང་ཞིག་རྣལ་འབྱོར་བརྒྱ་ལ་འགའ་ཡིས་མཚོན།། །།ད་ནི་སེམས་དྲན་པའི་འཇུར་བུས་མེ་འཆིང་བར་ཡན་པ་རྔ་མོའི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ། ། དེ་ཡང་མ་བཅོས་པའི་དེ་ཉིད་མ་རྟོགས་དྲན་རྟོག་ཁོ་ན་ལ་གཞག་ལ། འཇུར་བུས་བཅིངས་པའི་སེམས་འདི་ནི། །ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་ལྔ་ལས་ཞན་པའི་འཇུར་བུ་དང་། ནང་བདེ་རླུང་སྟོང་པ་ལ་ཞེན་པའི་འཇུར་བུ་དེ་དུས་འདི་ཉིད་ལ་དྲན་པ་མེད་ཅིང་བརྗེད་པ་མེད་པ་རྟོགས ན་གྲོལ་བ་ཡིན་པས་གློད་ན་གྲོལ་བར་ཐེ་ཚོམ་མེད།མ་རྟོགས་ན་དྲན་པ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་འཆིང་བས། དངོས་པོ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་དངོས་པོ་གང་གིས་རྨོངས་པ་འཆིང་། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་མ་རྟོགས་ན། དྲན་པ་འདི་ཉིད་ལ་ཡེངས་པར་ཤེས་པས། མཁས་ རྣམས་དེ་ཡིས་རྣམ་པར་གྲོལ།།རྟོགས་ན་སེམས་རང་ཐང་དུ་ཡན་པས། དེ་མ་ཤེས་པས། འཁོར་བའི་ཐག་པ་དྲན་རིག་གི་ཐག་པས་བཅིངས་པས་འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་ཏུ་གྱུར་པ་ནས། བཅིངས་པ་དག་ནི་ཕྱོགས་བཅུར་འགྲོ་བར་རྩོལ། །སེམས་ཉིད་ཀྱི་དོན་རྟོགས་ ན་དྲན་པ་གློ་བུར་བ་ལ་ཡན་ཡང་།དྲན་མེད་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ལྡོག་པར་འགྱུར་བས། ཐོངས་པར་གྱུར་ན་མི་གཡོ་བ་བརྟན་པར་གནས། །ཇི་ལྟར་རྔ་མོ་ནི་བཅིངས་པས་མི་འཆག་བཏང་ན་མི་འགྲོ་བ་བཞིན་དུ། སེམས་ཉིད་ཀྱང་བསྒོམས་ན་ཡེངས་པའོ།

我来为您直译这段藏文：
轮回之心以念而作事，涅槃之心无念故不作事，作事与不作事，由证轮回与涅槃如幻故，若确实证悟则无束缚与解脱。非心境故不可言说，欲于无文字中有所诠释。伪瑜伽师们唯以念为瑜伽，然念依缘故，于熟睡、昏迷、晕厥等中无念，故非胜义。
心不安立相续不断者，百瑜伽中为某些所表。
今当以绳索系缚野骆驼为喻显示心念。复次，未证无造作实相而唯安住于念想，此为绳索所缚之心。外五境劣绳索与内执著乐风空性之绳索，若于此时证悟无念无忘，则得解脱，故放开则无疑解脱。
若未证悟则为此念所缚，以二种事物中任一事物愚痴束缚。若未证法性事物，由知散于此念故，智者由彼得解脱。若证悟则心自然放任，由不知此，以轮回绳索念知绳索束缚而成六道众生，被缚者欲行十方。若证心性义，虽暂时放任于念，终归无念界故，若得放开则安住不动坚固。如骆驼系缚则不动，放开则不行，如是心性若修则散乱。

 །དེའི་སྐད་ ཅིག་མ་ལ་མ་[(]ཡིངས་[,]ཡེངས་[)]པ་རྟོགས་པས།སེམས་ཀྱི་ཐག་པས་བཅིངས་པའི་དུས་ཁམས་གསུམ་དུ་འཁོར་ཞིང་འཁྱམས་ལ། སེམས་ཐག་ཆོད་ན་འཁོར་འཕྲོ་དང་འཁྱམ་འཕྲོ་འཆད་པས་ན། གོ་བཟློག་རྔ་མོ་ལྟ་བུར་གྲོགས་དག་བདག་གིས་རྟོགས་པ། དེ་ལྟར་ཡིན་ ནམ་མ་ཡིན་བླ་མ་དམ་པ་རྣམས་ལ་ཞུས་ལ།རང་ལ་རྒྱུན་དུ་གནས་པ་དེ་བུ་དང་འདྲ་བའི་སློབ་མ་ལ་གནང་བའི་དུས་སུ་བུ་ཁྱེད་རྣམས་ཀྱང་དེ་ལྟར་རང་ལ་ཚོར་ཏེ་ལྟོས་ཤིག་དང་། ཅི་ལ་ལྟ་ཞེ་ན། དབང་པོ་རང་ལོག་གི་མན་ངག་གིས་ཡོངས་སུ་ཆུག་པ་ཡིད་ཀྱི་དབང་ པོ་དེ།ཀྱེ་ལགས་དབང་པོ་ལྟོས་ཤིག་དང་། །དུས་འདི་ལ་རང་གིས་མྱོང་དང་མི་མྱོང་གི་ཐ་སྙད་དང་བྲལ་བས། འདི་ལས་ངས་ནི་མ་རྟོགས་སོ། །མ་རྟོགས་པ་དེ་ཉིད་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་གྲོལ་བས། བརྒྱུད་པའི་མན་ངག་དང་ལྡན་པས། ལས་ཟིན་པའི་ སྐྱེས་བུ་ཡི།ཇི་སྲིད་སེམས་ཀྱི་ཐག་པ་མ་བཅད་པར་དུ་དེ་སྲིད་སེམས་དང་བཅས་པའི་སེམས་ཅན་དུ་ལྷུང་བས། ཇི་སྲིད་སྤྲེའུ་ཐག་པས་བཅིངས་ནས་སྡོང་པོ་ལ་མཐོན་དམན་དུ་འགྲོ་ཡང་སྡོང་པོ་ལས་མི་ཐར་བ་དེ་བཞིན་དུ། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་དང་ མ་བྲལ་ན།མཐོན་དམན་དུ་ཡོད་ཀྱང་ཐར་པ་མེད་དེ། ཕྱིས་སེམས་གསོད་ཤེས་པའི་དྲུང་དུ་སེམས་ཐག་བཅད་པར་བྱའོ།། །།ད་ནི་བརྒྱུད་པའི་མན་ངག་མ་རྟོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རླུང་ལ་བསླབས་པས་ལ་བརྒལ་བ་ཤིང་གི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དཔེས་བསྟན་པར་ བྱའོ།

我来为您直译这段藏文：
于其刹那证悟无散乱，心绳所缚时于三界轮转流浪，若心断定则轮转流浪皆止，如反向骆驼般，我友等已证悟。如是是与非，当向诸殊胜上师请问。
常住于自者如子，于授予如子弟子之时，汝等子亦当如是于自觉察观照。何所观照？以根自返之口诀圆满趣入之意根，呜呼根当观照！此时离experienced与未experienced之言说故，于此我实未证。由彼未证即解脱业之异熟，具传承口诀，已得业之士夫。
乃至未断心绳之时，皆堕为具心之有情，如猴为绳索所缚，于树上下而行亦不离于树，如是诸有情若未离想，虽有上下亦无解脱。后当于能杀心者前断心绳。
今当以未证传承口诀者修习风而越山之木瑜伽为喻而示。

།དེ་ཡང་རྩ་དང་རླུང་ལ་བརྟེན་པའི་བཅོས་མའི་རྣལ་འབྱོར་པས། བདེ་བ་གསལ་བ་སྟོང་པའི་གཟུགས་བརྙན་མཐོང་བ་ཙམ་ཡིན་གྱིས། རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྩ་རླུང་ལ་མ་བསླབས་ཀྱང་དོན་དམ་པ་རྟོགས་ན་གྲོལ་བས། རླུང་འཆིང་བ་ ལ་རང་ཉིད་མ་སེམས་ཀྱི།རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་རྩ་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་དྲུག་བརྒྱ། བསྡུ་ན་ཤིན་ཏུ་བསྡུ་ན་གསུམ་སྟེ། དེ་བས་བསྡུ་ན་ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱི་ལ། རྩ་ག་ན་གནས་པ་ན་རླུང་། རླུང་ག་ན་གནས་པ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས། བྱང་ཆུབ་སེམས་ག་ན་གནས་པ་ན་བདེ་བ། བདེ་བ་ གང་ན་གནས་པ་དེ་སངས་རྒྱས་ཡིན་ཟེར་ཏེ།དེ་མ་ཡིན་པས་ཤིང་གི་རྣལ་འབྱོར་སྣ་རྩེར་མ་འདུག་ཅིག་།འོ་ན་ལུས་ཀྱི་བདེ་བ་མྱོང་བ་དེ་མ་ཡིན་ནམ་ཟེར་ན་མ་ཡིན་ཏེ། རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པས་ཁྱད་པར་འཕགས་པས། ཨེ་མ་ཧོ་མ་ ཡིན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་མཆོག་ཆགས་བྱོས་སྣང་བ་དབྱིབས་ཀྱི་སྣ་རྩེ།སྐྱེ་མེད་དུས་ཀྱི་སྣ་རྩེ། ཉམས་མྱོང་བདེ་བའི་སྣ་རྩེ། ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་སྲིད་པའི་སྣ་རྩེ་འཆིང་བ་ཡོངས་སུ་སྤངས། །རྣམ་རྟོག་ཤས་ཆེ་བས་ཡིད་ལ་བྱས་པ་ནི། དགའ་བ་བཞི་སྐད་ཅིག་མ་ བཞི་དང་རླུང་ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱིར་འཛུད་པ་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་ནི།འདི་ན་ཡིད་འདུས་པ་རླུང་གི་རླབས། རླུང་གི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་ཡོན་ཏན་ཐོབ་ཀྱང་། གཡོས་ཤིང་འཕྱར་ལ་ཤིན་དུ་མི་སྲུན་འགྱུར། །ཆོས་ཐམས་ཅད་སྣང་བ་དང་སྟོང་པ་དང་སྐྱེ་བ་ མེད་པས་བསྡུས་ལ།དེ་དག་གི་སྐྱེ་ས་གནས་ས་འགགས་རྟོགས་ནས། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་རྟོགས་འགྱུར་ན། །དེ་ལྟར་རྟོགས་པས་མི་གཡོ་བའི་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན། དེ་ཡིས་བདག་ཉིད་བརྟན་པར་འགྱུར་བ་ཡིན། །གང་གི་ཚེ་ཡིད་སེམས་ རིག་པ་དྲན་པ་བློ་རྣམས་འགགས་ན།གང་ཚེ་ཡིད་ནི་ཉེ་བར་འགགས་གྱུར་ན། །ད་ལྟའི་སྐྱེ་རྒ་ན་འཆིའི་ལུས་ཀྱིས་སེམས་འཆིང་བས། དོན་དམ་པའི་ལུས་རྟོགས་ན། ལུས་ཀྱི་འཆིང་བ་རྣམ་པར་འཆད་པར་འགྱུར། །ཕྱིའི་ཆོས་ནི་སྒྱུ་མ་དང་། རྨི་ལམ་དང་ མཚུངས་པས།ནང་གི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཀུན་དྲན་པ་དང་། མ་དྲན་པ་དང་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དུ་མ་རོ་གཅིག་ཡིན་པ། གང་ཚེ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དང་རོ་མཉམ་པས། །དམན་པའི་རིགས་དང་འཁོར་བ། བྲམ་ཟེའི་རིགས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རྟོགས་ན་མཉམ་པས། དེ་ཚེ་དམན་པའི་རིགས་དང་བྲམ་ཟེ་མེད།། །།ད་ནི་དམ་པའི་ལུས་རྟོགས་ན། །རེ་དོགས་མེད་པ་བུ་ཆུང་གི་ཚུལ་དུ་གནས་པའི་དཔེས་བསྟན་པའོ།

我来为您直译这段藏文：
复次，依脉风之造作瑜伽士，仅见乐明空之影像，已证瑜伽士等虽未修习脉风，若证胜义即得解脱，于系缚风勿自思虑。
瑜伽士有二万一千六百脉，摄之极摄则为三，更摄则为中脉（梵文：अवधूती，罗马拼音：avadhūtī，意为中脉）。脉何处安住则风在彼，风何处安住则菩提心在彼，菩提心何处安住则乐在彼，乐何处安住即是佛陀云云。非如是故，木瑜伽勿住鼻尖。若问身之乐受非是耶？答非也。已证瑜伽士以俱生殊胜故。
呜呼非是，俱生最胜，离著现相形状之鼻尖，无生时之鼻尖，体验乐之鼻尖，业印有之鼻尖系缚悉断。分别念强盛意作者，四喜四刹那及风入中脉之信解者，此中意聚为风浪。虽以风瑜伽获功德，动摇飘荡极不调顺。
一切法摄于显空无生，证解彼等生处住处灭处已，若证俱生自性，如是证得不动金刚三摩地，以彼自身得坚固。
若时意心觉念智皆灭，若时意近灭时，今之生老病死身系缚心，若证胜义身，则身缚当断。外法如幻梦，内之一切体验，忆与未忆及无生皆一味，若时与俱生等味，下劣种姓与轮回、婆罗门种姓与涅槃若证即平等，尔时无下劣种姓与婆罗门。
今若证胜义身，当以无希惧如婴儿行相为喻而示。

 །དེས་ན་ཕྱི་རོལ་མུ་སྟེགས་པ་ན་རེ། ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་གཙང་བ་འདི་ཁྲུས་དང་དུས་དང་གནས་ཁྱད་པར ཅན་གྱིས་ལུས་དག་པར་བྱ་ཟེར།བསམ་པ་ངོ་དང་མཆོད་པའི་གནས་ཀྱིས་སེམས་དག་པར་བྱ་ཟེར། དེ་ཡང་ཟླ་བའི་རྒྱ་མཚོ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཁྲུས་བྱས་པས། ཟླ་བ་ཉ་བའི་དུས་སུ་ཞིང་དང་ཉེ་བའི་ཞིང་ལ་སོགས་པའི་གནས་སུ་ཕྱིན་ཏེ། ལུས་ཀྱི་བདེ་བ་འདབ་ལྡན་ ལ་སོགས་པའི་བསྒོམ་པ་དང་།ཚངས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་མཆོད་ན་སེམས་ཀྱི་དགེ་བ་ཟེར་རོ།

我来为您直译这段藏文：
是故外道等言：身心清净，此以沐浴、时节、殊胜处而净身，以意乐、供养处而净心。复次，于月海等处沐浴，于满月之时往诣净土及近净土等处，修习身乐莲花等观想，若供养梵天等即为心善云云。

 །དོན་དམ་པའི་བློའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ནི་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་ཆུ་ནང་གི་ཟླ་བ་དང་འདྲ་བས། འདི་ན་ཟླ་བའི་རྒྱ་མཚོ་ཉིད་དང་ནི། སྣ་ཚོགས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པས་ན། སྟོང་ཉིད་དབྱེར་མེད་དུ་ཤེས་པས། འདི་ན་གང་གཱའི་རྒྱ་མཚོ་ཉིད་དང་ནི། །གཙང་ལ་མི་གཙང་བ་ནི་བྲམ་ཟེ་ཆང་སྐྱུགས་ནས་ཆུས་ཁྱེར་བ་དང་འདྲ་བར། ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ཡོད་དང་མེད་པ་མ་ཡིན པས།བཱ་རཱ་ཎ་སཱི་པྲ་ཡག་ཡ་འདི། །སྟོང་པ་མཚན་མོ་ཟླ་བ་དང་། །སྣང་བ་ཉིན་མོ་གསལ་བྱེད་ཡིན་པས། འདིར་ནི་ཟླ་བ་གསལ་བྱེད་ཉིད། །ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེས་གནས་ས་འགག་ས་གནས་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་དང་འདྲ་བས། ཞིང་ཀུན་གནས་དང་ཉེ་བའི་གནས་ སོགས་པ།།འགྲོ་འོང་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྟོགས་པས། ཕྱིན་དེ་བལྟས་པས་རྟོགས་པར་གང་སྨྲ་བ། །དོན་གྱི་ལུས་ཀྱིས་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་དེ་རྟོགས་ན། ལུས་དང་འདྲ་བའི་མུ་གནས་གཞན་ན་མེད། །ཡིད་ལ་བྱས་ན་མི་དགེ་བ་ཡིན་ལ། ཡིད་ལ་བྱས་ ན་དགེ་བ་ཡིན་པས།དགེ་བ་ང་ཡིས་ངེས་པར་ཡང་དག་མཐོང་། །ཕྱི་རོལ་པའམ་ནང་པ་ལ་ལ་ན་རེ། ལུས་འཁོར་ལོ་བཞིའམ་དྲུག་ཏུ་པདྨའི་འདབ་མ་གྲངས་ཇི་བཞིན་དང་སྡོང་པོ་གེ་སར་ལ། འདབ་ལྡན་པདྨའི་སྡོང་པོ་གེ་སར་གྱི་དབུས་ན། དེ་ལས་ཉམས་སུ་མྱོང་ བའི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་དེ་ཉིད།ཤིན་དུ་ཕྲ་བའི་རྣལ་མའི་དྲི་དང་ཁ་དོག་ལྡན། དུས་ཉི་ཚེ་བ་ཡིན་པས། ཐོབ་ཤོར་གྱི་དུས་སུ། བྱེ་བྲག་འོངས་ཤིང་རྨོངས་པ་མྱ་ངན་གྱིས། །འདུས་མ་བྱས་པའི་ཆོས་སྐུ་རྒྱུན་དུ་གནས་པ་མ་ཤེས་པ་ན། འདུས་བྱས་ ལ།གདུང་བས་འབྲས་བུ་མེད་པར་མ་བྱེད་ཅིག་།ཕྱི་རོལ་པ་ན་རེ། མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཟད་པར་བྱེད་ན། ཚངས་པ་ལ་སོགས་པ་མཆོད་ནས་བདེ་བར་འགྱུར་ཟེར། རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ནི་གཏི་མུག་ཆེན་པོ་ཚངས་པ་ཆོས་སྐུ་དང་། ཞེ་སྡང་ཆེན་པོ་ཁྱབ་འཇུག་སྤྲུལ་སྐུ་དང་། འདོད་ཆགས་ཆེན་པོ་མིག་གསུམ་པ་ལོངས་སྐུ་ནི། ཁམས་གསུམ་དང་སྐུ་གསུམ་གྱི་གཞི་ཡིན་པས་ན། གང་དུ་ཚངས་པ་ཁྱབ་འཇུག་མིག་གསུམ་འཇིག་རྟེན་མ་ལུས་གཞིར་གྱུར་པ། །ཉོན་མོངས་པ་དག་ནས་རིགས་སུ་ཕྱེ པ་མེད་པ་དང་།དཀར་ནག་གི་ལས་ཀྱིས་མ་གོས་པས། རིགས་མེད་དེ་ལ་མཆོད་ན་ལས་ཀྱི་མཐའི་ཚོགས་ནི་ཡང་དག་ཟད་པར་འགྱུར། དེ་གང་ཞེ་ན། སློབ་མ་སྣོད་དང་ལྡན་པ་ལ་བསྟན་པའི་དུས་སུ་འདམ་གྱིས་མ་གོས་པའི་བདེ་བའི་གནས་ ནི་བུ་དང་འདྲ་བ་ལ་བསྟན་པར་བྱའི།གཞན་ལ་བསྟན་དུ་མེད་པས།

我来为您直译这段藏文：
了知非胜义智慧行境的瑜伽士，了知显现无自性如水中月，此处月海本身与种种法性界不可分，由知空性无别，此处恒河海本身与，净与不净如婆罗门呕吐酒被水冲走般，从无始以来非有非无，此瓦拉纳西与波罗耶伽。空性如夜月，显现如昼日光明故，于此月与日光。一切法生处住处灭处住处如二十四处，一切刹土处与近处等，以无来去之理了知，前往观看而言得证悟者。若证悟遍及一切之义身，除身相似边际他处无。意念则为不善，意念则为善故，善我定当如实见。外道或某些内道言：身四轮或六轮如莲花瓣数量及茎杆花蕊，具瓣莲花茎杆花蕊中央，由此所生之喜乐体性，极细真实具香与色。因为是暂时性，于得失之时，差别生起迷惑忧愁，不知无为法身常住时，于有为法，莫因渴求而无果。外道言：若欲尽除不善业之异熟，供养梵天等即得安乐云。证悟瑜伽士则知大愚痴梵天为法身，大嗔恚遍入天为化身，大贪欲三目天为报身，因是三界与三身之基，故于彼梵天遍入三目为一切世间之基者，烦恼清净无分别种姓，不为黑白业所染故，于无种姓彼作供养则业际资粮当得尽除。其为何耶？于具法器弟子教授之时，无染污安乐处如子般当教授，不可教授他人。

 སློབ་མ་སྣོད་དང་ལྡན་པ་ལ་བསྟན་པའི་དུས་སུ་འདམ་གྱིས་མ་གོས་པའི་བདེ་བའི་གནས་ ནི་བུ་དང་འདྲ་བ་ལ་བསྟན་པར་བྱའི།གཞན་ལ་བསྟན་དུ་མེད་པས། ཀྱེ་ཧོ་བུ་ཉོན་རྩོད་པའི་རོ་ནི་དགའ་བར་ཡང་དག་གནས། །ཞེས་པས་དེ་མ་རྟོགས་ན་བརྟན་པ་རི་རབ་ལ་སོགས་པ། །གཡོ་བ་འགྲོ་བ་རིས་དྲུག་གི་སྒྲུང་བརྒྱུད་དང་མདོ་དང་དབྱངས་ཀྱིས་མ་ རྟོགས་པས།འགྲོ་བ་འཆང་ཅིང་འདོན་པ་ལ་སོགས་པས་དེ་ཤེས་པར་ནུས་མ་ཡིན། འོ་ན་འགྲོ་བ་ལས་ལོག་ནའང་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། འགྲོ་བའི་རང་བཞིན་སེམས་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་བརྟན་པ་ནི་དྲན་མེད། གཡོ་བ་ནི་དྲན་པའི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སོ། །སྐྱེ་མེད་དེ་ ཡང་བུ་དང་འདྲ་བ་ལ།།ཀྱེ་ཧོ་བུ་ཉོན་དེ་ཉིད་སྣ་ཚོགས་ཀྱི། །རྐྱེན་གྱིས་མ་བསླད་པའི་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པའི་རོ་འདི་བསྟན་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་རྟོག་གེ་བའི་བློའི་ཡུལ་མ་ཡིན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པས། བདེ་བའི་གནས་མཆོག་རྟོགས་པ་སྤངས་པ་སྟེ། །འགྲོ་བའི་རང་བཞིན་དེ་ཡང་ལོགས་ནས་སྐྱེས་མེད་པས། འགྲོ་བ་ཉེ་བར་སྐྱེ་བ་ཉིད་བཞིན་ནོ། །བློ་སེམས་རིག་པ་དྲན་པ་རང་བཞིན་གྱིས་འགགས་ལ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དབྱིངས་སུ་ཡལ་བས་ན། བློ ནི་རྣམ་འགགས་ཡིད་ནི་ཕམ་འགྱུར་བ།།ཤེས་བྱ་ཤེས་བྱའི་ང་རྒྱལ་དང་རློམ་སེམས་དབྱིངས་སུ་དག་པས་ན། གང་དུ་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཆད་པའོ། །དྲན་པ་ལ་འཁོར་བར་འཁོར་ལ། དྲན་པ་མེད་པ་ལས་མ་གཡོས་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །དེ་ཡང་རྣམ་ པར་རྟོག་པ་སྒྱུ་མ་ཡིན་པར་ནི་མ་ཤེས།མི་རྟོག་པ་ལྟོས་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པར་མ་ཤེས་པས་འབད་པ་བྱེད་དོ། །དྲན་མ་དྲན་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་ཤེས་ཏེ་དེའི་རང་བཞིན་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེ་བློས་མ་རེག་པའི་དབྱིངས་སུ་ཐིམ་པ་དེ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པས་ན། རྟོགས་ པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ནི་རིག་པ་སྣ་ཚོགས་འཁོར་བའི་རྣམ་གྲངས་ཡིན་ལ།དྲན་པ་དྲན་མེད་ལས་འདས་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །དྲན་མེད་སྐྱེ་མེད་ལས་འདས་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །སྐྱེ་མེད་བློས་མ་རེག་པ་ལས་འདས་པས་མྱ་ངན་ལས་ འདས་པའོ།།དེ་ཡང་འཁོར་བ་སྤང་བར་བྱ་བ་དང་། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་བྱ་བ་དེ་གཉིས། དེ་ཉིད་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་མཆོག་ཏུ་རྟོགས་ཏེ། སེམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་རྟོགས་ན་བསམ་གཏན་དུ་མ་གྱུར་པ་གང་ཡང་མེད་དེ། དྲན་པ་ནི་སྒྱུ་མ་ ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྐྱེན་ལ་རག་ལུས་པའི་ཕྱིར་རོ།

我来为您直译这段藏文：
于具法器弟子教授之时，无染污安乐处如子般当教授，不可教授他人。嗟乎子听！诤论味安住于喜。若不了知此，则坚固须弥等，动摇六道众生之传说、经典与歌赞未能了知，众生持诵等不能知晓。若问离众生亦然否？非也。众生自性为心，其中坚固为无念，动摇为种种念相。无生亦如子。嗟乎子听！此真实种种，不为缘所染之真实智慧味不能教示，因彼真实智慧非辩论者智慧境界，非佛意趣故。舍弃证悟胜乐处，众生自性亦无别处生起，如众生近生。心意觉念自性灭尽而意识融入法界故，心悉灭尽意败坏，所知、所知慢与傲心清净于法界故，于彼现前我慢断绝。念转于轮回，无念不动则为涅槃。又不知分别为幻，不知无分别为依缘法性故而精进。知念与无念唯是幻化，其自性无生融入智慧不及之界中最为殊胜，故证悟瑜伽士知种种觉知是轮回之类别，超越念与无念故为涅槃。超越无念无生故为涅槃。超越无生智慧不及故为涅槃。又彼轮回应断除，涅槃应获得二者，证悟彼性如幻殊胜，若证心之实相则无有不成禅定，因念如幻三昧依缘故。

།དེའི་ཕ་རོལ་ན་དྲན་པ་མེད་པ་དེ་སེང་གེ་རྣམ་པར་བསྒྱིངས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ལ་ཡང་ཉམ་ང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་གཞན་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དཔའ་བར་འགྲོ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འཁོར་བ་དང་། མྱ་ ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ།།སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་མི་རྒྱུ་ནི་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བློ་ལས་འདས་པ་ནས་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་བསམ་གཏན་བཞི་ཡིན་པས་དེ་ལ་བསམ་གཏན་འཆིང་བས་དེས་ནི་ཅི་བྱར་ཡོད། སེམས་ ཀྱི་གནས་ལུགས་ནི་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་ལ།སེམས་ལས་བྱུང་བའི་དྲན་པ་ནི་ན་བུན་དང་མཚུངས་པས་ཡལ་བས། དངོས་པོ་སྐྱེ་བ་མཁའ་ལྟར་རབ་ཞི་ན། །དངོས་པོ་སྐྱེ་བ་ནི་སེམས་ལས་ལོགས་ན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་དྲན་ནས་སྐྱེ་བ་དང་། དྲན་པ་མེད་ནས་སྐྱེ་ བའོ།།དེ་གཉིས་སྤངས་པའི་ཕ་རོལ་ན་ཅི་སྐྱེས། དངོས་པོ་རྣམས་སྤངས་ཕྱི་ནས་ཅི་ཞིག་སྐྱེ། །ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལས་སྐྱེ་ན་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་ཀྱང་སྐྱེའོ་ཟེར་ཏེ། འདི་ལྟར་སྣང་བ་ཀུན་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་ཏུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ནམ་ མཁའ་འབྱུང་བ་རིམ་གྱིས་ཆགས་ཤིང་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བས་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་ཡིན་ནོ།།དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཉིད་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་ལ། སེམས་ལས་བྱུང་བའི་དྲན་པ་ནི་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་དང་འདྲ་བས་དྲན་བསྒོམ་ལ་རེ་དོགས་མི་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་ དྲན་པ་དང་དྲན་པ་མེད་པས་མ་བསླད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི།གདོད་ནས་སྐྱེ་མེད་རང་བཞིན་ཡིན་པ་ལ། །སྣང་བ་དང་ལུས་ཀྱི་བརྡ། ངག་གི་བརྡ། ཡིད་ཀྱི་བརྡ་གསུམ་ནི་སྣང་བའི་བརྡའོ།

我来为您直译这段藏文：
彼岸无念，是狮子奋迅三昧，于一切无所畏惧故。其他无生勇进三昧，不住轮回与涅槃故。心与心所不行，是金刚三昧，超越心识故不变故。此即四禅，于彼禅定束缚，彼有何为？心之实相如虚空，心所生念如雾气消散，事物生起如空寂然。事物生起非离心外，彼亦有念而生，无念而生。离此二者彼岸何生？诸事物断除后复何所生？若谓从无始以来从无生中生起，则空中花亦当生矣。如是当知一切显现皆如空花。何以故？虚空渐次生起显现种种故为空花。如是心性如虚空，心所生念如空中花，于修念莫作希惧。是故不为念与无念所染者，本来无生自性也。显现与身之表示、语之表示、意之表示三者是显现之表示。

 །སྟོང་པ་དང་སྐྱེ་བ་མེད་པ་བརྡས་བསྟན་པའི་ དུས་སུ།དེ་རིང་དཔལ་ལྡན་བླ་མ་མགོན་པོས་བསྟན་པས་རྟོགས། རྟོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དུ་གང་གི་ཚེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའི་དུས་སུ། གཟུགས་དང་སྒྲ་དང་དྲི་དང་རོ་དང་རེག་བྱའི་དྲན་པའི་བརྡས་བསྟན་པས་མཐོང་དང་ཐོས་དང་རེག་དང་དྲན་པ་དང་། གཙང་བ་དང་བཙོག་པ་དང་འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་མེད་པའི་བརྡས། ཟས་སྐོམ་འཁྱམ་དང་འགྲོ་དང་འདུག་པ་དང་། །དྲི་བ་དང་དྲི་བའི་ལན་བཏབ་པའི་བརྡས་བསྟན་པས། ཅལ་ཅོལ་གཏམ་དང་ལན་སྨྲར་གྱུར་པ་ལ། །སེམས་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་བློ་ལས་འདས པ་ལས་མ་གཡོས་པས།སེམས་སོ་ཞེ་ན་གཅིག་གི་རྣམ་པ་ལས་མི་བསྐྱོད། དེ་ལྟར་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་བརྡའི་སྒོ་ནས་བསྟན་མ་ཐག་ཏུ་སྐྱེ་ཤི་མེད་པ་བདུད་རྩི་དང་འདྲ་བ་དེ་རྟོགས་པས། གང་ཞིག་བླ་མའི་མན་ངག་བདུད་རྩིའི་ཆུ། །འཁོར་བའི་ཐང་སྟོང་ཤིན་ དུ་སྒྲོལ་དཀའ་བ་ལ་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོམ་རྐུན་མང་ལ།སྐྱེ་རྒ་ན་འཆིའི་ཚད་པས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པའི་བར་དུ་དང་། བླ་མ་དམ་པའི་ཞབས་ཀྱི་མཚོ་སྐྱེས་ཀྱི་མཚོ་མ་རྙེད། གལ་ཏེ་རྙེད་པར་གྱུར་ཡང་མ་འཁྲུལ་པ་ལ་འཁྲུལ་པར་མཐོང་ནས་སྤྱི་བོར་བླང་ བར་མི་བྱེད།གདམས་ངག་གི་བདུད་རྩིའི་ཆུ་རྣ་བས་འཐུང་བར་མི་བྱེད་ལ། སྙིང་གི་པདྨའི་ནང་དུ་མི་འཇོག་པས། །གདུང་སེལ་བསིལ་བས་ངོམས་པར་མི་འཐུང་བ། །དེ་ཅི་འདྲ་ཞེ་ན། མྱ་ངན་གྱི་ཐང་སྟོང་དང་འདྲ་བ་འཁོར་བའི་ཐང་སྟོང་ཤིན་དུ་སྒྲོལ་ དཀའ་བ་དེ།བླ་མ་དམ་པའི་ཞབས་དང་མ་བྲལ་བའི་པདྨའི་མཚོ་དེ་ལ་ཐབས་ཀྱིས་བླང་བར་མེད་ལ། སྒྲ་དང་། ཚད་མ་དང་། ལུང་དང་། བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ཚིག་དང་ཐ་སྙད་ལ་མཁས་ཀྱང་དོན་མེད་པས། དེ་ནི་བསྟན་བཅོས་དོན་མང་མྱ་ངན་གྱིས། ། སྐོམ་པས་ཤིན་དུ་གདུང་བའི་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་ཡང་རོ་སྐམ་ལ་བུང་བ་མཐོང་བ་དང་འདྲ་བའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི། ཐང་ལ་སྐོམ་པས་གདུངས་ཏེ་འཚོ་བར་ཟད། །བླ་མ་དམ་པས་བརྡ་དང་ཐབས་ཀྱིས་བསྟན་པར་འགྱུར་གྱི། ལུང་དང་བསྟན་བཅོས་ལ་མ་ཡིན་ནོ། །ལུང དང་བསྟན་བཅོས་ལ་ཡོད་ན་མན་ངག་མ་ཡིན་གྱི།དེ་དང་མི་མཐུན་ན་མན་ངག་ཡིན་ནོ། །ཡང་དག་པའི་དོན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མན་ངག་ནི། བློའི་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་པས། ཚིག་གིས་བརྗོད་པར་མི་འགྱུར་བས། །བླ་མས་བསྟན་པས་བརྗོད་མིན་ནི། །སློབ་མས་ཀྱང་ འདི་ལྟ་བུའོ་ཞེས་ཡིད་ལ་བྱར་མེད་དོ།།གོ་བ་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཡིན་ཏེ། ཡང་དག་བྱའི་བདེན་པ་མ་ཡིན་པས། །མ་གོ་བ་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་ཡིན་ནོ།

我来为您直译这段藏文：
空性与无生以表示之时，今日蒙具德上师怙主开示而证悟。证悟功德时，一切法不作意时，以色声香味触之念表示，见闻触念，清净与污秽、去与来无有之表示，饮食游荡行住，问答表示，谈笑言语与答复时，心性超越心识而不动，若谓是心不动于一相。如是大手印表示门中开示即刻，无生死如甘露般证悟故。某人上师教言甘露水，轮回荒漠极难度，烦恼盗贼众多，生老病死炽热历无数劫，未得圣师足下莲池。纵得见之，于无迷视为迷而不顶戴，不以耳饮教言甘露水，不置于心莲中，不饱饮除苦清凉水。彼何如耶？如忧苦荒漠般极难度之轮回荒漠，彼不离圣师足下莲池，以方便不可取，声、量、经、论之词与名相虽通达而无义故。彼以论典多义忧苦，渴逼极苦发哀叹，如见干尸蜂蝶般之论典，于荒漠渴逼苦活而已。圣师以表示方便开示，非在经论。若在经论非教授，若与彼不顺是教授。真实义即性教授，非心境故，不可言说故，上师开示不可说，弟子亦不可意念此是如何。了解是所知障，非真实谛故，不了解是烦恼障。

 །དེ་ཉིད་ཤེས་བྱ་བདེན་པ་མ་ཡིན་པས། །ཤེས་པ་ཡང་བདེན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཡང་ཤེས་དང་ ཤེས་བྱའི་སྒྲོན་མེ་ལྟ་བུ་ལ་བརྟེན་ནས།དྲན་པས་དྲན་པ་གོ་བ་ལྟ་བུའི་ནི་མ་ཡིན་གྱི། གོ་བ་དེ་ལས་གོ་བ་མེད་པ་དེ་ཉིད། སློབ་མས་གོ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ཆོས་རྣམས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལས་སྐྱེས་པ་དང་། གནས་པ་མེད་པ་ལས་གནས་པ་དང་། འགགས་པ་ མེད་པ་ལ་འགགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་བདུད་རྩིའི་རོ།དེ་ཡང་སེམས་ཀྱིས་སེམས་བསྟན་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན། ཡིད་ཀྱིས་ཡིད་ལ་བྱེད་དུ་མི་བཏུབ་པས། གང་གིས་ཇི་ལྟར་བསྟན་པར་བྱ། །གལ་ཏེ་མ་རྟོགས་པ་ལ་བསྟན་ཡང་། སྒྲ་དང་ཚད་མའི་བསྟན་ བཅོས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས།གང་གིས་ཚད་མར་འཛིན་པའི་དབང་གིས་སུ། །རྟོག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་ལ་ནི་མཁས་ལ་དོན་ལ་མི་མཁས་པས། བླུན་པོས་བྱེ་བྲག་རྙེད་པ་སྟེ། །དེའི་ཚེ་ན་མི་མཁས་པའི་དབང་གིས་དྲན་པ་ཁོ་ན་ལ་འབད་པར་བྱེད་པས་ ན།སྒྲིབ་པ་ལས་ཐར་བར་མི་བྱེད་དོ། །ཅིག་ཤོས་ནི་བློས་རེག་མེད་ལ་གདོལ་བ་དང་འདྲ་བས། དེ་ཚེ་གདོལ་པའི་ཁྱིམ་དུ་རོལ། །དེ་ཡང་དྲི་མ་གཉིས་དག་པའི་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་འདྲ་བའི་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་མི་བསྒོམ་པའི་དབྱིངས་སུ་གནས་པ་དེ། འོན་ཀྱང་དྲི་མས་མི་གོས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དྲི་མ་དག་པའི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ལག་ཏུ་ཐོབ་པ་ནི་ངོ་མ་ཤེས། དཔེར་ན་རི་ཁྲོད་པའི་ལག་ན་ཡོད་པའི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་མིག་ཕིགས་པར་དཀའ་བ་བོར་ནས། དེ་བས་སླ་བ་འོལ་མ་སི་ལག་ཏུ་བླངས་ནས རྒྱན་དུ་བྱས་པ་དེ་བཞིན་དུ།དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་དེ། བློས་ཕིགས་པར་དཀའོ་སྙམ་ནས། ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་དྲན་པ་འདི་ཁོ་ན་ཡིད་ལ་བྱས་ནས། རང་རང་གི་ཡུལ་དང་བསྟན་ནས། དགེ་བའི་ཆོས་ ལ་འབད་པར་བྱེད་དོ།།རྣལ་འབྱོར་པའི་དགོངས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་དང་མི་མཐུན་ཡང་། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ནི་ཡིད་ཀྱིས་ཕིགས་པར་དཀའ་ཡང་། བླ་མ་དམ་པའི་གདམས་ངག་རིན་པོ་ཆེ་རྡོ་རྗེ་ཕ་ལམ་དང་འདྲ་བ་ཐོབ་ནས། བརྡའི་ཁྱད་ པར་གྱིས་ཕིགས་པ་དེ་ནི།འཇིག་རྟེན་པས་སྨོད་པ་དེ་ནི་བླངས་པའོ།

我来为您直译这段藏文：
彼即所知非为真谛，了知亦非真谛。然则依于如灯之能知所知，非如以念了知念，于彼了知无有了知即是，非为弟子所了知，彼亦诸法无生而生，无住而住，无灭而灭与俱生甘露味。彼亦非心可示于心，意不堪作意，何者如何开示？若于未证者开示，依声量论典，以执为量故，于分别等名相虽通而于义不通，愚者得差别，尔时以不通达力唯勤于念，不得解脱障。另一者如心不触旃陀罗，尔时游戏于旃陀罗家。彼亦如二垢清净日轮般，住于相续不断无修之界，然不为垢所染。如是得清净宝珠于手而不识，譬如舍弃山居者手中难以辨识之宝珠，取其较易水晶为饰，如是三世佛之密意，思难以辨识，唯作意此三界众生之密意忆念，随各自境而示，精进于善法。瑜伽士之密意虽不顺世间法，出世间虽难以意辨识，得如金刚钻般圣师珍贵教言已，以表示差别而辨识者，即取世人所诽谤者。

 །དེ་ཅི་འདྲ་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་པས་ལོངས་སྤྱད་ནས་བོར་བས་སྲང་ཀའི་ཁམ་ཕོར་བླངས་པའི་ཕུང་པོའི་དུམ་བུ་ལ་སུ་ཞིག་རེ་བ་བྱེད། དེ་བཞིན་དུ་ཕལ་པས་དྲན་པ་ཁོ་ན་ལ་སྤྱོད་པའི་དུས་སུ་ བོར་བས།དྲན་མེད་སྐྱེ་མེད་བློ་ལས་འདས་པ་དེ་ཉིད་སྐུ་གསུམ་པས་སློང་ན་དེ་ཉིད་སློང་དགོས་པ་ཡིན་པས་ན། གང་ཚེ་སློང་ན་སྲང་ཀའི་ཁམ་ཕོར་གྱིས་སྤྱོད་དེ། སྐུ་གསུམ་དེ་ཉིད་དཀོན་མཆོག་རིན་པོ་ཆེ་ཟད་པ་མེད་པའི་གཏེར་དེ་ཡིན་པས། ཕྱི་རོལ་པའི་རྒྱལ་ པོ་ལ་མི་སྨོད་པས།བདག་ཉིད་རྒྱལ་པོ་ཡིན་ན་དེར་ནི་སླར་ཡང་ཅི་བྱར་ཡོད། རྟོགས་པའི་དུས་སུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མིག་གིས་ཕྱོགས་མ་ལུས་པར་བལྟས་པས། འདི་དག་ནི་འཁོར་བའོ། །འདི་དག་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ་ཞེས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དབྱེར་མེད་པས། དབྱེ་བ་རྣམ་པར་སྤངས་ནས་དེ་ཉིད་གནས་པ་ལ། ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་རང་བཞིན་གཡོ་བ་མེད་ཅིང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པས། རང་བཞིན་མི་གཡོ་བཏང་སྙོམས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །དེའི་ཕྱིར་སྣང་བའི་རྒྱན་དུ་སྟོང་པ་མཛེས་ལ། སྟོང་པའི་རྒྱན་དུ་སྣང་བ་མཛེས་སོ། ། མི་རྟོག་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དེ་བས་ཀྱང་རྟོགས་པའི་སྲིད་པ་ལ་གནས་སུ་རུང་བས། མྱ་ངན་འདས་པ་ལ་གནས་སྲིད་པར་མཛེས། །ཡིད་ལ་བྱས་པའི་མི་རྟོག་པ་བསྒོམས་པས་རྟོགས་པའི་དེ་ཉིད་ལ་ཡེངས་པར་བྱས་ན་ཉོན་མོངས་པའི་ནད་ཞི་བར་བྱེད་དོ། ། དཔེར་ན་མེས་ཚིག་པ་དེ་མེ་ལ་བསྲོ་བར་བྱའོ། །རླུང་ལངས་པ་ནི་རླུང་ཉིད་ལའོ། །རྣ་བར་ཆུ་སོངས་ནི་ཡང་ཆུ་ནི་ཐིགས་པས་རུང་བ་དེ་བཞིན་དུ། འདོད་ཆགས་ཀྱི་ནད་ཞི་བར་བྱེད་པ་ནི་བདེ་སྟོང་དབྱེར་མེད་པའོ། །ཞེ་སྡང་ཞི་བར་བྱེད་པ་ནི་ལྷའི་དཀྱིལ་འཁོར རོ།།གཏི་མུག་ཞི་བར་བྱེད་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཞི་གནས་ཡིན་པས། ནད་གཞན་དག་ལ་སྨན་གཞན་གཏང་མི་བྱ། །དེ་ལྟ་བུ་ལ་ཡེངས་པ་ལ་གཞན་གྱིས་བསྒོམ་པར་མཐོང་སྟེ་དེ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་ཡིད་ལ་བྱར་མི་བཏུབ་པས་ན། བསམ་དང་བསམ་ བྱ་རབ་ཏུ་སྤངས་ནས་སུ།།རེ་བ་དང་དོགས་པ་དང་། གཙང་བཙོག་མེད་པ་དང་བླང་དོར་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས། ཇི་ལྟར་བུ་ཆུང་ཚུལ་དུ་གནས་པར་བྱ།། །།ད་ནི་རང་གིས་ཉམས་སུ་མྱོང་ཡང་། གཞན་ལ་བཟླས་སུ་མེད་པ་གཞོན་ནུ་མའི་བདེ་བའི་དཔེས་ བསྟན་པར་བྱའོ།

我来为您直译这段藏文：
若问其如何，世人享用后所弃之铜钵碎片，谁人希求？如是当凡夫唯行于念之时弃之，无念无生超越心识者即三身所乞，应当乞求彼，若时乞求则以铜钵受用。彼三身即无尽宝藏三宝，不诽谤外道王，若自为王者复何所为？证悟时以智慧眼遍观诸方，谓此等为轮回，此等为涅槃，于真如无可分故，舍离诸分别而住于彼，法身自性无动无分别故，自性不动平等任运成就。是故显为空之庄严，空为显之庄严。较无分别涅槃更应住于证悟轮回，涅槃住于轮回为妙。以作意修无分别而令散乱于证悟真如则能息灭烦恼病。譬如火烧者当以火暖，风病者即以风，耳入水者亦以水滴可治，如是息灭贪欲病者即乐空无别，息灭嗔恨者即本尊坛城，息灭愚痴者即空性止观，于他病不应施他药。如是散乱时为他人所见为修习，然非也。法性体性不堪作意故，断除思与所思已，以无希疑、无净秽、无取舍之方式，应如婴儿而住。今虽自身所证，不可对他言说，以少女乐喻而示。

།དེ་ཡང་ལུང་དང་བསྟན་བཅོས་མང་པོ་ལ་ཡིད་མ་ཆེས་པའི་སྐྱེས་བུས། བླ་མ་དམ་པའི་བརྡ་དང་ཐབས་ཀྱིས་མན་ངག་ལ་ཡིད་ཆེས་པས། རྟག་ཏུ་རྒྱུན་མི་འཆད་དུ་གནས་པའི་བསམ་གཏན་དེ། བླ་མའི་ལུང་ལ་བསྒོམས་ཏེ་གུས་འབད་ན། ། དེ་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་གསུམ་མ་འཁྲུལ་བར་བྱུང་བ་དེས། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་འབྱུང་བར་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དེ་ཡང་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཁ་དོག་མེད། སྙིང་སྟོབས་རྡུལ་དང་མུན་པའམ། །ཡང་བ་ལ་སོགས པའི་ཡོན་ཏན་ནམ།ཚིག་དང་ཐ་སྙད་དམ་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པའི་དཔེས་མཚོན་དུ་མེད་པས། ཁ་དོག་ཡོན་ཏན་ཡི་གེ་དཔེ་བྲལ་བ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་རི་བོང་གི་རྭ་ལྟར་གཏན་མེད་པ་མ་ཡིན། བ་ལང་གི་རྭ་ལྟར་གཏན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་དྲན་མེད་སྐྱེ་མེད་བློ་ ལས་འདས་པ་ཡོད་མེད་ལས་གྲོལ་བ་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་བསམ་གཏན།ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི། སྨྲ་རུ་མི་བཏུབ་བདག་གིས་གྱིན་མཚོན། །དེ་ཇི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་ན། གཞོན་ནུ་མའི་བུ་ཆུང་སྐྱེས་པའི་དུས་སུ་མས་སྟེ་བ་བཅད་པའི་དུས་སུ་། ཨོཾ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟར་གནས་པ་དང་། ཕ་ལས་བྱུང་བ་ཧཾ་ཞེས་བྱ་བ་སྤྱི་བོར་གནས་པ་དང་། དེ་གཉིས་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱི་ཡི་གེ་གཉིས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་དཀར་དམར་གཉིས་སོ། །དེ་གཉིས་ཀྱི་དུས་དང་རྐྱེན་འཛོམ་པའི་དུས་སུ་ཐིག་ལེ་གཉིས་སྙིང་གར་ཕྲད་པས་དགའ་བས་བུ ཆུང་གཉིད་ལོག་པས་འཛུམ་པ་བྱས་པ་དང་།ཡང་ན་དོན་དྲན་པའི་ཐིག་ལེ་མ་དྲན་པའི་ཐིག་ལེ་གཉིས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དབྱིངས་སུ་ཕྲད་པ་མི་ལ་བཟླས་སུ་མ་བཏུབ་པས་ན། ཡང་ན་གཞོན་ནུ་མ་དེ་དར་ལ་བབ་པ་ཅིག་དང་། །ཡིད་དུ་འོང་བའི་སྐྱེས་བུ་གཞོན་པ་དང་སྙོམ་ པར་ཞུགས་པའི་དུས་སུ་དགའ་བ་དང་།མཆོག་དགའ་དང་། དགའ་བྲལ་གསུམ་གཞན་ལ་བཟླས་སུ་ཡོད་ལ། དེ་ལས་གཞན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་སྙིང་ལ་ཞེན་པ་བཟླས་སུ་མ་བཏུབ་པས་ན། གཞོན་ནུ་མའི་བདེ་བ་སྙིང་ལ་ཞེན་པ་བཞིན། །དོན་དམ་པའི་ལྷན་ ཅིག་སྐྱེས་པ་དེ་ཡང་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་གཞིར་གྱུར་པ་བློས་མི་རེག་པས།བློས་གཞག་པ་རྣམས་ཀྱི་སྙིང་ལ་ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་དུས་གསུམ་དང་ཁམས་གསུམ་དབང་དུ་སྒྱུར་བ་དེ་ནི་སུའི་བློས་ཀྱང་མྱོང་དུ་མེད་པས། དབང་ཕྱུག་དམ་པ་དེ་ནི་སུ་ལ་བསྟན་ནུས་སམ། ། དེ་ཡང་དངོས་པོ་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་དྲན་པའི་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཅིག་མེད་ན་ནི། དངོས་པོ་མེད་པ་དྲན་པ་མེད་ལ་ཉམས་མྱོང་བ་སུས་ཀྱང་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་རོ།

我来为您直译这段藏文：
复次，于众多经典论著不生信解之人，以上师圣者之密意方便而生信解，恒常相续而住之禅定，依上师教言修习恭敬精进，于彼一切法之俱生自性三者无错乱而生起，俱生必定生起无有疑虑。彼俱生亦无青等色相，无勇德尘暗，无轻等功德，无以文字名言或幻等喻所能表示，离色相功德文字譬喻。所证体验非如兔角全无，亦非如牛角实有，故无念无生超越心识、解脱有无之相续不断禅定体验，不可言说我以表示。云何了知？如少女生子之时，母断乳时，安住如"嗡"（ཨོཾ，ॐ，oṃ，嗡）字，父所生"吽"（ཧཾ，हं，haṃ，吽）字住于顶，彼二即慧方二字之白红二明点。彼二时缘和合时，二明点于心间相遇，以喜乐婴儿睡中微笑，或者忆念明点与无念明点二者于无生界相遇不可对人言说，或者少女年至青春，与可意少年和合之时之喜乐、胜喜、离喜三者可对他说，除此之外俱生执著于心不可言说，如少女乐执著于心。胜义俱生亦为诸法之基，心不能及，压伏心立诸法于心，统御三时三界，任谁心智亦不能证，此殊胜自在于谁能示？复次，若无如是事物从心所生之念相，则无事物无念之体验任谁亦不能证。

 །དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ལས་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་གོ་བདེ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ན་ནི། ནམ་མཁའ་ཡངས་པ་ཞེས རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་རོ།།དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དྲན་པ་འདི་མེད་ན་ནི། སེམས་ཀྱི་དྲན་མེད་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་སུས་ཀྱང་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་དྲན་པའི་དངོས་པོ་དང་། སེམས་དེ་རྐྱེན་མེད་ན་དྲན་མེད་པས་དངོས་པོ་ མེད་པ་དེ་གཉིས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་ཐིམ་པས།དངོས་དང་དངོས་མེད་ཡོངས་སུ་བཅད་པ་དང་། །ཡིད་ལ་བྱས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་མི་བརྟན་པ་དང་གཡོ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པས། དེར་ནི་འགྲོ་བ་མ་ལུས་རབ་ཐིམ་འགྱུར། །ཡིད་ལ་བྱས་པའི་ཆོས་ཐམས་ ཅད་ནི་མི་རྟག་པ་དང་གཡོ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པས།གང་གི་ཚེ་ན་ཡིད་བཞིན་ལ་མ་བྱས་པའི་དོན་རྟོགས་པའི་དུས་དེར། གང་ཚེ་ཡིད་ནི་མི་གཡོ་རང་གནས་བརྟན་པ་དེར། །འཁོར་བ་འཁོར་མོད། འཁོར་བ་ནི་ཡིད་ལ་བྱས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མཁྲེགས་ཤིང་ བརྟན་པ་ལས་ཡིན་གྱི།འོ་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱས་ན་ཐར་པ་ཐོབ་ཟེར་བ་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱས་པས་སྐྱེ་མཆེད་བཞི་ལ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་གྱི། ཡིད་ལས་བྱས་པའི་དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་ཡིན་པས། འཁོར་བར་འཁོར་བའི་དངོས་པོ་མེད་པས་རང་གྲོལ་བ་ན། སྤྲུལ་གྱི་ཕུང་པོའི་ནང་དུ་རྐང་པ་ཆུད་པ་དེ་མ་འགྱུར་བར་བསྡད་ན་རང་གྲོལ་བ་བཞིན་དུ། བླ་མའི་མན་ངག་གིས་གཉུག་མ་མ་བཅོས་པའི་དོན་རྟོགས་ན། དྲན་པ་རང་གྲོལ་བས་ན། དེ་ཚེ་འཁོར་བའི་དངོས་པོ་ལས་ནི་རང་གྲོལ་འགྱུར། །སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ ལས་ནི་བདག་དང་བདག་གིར་བགྱི་བ་ཡོད་ཀྱི།དེ་དག་གི་དངོས་པོ་ཡང་དག་པར་མ་གྲུབ་པའོ། །དོན་དམ་པར་ནི་བདག་གི་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་མ་གྲུབ་པས། གང་ཚེ་བདག་གཞན་ཡོངས་སུ་ཤེས་ན་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་དྲན་པ་ནི་ཡལ་བ་སྤྲུལ་སྐུ་བླ་ན་མེད་པའི་ལུས་ དང་།དེ་ཉིད་ལ་སྐྱེ་འགག་མེད་པ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་བླ་ན་མེད་པའི་ལུས་དང་། དེ་ཉིད་གང་གིས་ཀྱང་བློས་གཞག་ཏུ་མི་བཏུབ་པ། ཆོས་སྐུ་བླ་མེད་ལུས་ཐོབ་པས། །དེ་ཚེ་བླ་མེད་ལུས་ནི་ཐོབ་པར་འགྱུར།། །།ད་ནི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་འདམ་ གྱིས་མ་གོས་པ་ཨུཏྤལའི་འདབ་མའི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ།

我来为您直译这段藏文：
譬如若无从虚空中理解种种意义，则不能了知虚空广大。如是若无此从心所生之念，则任谁亦不能证知心之无念体验。是故从心所生之念之事物与心无缘时无念之无事物二者融入无生，断除有无，一切所缘之法皆是不稳动摇自性，于彼一切众生悉皆融入。一切所缘之法皆是无常动摇自性，当了知无所缘义之时，尔时心不动自住坚固时，轮回虽转，轮回乃从所缘分别坚固而有。
若谓空性作意则得解脱，以空性作意则生四处，以所作意三时等性故，无有轮回流转事故得自解脱时，如入化身蕴中足若不变而住则自解脱，如是若由上师教授了知本性无改之义，念得自解脱故，尔时从轮回事中得自解脱。
从心与心所生有我与我所，彼等事物实不成立。胜义中为我义佛亦不成，何时遍知自他，从心所生之念消逝即无上化身，彼中无生灭即无上圆满报身，彼即任何心智不能安立，获得无上法身故，尔时获得无上身。
今当以心与心所生不染污之青莲花瓣喻而示。

།དེ་གང་ཞེ་ན། བླ་མ་དམ་པས་བརྡས་བསྟན་པའི་དུས་དང་། བརྡས་མ་མཚོན་པའི་དུས་སུ་ཤེས་པར་ཤེས་བྱ་ལས་འདས་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་འོད་གསལ་བ་དེ་ལ་འཁྲུལ་པའི་ཟུག་རྔུ་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་ པས།དེ་ལྟར་བསྟན་པ་ཉིད་ལ་ངེས་པར་མ་འཁྲུལ་པར། དེ་ཡང་གཞན་ལ་རག་མ་ལུས་པར། རང་ལ་རྒྱུན་དུ་གནས་པའི་བསམ་གཏན་དེ། ཐབས་གང་ཡང་རུང་བ་ཅིག་ལ་བརྟེན་ནས་དོན་དེ་ཉིད་དྲན་པས་མ་གོས་པའི་སྐུ་གསུམ་རང་ལ་ཡོད་ པ་དེ།རང་གིས་རང་ལ་ལེགས་པར་ཤེས་པར་བྱས་ནས་ནི། ཕྱིའི་དངོས་པོ་མ་ལུས་པ་རྫས་སུ་ཤེས་པ་མ་གྲུབ་པས་ན། རྡུལ་དང་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་མ་ལུས་པ་རྫས་སུ་མ་གྲུབ་པས་འདོད་པ་དེ་ཉིད་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་བསྡུས་པས་སམ། ཡི་གེའི་ཐིག་ལེ་ནཱ་ད་ལ་སེམས་ བསྡུ་བ་ནི་རྡུལ་ཕྲན་ནམ་སྟོན་ཀའི་ཉི་མ་ཕྱེད་ཀྱི་དྲི་མ་དག་པའི་ནམ་མཁའ་ལྟར་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་སེམས་སུ་སྨྲ་བ་ནི་སེམས་ཙམ་མམ།དེ་དག་གིས་ཀྱང་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཇི་བཞིན་པའི་དགོངས་པ་མ་རྟོགས་པས། རྡུལ་མིན་རྡུལ་བྲལ་མ་ཡིན་སེམས་ཀྱང་མིན། ། ཡང་དག་པའི་རྣལ་འབྱོར་པའི་དགོངས་པ་ནི། སྣང་བ་དང་། སྟོང་པ་དང་། སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་། སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པས་དེ་དག་གི་དངོས་པོ་ལ་ཡང་འདས་པ་ནི་བརྗེད་པའི་ཕྱིར་ཞེན་པ་མེད། མ་འོངས་པ་ནི་མ་དྲན་པའི་ཕྱིར་ཞེན་པ་མེད། ད་ལྟར་གྱི་ཤེས་པ ནི་རྐྱེན་ལ་རག་ལུས་པའི་ཕྱིར་ཞེན་པ་མེད་པས།དངོས་པོ་དེ་དག་གདོད་ནས་རྟག་ཏུ་ཞེན་པ་མེད། དེ་ཡང་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་དང་སྐྱེ་བའི་རྒྱུན་གྱིས་ཡིད་ཅེས་བྱ་བ་དང་། ཡིད་ལ་བྱས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། ཡིད་ལ་མ་བྱས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིང་ཙམ་དུ་བཏགས་ མོད་ཀྱི།བྱས་པ་ནི་མི་རྟག་ལ། མ་བྱས་པ་ནི་མིང་མེད་ལ། དཔེར་ན་མདང་གི་རྨི་ལམ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་ཡང་དངོས་པོ་ཡོད་པར་མ་གྲུབ་ལ། དོ་ནུབ་ཀྱི་རྨི་ལམ་ནི་ཉམས་སུ་མ་མྱོང་ཡང་དངོས་པོ་མེད་པར་མ་གྲུབ་པ་དེ་བཞིན་དུ། དྲན་ནས་ཉམས་སུ་མྱོང་ཡང་ ཡིད་ལ་མ་བྱས་པ་མེད།མ་དྲན་ནས་ཉམས་སུ་མྱོང་ཡང་ཡིད་ལ་མ་བྱས་ཞེས་བསམ་པ་དང་བརྗོད་པ་ལས་འདས་པ་དེ་ནི་མདའ་བསྣུན་གྱིས་སྨྲས་པ་དེ་ཙམ་ཞིག་ཏུ་ཟད། འོ་ན་ཡིད་ལ་མ་བྱས་པའི་བསམ་གཏན་ནི་དྲི་མ་དང་བཅས་པ་ཅིག་ཡིན་ནམ་ཟེར་ན། མ་རྟོགས་ ན་ཉོན་མོངས་པས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པར་འགྱུར་ལ།ཤེས་བྱས་བྱས་ཀྱང་སྒྲིབ་པར་འགྱུར་རོ།

我来为您直译这段藏文：
其为何？在殊胜上师以表示开示之时与未以表示指示之时，超越能知所知、本性光明中，无有丝毫迷乱刺痛，如是于所示中决定不迷，彼亦不余待他，自中恒时安住之禅定，依随何方便而忆持彼义，自具无染三身，自己于自善知已。由外一切事物实质了知不成故，微尘及内外一切事物实质不成故，彼欲摄于坛城，或摄心于文字明点脉气，说如微尘或秋日正午无垢虚空般离戏论之心即唯心。
彼等亦未证瑜伽师如实密意故，非尘非离尘亦非心。真实瑜伽师密意者，由显现、空性、无生及非心行境故，于彼等事物亦超越，过去因忘故无执，未来因未忆故无执，现在觉知因待缘故无执。彼等事物本来恒时无执。
彼亦由业及烦恼与生之相续，所谓意及作意与无作意，虽假立为唯名，有作即无常，无作即无名。譬如昨夜梦虽经验而事物不成立，今夜梦虽未经验而无事物亦不成立，如是忆已体验亦无无作意，未忆已体验亦超越所谓无作意之思维言说，此即箭喻所说而已。
若问无作意禅定是否有垢？若未证则烦恼亦成烦恼，虽以智所作亦成障。

 །རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པའི་དཔེ་ནི་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་འདྲ་ལ། གནམ་སྟོང་གི་ཉིན་པར་ནི་ཟླ་བ་དེ་ཉི་མའི་དབྱིངས་སུ་ཐིམ་པས་བསིལ་བར་མི་འགྱུར། ཉི་མ་དེ་ཉིད་ཉའི་ ཉིན་པར་ཟླ་བ་དང་རྒྱང་རིང་བས་ལྷག་པར་དྲོ་བར་མི་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ།རྣལ་འབྱོར་པའི་དགོངས་པ་དེ་ཡང་གློ་བུར་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་དྲན་པ་དང་ཤེས་བྱ་དྲན་པ་མེད་པའི་དྲི་མ་གཉིས་མེད་པས། ཀྱེ་ཧོ་བུ་མ་ལུས་དྲི་མེད་དོན་དམ་ཤེས་པར་བྱོས། དེ་ལྟར་ན་མི་རྟོགས་ པ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྣམ་གྲངས་ལ་ཡིད་ཆེས་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་རིག་མ་ལས་བྱུང་བའི་བདེ་བ་དེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་དོན་དམ་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས་མངོན་པར་ཞེན་པས་འབད་པ་བྱས་ན།རང་ལ་རྒྱུན་དུ་གནས་པའི་བསམ་གཏན་རྟོགས་པའི་ངང་ལས་འབད་པ་དང་། རྩོལ་སྒྲུབ་ ལས་འདས་པ་དེ་ངོ་མ་ཤེས་པས།ཁྱིམ་ན་ཡོད་པ་ཕྱི་རོལ་སོང་ནས་ཚོལ། །ཆོས་ཉིད་རང་ལ་ཡོད་པ་ངོ་མ་ཤེས་པས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དྲན་པ་ལ་དྲིས་པས་སམ། ནང་གི་ཁྱིམ་ནི་དྲན་པ་དྲན་མེད་ཀྱི་བདག་པོ་སྐྱེ་མེད་ཡིན་པར་ངོ་མ་ཤེས་པས། གློ་བུར་དུ་འོངས་པའི་ཁྱིམ་ཚེས་ དང་འདྲ་བའི་དྲན་པའི་རྣམ་རྟོག་ལ་དྲིས་པས།ཁྱིམ་བདག་མཐོང་ནས་ཁྱིམ་ཚེས་དག་ལ་འདྲི། །དེ་ལྟ་བུའི་བློས་རེག་པར་བྱ་བའམ། ཚིག་གིས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། བླ་མ་དམ་པའི་བརྡའི་གདམས་ངག་དྲན་པའི་སྒྲོན་མ་དེས་མཚོན་ནས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ པ་རྟོགས་པ་དེ་མདའ་བསྣུན་གྱིས་སྨྲས་བདག་ཉིད་ཤེས་པར་བྱོས།ཇི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་ཞེ་ན། ཐ་མལ་པ་བཞིན་དུ་བསམ་བྱ་དང་། བསམ་གཏན་དང་། བཟླས་བྱ་དང་། བཟླས་པ་དང་། བརྗོད་བྱ་དང་། བརྗོད་པ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར། བླུན་པོའི་བསམ་ གཏན་བསམ་བྱ་བཟླས་བརྗོད་མིན།།དེ་ཡང་བླ་མ་དམ་པས་བསྟན་མ་ཐག་ཏུ་དྲན་པ་མེད་ཅིང་བརྗེད་པ་མེད་པ་རྙེད་པ་མེད་ཅིང་སྟོར་བ་མེད་པ། སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་འགག་པ་མེད་པ། བསྒོམ་དུ་མེད་ཅིང་མི་བསྒོམ་པའི་དབང་མེད་པ་དེ། རྒྱུན་དུ་གནས་པར་ཞེས་ བསྟན་ཀྱང་ཐེ་ཚོམ་མ་ཆོད་ན།གང་ཚེ་བླ་མས་བསྟན་ཅིང་བདེན་པར་ཐམས་ཅད་ཤེས་བྱས་ཀྱང་། བདག་གིས་འདི་ལྟས་བལྟ་ཞིང་བརྟག་པར་བྱའོ། །རྐྱེན་གང་ཡང་རུང་བ་ཅིག་དྲན་དུ་བཅུག་ལ། མན་ངག་གིས་དྲན་པ་མེད་ཅིང་ཉམས་སུ་ མྱོང་བའི་དུས་སུ་འདི་ལྟ་བུ་དྲན་པ་ནི།ཆུའི་ཐིགས་པ་ཙམ་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕ་རོལ་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་ལ་ཡང་མི་སྐྱེ་བ་ནི་རྒྱ་མཚོ་ཙམ་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ།

我来为您直译这段藏文：
证悟瑜伽师之喻如日轮，于月空之日，月融入日界故不成清凉，彼日于十五日远离月故不成更暖。如是瑜伽师密意亦因无暂时烦恼忆念与所知忆念二垢故，呜呼子！当知无余无垢胜义。
如是，不证者信解分别之诸类，以为外在明妃所生之乐体验即是胜义，若以执著而作勤修，则于自中恒时安住禅定证悟境界超越勤作及修行，因不识此故，家中所有外出寻求。因不识法性自有故询问外在忆念，因不识内家即忆无忆之主为无生故，询问如暂来客人般之忆念分别，见家主而问客人。
如是非可为智所触及，亦非可为言词所诠，殊胜上师表示教授忆念明灯所显非可证之证，此即箭喻所说自当了知。
若问如何了知？因超越如常人之所思及禅定、所诵及诵持、所说及言说故，愚者禅定非思诵说。
彼亦殊胜上师甫一开示，即无忆无忘、无得无失、无生无灭、无可修亦无不修之权，虽说恒时安住，若未断疑，任何时候上师开示且一切皆知为真实，我当如是观察。令任一缘起忆念，无忆教授且正在体验时如是忆念，当知如水滴。其彼岸不生任何分别，当知如大海。

 །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ནི་རྒྱ་མཚོ་ཙམ་ལ་དྲན་པ་མེད་པ་ནམ་མཁའ་ཙམ་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། དྲན་པ་མེད་པ་ནི་ནམ་མཁའ་ཙམ་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས། ཤེས་དང་ཤེས་བྱའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་ནི་དཔེ་དང་དོན་གྱིས་མཚོན་དུ་མེད་པ་དེ་ངོ་མ་ཤེས་པ་ནི་དཔེར་ན་བུ་ཆུང་ལ་མཛུབ་མོས་ཟླ་བ་མཚོན་པའི་དུས་སུ་ཟླ་བ་ལ་མི་ལྟ་བར་མཛུབ་མོ་ལ་བལྟའོ། །དེ བཞིན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་རྟོགས་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ཀྱིས་དུས་གསུམ་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའི་དོན་ལ་དགོངས་པ་མི་མཛད་པར་དྲན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་བསྒོམ་པ་མཛད་དོ།།དེའི་ཕྱིར་དྲན་པས་མཚོན་ཡང་དྲན་པའི་འདམ་གྱིས་མ་གོས་པའི་དོན་ མ་རྟོགས་པས་བདག་གིས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པས་མ་རྟོགས་ཐར་པ་ཐོབ་བམ་ཅི།འོ་ན་ཕྱིའི་ཡུལ་ནི་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ཡིན་ལ། ནང་གི་ཡུལ་ནི་དྲན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུ་ལ་སྤྱོད་ཀྱང་ཡང་དག་པའི་དོན་ནི་མི་ཤེས། ཕྱི་དང་ནང་དུ་ལྷ་དང་ལྷ་མོའི་དཀྱིལ་ འཁོར་གྱི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས།ཡུལ་རྣམས་བགྲོད་ཅིང་ཡུལ་གྱི་གདུང་བས་ཉེན་བྱས་ཀྱང་། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ལྷ་ནི་ཡིད་ལ་བྱར་མེད། ཡིད་ལ་བྱས་པའི་ལྷ་ནི་མི་དགེ་བ་ཡིན་པས། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་མི་རྙེད་སྡིག་པ་འཛིན། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་གཞིར་གྱུར་པ་ ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཡིད་ལ་མ་བྱས་པ་ཤེས་ན།ཡུལ་རྣམས་བསྟེན་པས་ཡུལ་གྱིས་མི་གོས་ཏེ། དཔེར་ན་ཨུཏྤལ་དང་པདྨ་དང་པུཎྜ་རཱི་ཀ་དང་། སཽ་གནྡྷི་ལ་སོགས་པ་ཁ་དོག་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང་རེག་བྱ་འཇམ་པ་དང་། དྲི་ཞིམ་པོས་ཁ་ཅིག་གི་ཡིད་འཕྲོག་ནུས་ པ།དེ་ཡང་གཞན་གྱི་ཡོན་ཏན་མ་ཡིན་གྱི། རྒྱུ་དེ་རྣམས་ནི་གྲོང་དང་གྲོང་ཁྱེར་ལ་སོགས་པའི་མི་གཙང་བའི་མཚོའི་རྐྱེན་གྱི་ཡོན་ཏན་ནོ། །མེ་ཏོག་དེ་དག་ལ་མི་གཙང་བའི་སྐྱོན་གྱིས་གོས་པ་མ་ཡིན་པས། དེ་བཞིན་དུ་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཡང་ཕྱི་དང་ ནང་གི་ཡུལ་ལ་དྲན་པ་སྐྱེས་ཀྱང་།ཡང་དག་པའི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཤེས་པས་ན། ཡུལ་གྱི་འདམ་གྱིས་མ་གོས་པ་ནི་འདམ་དང་གནས་མ་གོས་པར་ཨུཏྤལ་ལ་བླངས་པ་བཞིན་དུ། དྲན་པས་མ་གོས་པར་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པའོ། །ུཏྤལ་འདབ་མ་ཆུ་ཡིས་མི་ རེག་བཞིན།། །།དེ་ལྟར་རྟོགས་ན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་དང་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་རྣལ་འབྱོར་པའི་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བས་དུག་སྔགས་ཅན་གྱི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ།

我来为您直译这段藏文：
无分别即当知如海量，无忆念即如虚空量。因无忆念当知如虚空量，超越能知所知境界即无法以喻义表示，不识此者譬如小儿以指示月时不看月而看指。如是未证实相之诸补特伽罗不思维三世如来藏之义，而修习忆念分别。
是故虽以忆念表示，因未证不为忆念泥所染之义，我以遍观察未证得解脱耶？若尔，外境即五欲功德，内境即忆念。虽行如是亦不知真实义，以内外天尊天母坛城之想，虽历诸境且为境热恼所逼，俱生天尊不可作意，作意天尊为不善故，不得俱生而执罪过。
若知诸法之基俱生不作意，以依诸境而不为境所染，譬如优钵罗、莲花、奔茶利迦、苏甘地等色相悦意、触感柔软、香气芬芳能夺他意，彼亦非他功德，彼等因缘乃城邑等不净池之缘功德。彼等诸花不为不净过所染，如是诸瑜伽师密意虽于内外境生忆念，因如实了知真实义故，不为境泥所染，如不染泥处采优钵罗般，不为忆念所染而证法性。如优钵罗叶不为水所触。
如是若证，则智慧资粮与福德资粮为瑜伽师皈依，当以毒咒喻示之。

 །རྩ་བ་ལ་འཆོས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་དཔེས་མ་དུ་ལུང གའི་དཔེ་དང་།མེ་ཏོག་ལ་འཆོས་པ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་འདུ་དུ་རའི་དཔེ་ནི། འདུ་དུ་རའི་ཞེས་བྱ་བ་མེ་ཏོག་གི་སྦྲང་རྩི་ལ་ཚོན་རྩི་གང་ཡང་རུང་བས་བཅོས་པས་འབྲུ་སྨིན་ནས་ས་བོན་དེ་བཏབ་པས་མེ་ཏོག་དེའི་ཁ་དོག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་བསོད་ནམས་ ཀྱི་ཚོགས་བསགས་པས་ནི་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་ན་འབྲས་བུ་སྨིན་པར་འགྱུར་རོ།།མ་དུ་ལུང་ག་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེ་ཏོག་གི་ཤིང་གི་རྩ་བ་ལ་ཐབས་མཁས་པས་ཚོན་གང་ཡང་རུང་བ་ཅིག་གིས་བསྐུས་ན། དེའི་ཁ་དོག་ཏུ་མྱུར་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣལ་འབྱོར་པས་ སེམས་ཉིད་ཀྱི་རྩ་བ་རྟོགས་ན་འབྲས་བུ་ཆོས་སྐུ་སྨིན་པས།གང་ལྟར་རྩ་བ་རྣལ་འབྱོར་སྐྱབས་སུ་འགྲོ། །དེ་ལྟར་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི། དཔེར་ན་དུག་སྔགས་གདེང་དུ་གྱུར་པ་ཅིག་གིས་དུག་ཟོས་པས་གནོད་པར་མི་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ། ཡུལ་གྱི་དུག་ གིས་མི་ཚུགས་པས།དུག་གི་སྔགས་ཅན་དུག་གིས་ག་ལ་ཚུགས།། །།དེ་ལྟར་ཤེས་ནས་མཉམ་གཞག་དང་རྗེས་ཐོབ་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་དབྱེར་མེད་པའི་དཔེ་གླང་ཆེན་ལམ་ནས་ཚགས་ཆུད་པའི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ།

我来为您直译这段藏文：
根本修持之智慧资粮相续不断以摩度楞伽花为喻，花上修持之福德资粮以阿度拉花为喻。所谓阿度拉，即以任何染料处理花蜜，种子成熟后播种则变成彼花之颜色。如是积集福德资粮则于无数劫后果实成熟。
所谓摩度楞伽，即以善巧方便以任何染料涂抹花树根部，则迅速变成彼色。如是瑜伽师若证心性根本则果位法身成熟，故根本为瑜伽皈依。
如是通达之瑜伽师，譬如精通毒咒者食毒亦不受害，如是不为境毒所侵，持毒咒者岂为毒所侵？
如是了知已，以大象入道稳固之喻示等持与后得、止观无别。

 །དེ་ཡང་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་དུས་སུ་ཕྱི་ རོལ་གྱི་ལྷ་ཁང་ལ་སོགས་པ་མཆོད་པ་དང་།ནང་གི་གཞལ་ཡས་ཁང་ལ་མཆོད་པ་བྱས་ནས། དེའི་ཡོན་ཏན་གྱིས་ལྷའི་དཀྱིལ་འཁོར་མངོན་སུམ་དུ་ཞལ་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས། དེ་ཡང་རྒན་མོ་བུ་གཅིག་པ་ཤི་བས་གདུངས་བ་བཞིན་དུ། རྟག་ཏུ་ལྷའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡིད་ལ་བྱས་ན། མཐོང་བར་འགྱུར་བ་ལ། དེ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་བརྒལ་བ། ལྷ་ལ་མཆོད་པ་ཁྲི་ཕྲག་མང་བྱས་ཀྱང་། །འདི་ལྟར་ཤེས་ན་ནང་དང་ཕྱི་རོལ་གྱི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པས། ཡུལ་དང་དབང་པོ་ལྷ་དང་ལྷ་མོའི་དཀྱིལ འཁོར་བསྒོམ་པ་དང་།ནང་གི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པས་བདེ་བ་སྟོང་པ་བསྒོམ་པ་ནི་ཐག་པ་དཀར་ནག་གིས་འཆིང་བར་འདྲ་བ་བཞིན་དུ། དྲན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ། བདག་ཉིད་འཆིང་འགྱུར་དེ་ཡིས་ཅི་ཞིག་བྱ། །འོ་ན་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པས་བསོད་ནམས་ ཀྱི་ཚོགས་དང་།དེ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ལ་གོམས་ནས་སྐྱེ་བ་ཕྱི་མ་ནས་ཕྱི་མའི་དུས་སུ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་བླ་མ་སློབ་མ་དང་མཇལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སྐྱེ་རྒ་ན་འཆི་ལས་བརྒལ་བ། དེ་འདྲ་འཁོར་བ་འདི་ནི་འཆད་མིན་ཏེ། འོ་ན་འཁོར་བ་རྣམ་པ་གསུམ་ ལས་ཐར་ནས་སྐུ་གསུམ་མངོན་དུ་འགྱུར་བར་བྱ་ན།གཉུག་མ་རྣལ་མ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དེ་བླ་མ་དམ་པའི་གདམས་ངག་གིས་རྟོག་པར་བྱས་ལ། སེམས་ཉིད་རྟོགས་ན་འཁོར་བ་ལས་བརྒལ་བར་འགྱུར་གྱིས། དེ་མ་རྟོགས་པ་རྣམས་ལ་བརྒལ་བས་གཉུག་མའི་རང་ བཞིན་མ་རྟོགས་བརྒལ་མི་ནུས།འོ་ན་གཉུག་མའི་རང་བཞིན་དེ་སངས་རྒྱས་དངོས་ཡིན་ཡང་འགྲོ་དོན་མཛད་པས། མཆོད་པ་མི་དགོས་སམ་ཟེར་ན་མ་ཡིན་གྱིས། མཆོད་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་ཤེས་པར་བྱས་ལ། དེ་ཉིད་ན་བུན་ནམ་མེ་ལོང་གི་ཁ་རླངས་བཞིན་དུ་ཡལ་ ནས།དེ་ཉིད་ཁོ་ན་ལ་གཞན་འབྱུང་བ་མེད་པས་སྣ་ཚོགས་དྲན་ཡང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དབའ་རླབས་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ལས་ཤར་ཞིང་། དེ་ཉིད་དུ་ནུབ་པར་ཤེས་ན་སྣང་བ་མི་འགོག་ལ་མི་སྣང་མི་བསྒྲུབ་པས། མིག་ནི་མི་འཛུམས་སེམས་འགོག་དང་། །རླུང་ཁྱབ་བྱེད་དང་། རྟོགས་ བྱེད་དེ་གཉིས་ཀ་དྲན་པ་ཙམ་ལ་བསྡུས་ལ།དེ་ཡང་རྐྱེན་གཞན་ལ་རག་ལུས་པ་ཡིན་པས་རིག་པ་རང་བཞིན་གྱིས་འགག་ལ། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དབྱིངས་བརྒྱུད་པའི་བླ་མས་བསྟན་པས། རླུང་འགག་པ་ནི་དཔལ་ལྡན་བླ་མས་རྟོགས། རྣམ་རྟོག་དེ་ཉིད་དྲན་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྒྱུ་ བའི་དུས་སུ།དེའི་ཚེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་དེ་ཉིད་སྐྱེ་ཤི་མེད་པའི་དོན་རྟོགས་ན་དེ་ལས་མི་གཡོ་བས།

我来为您直译这段藏文：
复次，于后得时分，供养外在寺庙等，及供养内在宫殿已，以其功德将亲见天尊坛城之面。又如老妇丧独子般痛苦，若常于心中忆念天尊坛城，则将得见。对此非为真实故有诤问：纵作万千供养天尊，若如是了知，以内外圆满故，境与根为天与天女坛城修习，以内在圆满故修习乐空，如被黑白绳索束缚般，念想分别，自身被缚，此有何用？
若问：以圆满故，于福德资粮及了知彼即为空性之智慧资粮熟习已，于后世复后世时中，将再三遇见上师弟子耶？超越生老病死者答：如是轮回实非断绝。若问：欲从三种轮回解脱而现证三身，则应以殊胜上师教授观察本然自性俱生，若证心性则得超越轮回，对未证者诤问：未证本然自性则不能超越。
若问：彼本然自性虽为真实佛陀，以作利生事业，是否不需供养？答：非也。应知二十五种供养，彼如雾或镜面水汽消散，唯彼中更无他生，虽念诸相亦为法性波涛，若知从彼中显现复于彼中消融，则不遮显现亦不修不显，眼不眨动摄心及，遍行风与，了知二者摄于念想，彼亦依赖他缘故自性明觉灭尽，由传承上师示现法界故，风息灭乃具德上师所证。分别念想以念行之时，尔时无分别即是了证无生死之义，不动于彼。

དེའི་ཚེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་དེ་ཉིད་སྐྱེ་ཤི་མེད་པའི་དོན་རྟོགས་ན་དེ་ལས་མི་གཡོ་བས། གང་ཚེ་རླུང་རྒྱུ་དེ་ནི་མི་གཡོ་སྟེ། དེ་ལྟར་དོན་རྟོགས་པའི་གཏིང་ལ་འཆི་བ་བསླུ་བར་མི་བྱའོ། །སྐྱེ་བ་བསླུ་ན་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལས་ཐར་བ་ ཡིན་ཏེ་འཆི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲན་པ་ཡལ་བ་ཡིན་པས་འཆི་ཀ་མའི་གདམས་ངག་འདིར་མ་གསུངས་སོ།།གཞན་ན་རེ་བར་མདོའི་དུས་སུ་བཞེད་དེ། འབྱུང་བ་རིམ་གྱིས་ཐིམ་པར་གོམས་པའི་ཡི་དམ་ལྷ་ལ་ཤེས་པ་གཏད་པའི་མན་ངག་གིས་ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་ལས་ ཐར་པར་བཞེད་དེ།དོན་དམ་པར་ན་ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་མ་གྲུབ་པས། ཐར་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ལ་ལ་ན་རེ་རླུང་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དྲན་པས་བསྡུས་ལ་དེ་ཡང་འོག་སྒོ་ངན་སོང་དུ་ལྷུང་གིས་དོགས་པས་རིམ་གྱིས་ཏེ་སྒོ་ཁ་ཕྱེ་ལ། རླུང་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཚངས་པའི་ གནས་ན་ཧཾ་གི་དབྱིངས་སུ་རླུང་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཡལ་བའི་མན་ངག་གིས་སྒྲོལ་བར་འདོད་དེ་ལེགས་པ་མ་ཡིན་ནོ།།ལ་ལ་ན་རེ་བདག་གི་ལུས་གཞན་ཡི་དམ་ལྷ་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་དང་ལྡན་པ་ཅིག་མངའ་བ་བསྒོམས་ལ། དེ་གཉིས་ཀ་ལ་སེམས་མེད་པས་ཡིད་ཀྱི་ གཟུགས་ཙམ་ཞིག་ཤེས་ལ།བདག་རང་གི་སྐྱེ་བ་དང་ན་བ་དང་འཆི་བ་འདི་ལྟ་བུ་ཡིད་གཟུགས་བརྙན་དུ་སེམས་ལ་ཤར་བ་ཡིན་པར་ཤེས་པས། དེ་ཉིད་ལྷའི་གཟུགས་བརྙན་དུ་ཤེས་པར་བྱས་ལ། འགྲོ་བ་རིས་དྲུག་གི་གྲོང་ཁྱེར་མཐོང་བ་ལ་གོམས་ན། བར་མ་དོ་ ན་ལྷའི་སྐུ་བསྒོམ་པར་འདོད་པ་དེ་ཡང་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ།།འོ་ན་གང་ཞེ་ན། སེམས་ལས་འབྱུང་བའི་འབྱུང་བ་བཞི་ལུས་ལ་གནས་པ་དང་། སེམས་ལ་གནས་པའི་འབྱུང་བ་བཞི་ནི་སེམས་དྲན་པ་སྲ་བ་ཉིད་ས། སེམས་ཉིད་དེ་དྲན་མེད་དབྱིངས་སུ་གནས་པ་རྒྱ་མཚོ་ ལྟར་ཤེས་པ་ཆུ།སེམས་དེ་ཉིད་བསྐལ་བའི་མེ་ལྟར་སྲེག་པ་ཚ་བ་མེ། སེམས་དེ་ཉིད་བློའི་ཡུལ་ལས་འདས་ནས་གཟུང་དུ་མེད་པར་དག་པ་རླུང་དེ་དག་དབྱིངས་སུ་དག་པར་བྱས་ནས། སྙན་ནས་སྙན་དུ་ཞལ་ནས་ཞལ་དུ་བརྒྱུད་པའི་མན་ངག་ གིས་ཤེས་པར་བྱས་ལ།རིག་པས་ཉམས་སུ་བླང་བར་མི་བྱའོ། །ཉམས་སུ་བླངས་ན་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ལས་མ་རྟོགས་པ་འཁོར་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ལས་ཐར་པ་མེད་དོ།

我来为您直译这段藏文：
尔时，若了知无分别即是无生死之义，则不动于彼。何时风行不动时，如是了知义理深处不应欺诳死亡。若欺诳生，则解脱轮回与涅槃，所谓死亡乃念想消逝，故此临终教授此处未说。
他人说于中阴时分所许：以修习次第溶解诸大种，专注意念本尊天之教授，欲从能知所知中解脱。然究竟义中能知所知不成立，故非解脱。
有人说：以念摄持风与菩提心，又因恐堕下门恶趣故渐次开启诸门，以风与识于梵住中，于吽字界中风与菩提心消融之教授欲得解脱，此非善也。
有人说：修习自身为他本尊天具相好庄严，彼二者皆无心故唯是意之形相，了知自己此等生病死亦是意之影像显现于心，了知彼即为天尊影像，若习于见六道城市，欲于中阴修天身，此亦不应理。
若问何者应理？心所生四大住于身，心中所住四大即：心念坚实为地，心性住于无念界如海为水，彼心如劫火炽燃为火热，彼心超越心境不可执取清净为风，彼等清净于界后，以耳传口授相传之教授了知，不应以觉性实修。若实修则不得从所知障与未证轮回烦恼中解脱。

 །དོན་དམ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའམ། བློའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྟོགས་ན། བདེ་ བའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་ཉིད་དུས་གསུམ་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡུམ་ཡིན་པར་ཤེས་ནས།དེའི་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་གྱི་རིག་མ་ལས་བྱུང་བའི་བདེ་བ་དེ་རག་མི་ལུས་པ་དང་། འཆི་ཀ་མའི་གདམས་ངག་ལོགས་ནས་མི་ཚོལ་བས། འཆི་བའི་ཚེ་ན་རྣལ་འབྱོར་མས་ཅི་བྱ། དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཡུལ་ལ་ཡེངས་པའི་དུས་སུ་འདྲེ་བ་མེད་པ་དང་། འདའ་ཀའི་ཡིད་ཀྱི་དབང་པོ་འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་གྲོང་ལ་ལྷུང་བའི་དུས་སུ་འདྲེ་བ་མེད་རྟོགས་པ་ནི། ཇི་སྲིད་དབང་པོའི་ཡུལ་གྱི་གྲོང་ལ་ལྷུང་བ་ན། །སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེ་ཉིད་ལས་ཀྱི རྣམ་པར་སྨིན་པས་མ་གཡོས་པས།དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྒྱས་པས། ཇི་སྲིད་རང་ཉིད་ལས་མེད་རབ་ཏུ་རྒྱས། །སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དོན་རྟོགས་ན། ཕྱི་མའི་ཚེ་གར་འགྲོ་མི་ཤེས། ད་ལྟར་ཅི་བྱེད་མི་ཤེས་པས་ཁྱེད་ཅག་ད་ལྟར་ཅི་བྱེད་གར་འགྲོ་སོམས་དང་ཀྱེ། སྐྱེ་ཤི་མེད་པའི་དོན་རྟོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཞན་ལ་བསྟན་དུ་མ་བཏུབ་པ་ནི་དྲན་མེད་སྐྱེ་མེད་བློ་ལས་འདས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་ཉམས་སུ་མྱོང་ན་དྲན་མེད་མ་ཡིན་ལ། དྲན་པ་མེད་ན་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མ་ཡིན་ཟེར། དེ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་བློ་ལས་འདས་པ་དེ སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཡིན་པས་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར།དེ་ནི་ཤིན་དུ་དཀའ་བའི་དགོངས་པས་འཇུག་།རང་ལ་གནས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་ནི་མ་མཐོང་། རྣམ་རྟོག་འབའ་ཞིག་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་སྒྲུང་དང་ལད་མོ་བྱས་པས་ཐར་པ་ ཐོབ་ཏུ་རེ་བ་ནི་དཔེར་ན་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་གཞལ་ཡས་ཁང་ནི་མ་མཐོང་ལྟད་མོ་བྱས་པས་ཐོག་ཏུ་མ་ཕེབ་བཞིན་དུ།སངས་རྒྱས་ནི་རང་ལ་གནས་པ་མ་མཐོང་བ་ཡིན་པས། གང་ཞིག་གང་ལ་གནས་པ་ནི། །ཡང་ན་རང་སེམས་མཉམ་པ་ ཉིད་ཀྱི་ངང་ལ་གནས་པ་ནི།གཟུགས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མ་མཐོང་ངོ་། །བླ་མ་དམ་པས་བསྟན་གྱི་བར་དུ་དཔེར་ན་ལུས་དང་གྲིབ་མ་དང་འདྲ་སྟེ། མུན་ནག་གི་ནང་ན་མི་མཐོང་། དེ་ཡང་ཉི་མ་དང་ཟླ་བ་དང་མར་མེས་བསྟན་ནས་མཐོང་བར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་ ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་བསམ་དུ་མེད་པ་དེ་ཡང་མ་མཐོང་བས།དེ་ནི་དེ་རུ་མ་མཐོང་སྟེ། དེ་མཐོང་བ་ནི་དོན་ལ་མཁས་པ་ཡིན་ལ། དེ་མ་མཐོང་ན་ལུང་དང་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ཚིག་དང་ཐ་སྙད་ལ། མཁས་པ་ཐམས་ཅད་བསྟན་བཅོས་འཆད་པ་ཡིས། །ལུས་ལ་གནས་ པའི་སེམས་ཉིད་མ་མཐོང་ལ།།

我来为您直译这段藏文：
若证悟胜义般若波罗蜜多或超越心识之彼岸，了知彼乐波罗蜜多即是三世如来之母，因此外在明妃所生之乐不得持久，临终教授不须另寻，死时瑜伽母何为？彼义明显时于境散乱时无杂染，临终意根堕入六道城时无杂染之证悟即：乃至诸根堕入境城时，无生之性业报不动，三时等性广大，乃至自性无业极广大。若证无生之义，来世往何处不知，现在何为亦不知，汝等且思现在何为往何处。
诸证悟无生死义者不能示于他人者，乃无念无生超心境之体验，若有体验则非无念，若无念则非体验。如是无生与超心境乃佛之密意，故不可言说，此乃极难密意而入。自性所住佛之密意未见，唯于分别中演说佛十二事业之故事作戏，妄想得解脱，譬如童子未见胜者宫殿作戏未至顶般，未见佛住于自性故。
何者住于何处者，或住于自心平等性中者，未如实见色。直至上师开示，譬如身与影相似，暗中不见。彼亦由日月灯示现而得见，如是不可思议法界亦未见故。彼于彼处未见，见彼者通达义理，若未见则于经论词句名相，一切通达论典讲说者，未见住于身中之心性。

ལུས་ལ་གནས་ པའི་སེམས་ཉིད་མ་མཐོང་ལ།།སེམས་ཉིད་ལ་གནས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་མ་རྟོགས་པ་ནི། དཔེར་ན་དབུལ་མོའི་ལྟོ་ན་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོའི་མ་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེའི་སྒྱེད[(]་པོའམ་[,]པུའམ[)]། གྱད་ཀྱི་རིན་པོ་ཆེ་སྟོར་བ་བཞིན་ དུ་རང་བཞིན་དུ་རང་ལ་ཡོད་པའི་སེམས་ཉིད་བསམ་དུ་མེད་པ་ནི་མ་རྟོགས།བསམ་བསྒོམས་བྱས་ནས་སྐུ་མདོག་དང་ཕྱག་མཚན་ལ་སོགས་པ་ལ་འབད་པ་བྱས་པས་ལུས་ལ་སངས་རྒྱས་ཡོད་པ་མ་རྟོགས་སོ། །རྟོགས་ན་ནི་མཉམ་གཞག་རྗེས་ཐོབ་ཇི་བཞིན་པ་ལ་ ནི་རྡུལ་ཙམ་ཡང་ཁྱད་མེད་དོ།།དེ་ལྟར་རྟོགས་ན་བློ་སེམས་བདེ་བ་ནི། །དཔེར་ན་བྲམ་ཟེ་རྒན་པོ་གླང་པོ་ཆེ་དང་། གླང་པོ་ཆེ་ཐུབ་པའི་སྐྱེས་བུ་དང་། ལྕགས་ཀྱུ་བ་ལོམ་པའི་སྒྲུང་བརྒྱུད་བཞིན་དུ། དྲན་པའི་རྣམ་རྟོག་གླང་ཆེན་དང་འདྲ་ལ། །དྲན་མེད་རྣམ་པར་ མི་རྟོག་པ་སྐྱེས་བུ་དང་འདྲ་ལ།སྐྱེ་མེད་ཀྱི་དབྱིངས་ལྕགས་ཀྱུ་དང་འདྲ་ལ། དེ་དག་ལོམ་པའི་ནོར་དང་འདྲ་བ་བློ་ལས་འདས་པ་ཟད་པ་མེད་ཅིང་འཕེལ་བ་མེད་པ་རྟོགས་ན། གླང་ཆེན་ལོམ་ནས་སེམས་ཚགས་ཆུད་པས་ན། དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི། དཔེར་ན་རང་ཐག་ཆུ་ཆད་པ་བཞིན་དུ། རྣམ་རྟོག་དྲན་པ་དེ་ཉིད་དབྱིངས་སུ་ངག་ཏུ་བཅུག་ལ། དེ་ལ་ཡང་རེ་དོགས་མེད་ལ། སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་མིང་དུ་བཏགས་པ་ཙམ་གང་ནས་ཀྱང་འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་མེད་པས། དེ་ནི་འགྲོ་འོང་བཅད ནས་དལ་བ་སྟེ།།འདི་ལྟར་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་བསམ་གཏན་རང་ལ་གནས་པ་རྟོགས་ན་གཞན་དུ་བཙལ་མི་དགོས་པས། འདི་ལྟར་རྟོགས་ནས་གང་དུའང་དྲིས་ས་མེད། །ཕྱི་རོལ་གྱི་ལུང་དང་བསྟན་བཅོས་ལ་སོགས་པ་ལ་མཁས་ཀྱང་། དྲན་པའི་ང་རྒྱལ་ལས་ བོགས་མ་ཐོན་པས།ཚིག་ལ་ནན་ཏན་བྱས་ཀྱང་དོན་ལ་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་བས། མཁས་པ་ངོ་ཚ་མེད་པས་དེ་མ་རྟོགས། །རྟོགས་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་སྐྱེ་རྒ་ན་འཆི་ལས་འདས་པ། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལ་རག་མ་ལུས་པས་ལྟོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།

我来为您直译这段藏文：
未见住于身中之心性，未证住于心性中佛之身语意无量功德，譬如贫女腹中转轮王之子或珍宝匣，或力士遗失珍宝般，自性本有之不可思议心性未证。思维修习而于身色与手印等作勤修，未证佛在身中。若证悟则等持与后得如实，一尘许亦无差别。
如是若证悟则心意安乐，譬如老婆罗门与大象、能降伏大象之人、钩象者与财富之故事般，念想分别如大象，无念无分别如降象人，无生界如钩，彼等如财富般超越心识无尽无增若证悟，大象得降伏故心意得定。如是证悟之瑜伽士，譬如自绳断水般，分别念想即入法界中，于彼亦无希惧，所谓佛者唯是假名，无所从来亦无所去，彼断来去而安住。
如是若证悟住于自性之不断禅定则不须他求，如是证悟已无处可问。虽通达外在经论等，因念想我慢无有增进，虽于文字勤修不得证悟义理，无惭学者未证彼。非证悟境界者即超越生老病死，不依因缘故无所观待。

 །གསོན་ པོ་གང་ཞིག་རྣམ་པར་མ་གྱུར་པ།།ཐོག་མ་མེད་པ་ཡོད་མེད་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གི་བླ་དགས་དང་བྲལ་བས། དེ་ནི་རྒས་ཤིང་འཆི་བར་འགྱུར་རམ་ཅི། དེ་ཡང་བླ་མ་དམ་པས་བསྟན་པས། མཉམ་གཞག་དང་རྗེས་ཐོབ་དབྱེར་མེད་པར་རྟོགས་པ་ནི། ལས་དང་ཉོན་ མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་གནོད་པས་ན།བླ་མས་བསྟན་པས་དྲི་མེད་བློ་གྲོས་ནི། །དེ་ཉིད་ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་དང་། དུས་གསུམ་གྱི་བདེ་བར་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་གཅིག་པ་ལ་སྤྱོད་ཀྱང་། ཟད་པ་མེད་ཅིང་ འཕེལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར།།གླང་པོ་ཆེ་ལོམ་པའི་ནོར་དང་འདྲ་བས། དེ་ཉིད་གཏེར་ཡིན་གཞན་པོ་གང་ཡིན་ལོ།། །།ད་ནི་རྫིངས་ལས་འཕུར་བའི་བྱ་རོག་གི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཡུལ་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །ཕྱིའི་ཡུལ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ དེ་དག་དངོས་པོར་མ་གྲུབ་པས་སེམས་ཀྱིས་བསྟེན་པར་མི་བྱ།ནང་གི་ཡུལ་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་པ་ན། དྲན་པ་ལ་ཡང་བསྟེན་པར་མི་བྱའོ། །དྲན་པ་ནི་མཚན་མ་དང་བཅས་པའི་སྟོང་ཉིད་དུ་ཤེས་ལ། ནང་གི་ཡུལ་ལ་ཡང་ཡུལ་ཉིད་རྣམ་པར་དག་སྟེ་བསྟན་བྱ་མིན། མཚན་མ་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ནི། དྲན་པ་མེད་པ་འབའ་ཞིག་ཡིད་ལ་བྱས་པའི་ཚུལ་གྱིས། སྟོང་པ་འབའ་ཞིག་གིས་ནི་སྤྱད་པར་བྱ། །ཤེས་བྱ་མ་གྲུབ་པས་ཤེས་པ་ལ་གནས་མེད་དོ། །ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་མ་གྲུབ་པས་སེམས་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་མ་གྲུབ་པའོ། དེ་ལས་དྲན་པ་བྱུང་ཡང་དེའི་ཚེ་མཚན་ཉིད་ཡིད་ལ་མ་བྱས་པས། དཔེར་ན་རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་དུ་འགྲོ་བར་འདོད་པའི་ཚོང་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྫིང་ལ་བྱ་རོག་གཞག་པ་བཞིན་དུ། རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་འཁོར་བའི་ཕ་རོལ་དུ་འགྲོ་བར་འདོད་ན། དྲན་པའི་བྱ་རོག གིས་བྱ་ར་བ་བྱས་ལ།ཇི་ལྟར་རྫིངས་ལས་འཕུར་བའི་བྱ་རོག་ནི། །ཇི་ལྟར་བྱ་རོག་གིས་ཡུལ་མ་མཐོང་བས་རྫིང་ལ་བབ་པ་བཞིན་དུ། དེ་ལྟར་དྲན་པའི་བྱ་རོག་ཀྱང་དྲན་མེད་སྐྱེ་མེད་བློ་ལས་འདས་པ་ལ། བསྐོར་ཞིང་བསྐོར་ཞིང་སླར་ཡང་དེ་རུ་འབབ།། །། ད་ནི་ཐག་པ་ལ་སྤྲུལ་དུ་མཐོང་བའི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་བཅོས་མའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་མི་སྡུག་པ་བསྒོམས་ནས་སྤངས་ཏེ། ནང་གི་དྲན་རིག་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་ཞེན་པ་ནི། རིག་པ་གཉིས་བསྒྲིལ་བ་ཐག་པ་ནག་པོ་དང་འདྲ་ལ་རྫས་སུ་མ་གྲུབ པའོ།

我来为您直译这段藏文：
任何未转变的活物，因远离无始有无等言词标签，彼是否会衰老死亡？此亦由殊胜上师所示，证悟等持与后得无别，因业及烦恼与所知障诸障碍不能损害，故上师所示无垢智慧，即与三界众生及三世善逝之如是性为一而行，因无尽无增故，如同降伏大象之财富，此即为宝藏，其他何为宝藏。
今以筏上飞鸦之喻而示。彼有二种境。外境即色等，因彼未成实故心不应依止。内境依缘时，于念亦不应依止。念知为有相空性，于内境亦境界清净非所示。无相空性即以无念一味作意之方式，唯以空性而行。所知未成故，于能知无住处。能知所知未成故，所谓心之名亦未成。从彼生念时亦不作意其相，譬如欲往海彼岸之商人等于筏置鸦般，瑜伽士等欲往轮回彼岸时，以念想之鸦为守护。
如同从筏飞起之鸦，如鸦未见境而落于筏般，如是念想之鸦亦于无念无生超越心识处，环绕环绕复又降落。
今以绳见为蛇之喻而示。其中伪造之瑜伽士修习外境不净观后断除，执著内在念知体验，如同二种觉知合为一体之黑绳，实质未成。

།ཡུལ་མི་སྡུག་པར་བསྒོམ་པ་ནི། སྤྲུལ་ནག་པོ་དང་འདྲ་ལ། འཁྲུལ་པ་མ་གྲུབ་པས་ཐག་པ་ནག་པོ་དུག་སྦྲུལ་བཞིན། དེ་ལ་ཡང་རང་གི་ཤེས་བྱས་རང་སྔགས་པ་ནི། དཔེར་ན་རི་མོ་མཁན་མཁས་པ་བཟོ་བ་པ་[(]ཅིག་[,]ཞིག་[)]གིས་ཁྲོ་བའི་གཟུགས་ཤིན་ཏུ་འཇིགས་སུ་ རུང་བ་ཅིག་བྲིས་པ་ལ།ནམ་ཞིག་ཁོ་རང་གིས་མཐོང་བས་སྔངས་པ་བཞིན་དུ། གང་ཟག་ཁ་ཅིག་ཀྱང་ཤེས་བྱ་རང་ལས་བྱུང་བ་ལ། མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་སྔངས་པར་འགྱུར། །ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་འདྲ་བ་ལ་ཤེས་པར་བྱོས་ལ། ཤེས་བྱ་དོན་དམ་དུ་འཛིན་པས། གྲོགས་ སྐྱེ་བོ་དམ་པ་ནི།དངོས་པོ་མེད་བཞིན་དུ་ཤེས་བྱ་དངོས་པོ་ཅན་དུ་འཛིན་པ་ནི། དཔེར་ན་རི་མོ་མཁན་དེ་རང་གི་བུད་མེད་མཚན་དང་ལྡན་པ་ཡིད་དུ་འོང་བ་ཅིག་བྲིས་པ་ལ་ནམ་ཞིག་བལྟས་པས། ཁོ་རང་གི་རི་མོ་ལ་ཁོ་རང་ཆགས་པ་སྐྱེས་པ་བཞིན་དུ། རྣལ་འབྱོར་པ་ ཁ་ཅིག་གིས་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་ལ་བརྟེན་ནས་སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་འདོད་པ་དང་།ནང་གི་ཡུལ་ལ་བརྟེན་ནས་རིག་སྟོང་དབྱེར་མེད་འདོད་པས། ཡུལ་གཉིས་སྐྱོན་གྱིས་བཅིངས་པར་འགྱུར། །དེ་ཉིད་གསལ་བར་བྱ་བར་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔས་ འཆིང་བའི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ།།དེ་ཉིད་མ་རྟོགས་པས་ནི་ཕྱི་དང་ནང་གི་ཡུལ་ལ་ཞེན་པའི་འཁོར་བ་ལས་ཐར་བར་མི་བྱེད་པས་ན་རྨོངས་པ་དང་འདྲའོ། །རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ནི་ཕྱི་དང་ནང་གཉིས་ཀ་རྐྱེན་ལ་རག་ལུས་པས་དངོས་པོ་མ་གྲུབ་པར་ཤེས་སོ། ། དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པ་ནི་ཞེན་པས་འཆིང་ལ། རྟོགས་པ་ནི་ཞེན་པས་འཆིང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ལ་ལ་ན་རེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་ལས་བྱུང་བའི་བདེ་བ་ལས་ཞེན་པར་བྱ་ཞེ་ན། ཕྱི་རོལ་གྱི་དབང་པོའི་ཡུལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང་། ནང་རིག་པའི་ཡུལ་བདེ་བ་སྟོང པ་འདྲ་བས།ཡུལ་ལ་ཞེན་པས་འཆིང་བར་མ་བྱེད་ཅིག་།དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པས། དེའི་ནན་ཏན་དུ། ཀྱེ་ཧོ་རྨོངས་པ་མདའ་བསྣུན་གྱིས་སྨྲས་པ། དེ་ལ་ཡིད་མ་ཆེས་ན་དཔེ་ལྔ་ནི་ཐུན་མོང་ནི་གོ་སླའོ། །ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཡུལ་ནི་ བདེ་བའི་རོ་ལ་ཆགས་པ་ཉ་ལྟ་བུ་དང་།ལྷ་དང་ལྷ་མོའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ཆགས་པ་ཕྱེ་མ་ལེབ་ལྟ་བུ་དང་། ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དཔེ་ཡིན་ལ་དོན་དུ་ཁྱེར་བ་གླང་པོ་ཆེ་ལྟ་བུ་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དྲིལ་ཆགས་པ་བུང་བ་ལྟ་བུ་སྟེ། བཞི་པོ་དེ་དག་ཉམས་སུ་མྱོང་ བ་ལ་བསྟན་ཏོ།

我来为您直译这段藏文：
修习境不净观，如同黑蛇，因迷乱未成故如黑绳为毒蛇。于此亦以自己所知而自赞，譬如一位善巧画师工匠绘制极为可怖之忿怒形相，某时自己见到而惊恐一般，某些补特伽罗对从自身所生之所知，仅见即生惊恐。于能知所知相似处当了知，以胜义执取所知故，善知识虽无实体而执所知为有实体，譬如彼画师绘制具相貌妙丽女子，某时观看时，自己对自己之画生起贪著一般，某些瑜伽士依外境而欲求现空无别，依内境而欲求觉空无别，为二境过失所束缚。
欲明此义，以五种功德束缚之喻而示。因未证悟此义，不能从执著外内境之轮回中解脱故如愚痴。已证悟之瑜伽士则知外内二者依缘故无实成。如是未证悟者为执著所缚，已证悟者不为执著所缚。
有人说应执著从外境所生之乐，因外在根境色等与内在觉知境乐空相似，故莫为境执所缚。胜义谛非所修故，为此郑重地说：呜呼！愚者箭所射。若不信此，五喻共同者易解。不共之境即：贪著乐味如鱼，贪著天尊天母坛城如蝴蝶，般若智慧之体验为喻而实修如大象，执著空性如蜜蜂，此四者于体验中示现。

།ཉ་དང་ཕྱེ་ལེབ་གླང་ཆེན་བུང་བ་དང་། །བླ་མ་དམ་པའི་གདམས་ངག་གིས་ཡུལ་ལ་སྤྱད་ཀྱང་མི་འཆིང་བའི་ཐབས་ལ། གདམས་ངག་ཉི་མ་ལྟ་བུ་ཡུལ་མེ་ཏོག་སིལ་མ་ལྟ་བུ་དྲན་པ་བུང་བ་ལྟ་བུ་དེ་ཡུལ་ལ་སྤྱད་ཅིང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་བྲོས་པའོ། །བུང་བ་དང་། སྒྲ་དང་། ཚད་མ་དང་། ལུང་དང་བསྟན་བཅོས་མང་པོའི་ཐ་སྙད་ལ་དགའ་བ་ནི། ཐ་སྙད་མང་པོས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཚིག་གསུམ་གྱི་གདམས་ངག་གསང་གཏམ་ལྟ་བུ་མྱོང་དུ་མི་སྟེར་བ་གཞོན་ནུ་མ་གསང་གཏམ་ཉམས་པ་ལྟ་བུ་འདི་ནི་རི་དགས་བཞིན་དུ་བལྟ བར་བྱོས།། །།ད་ནི་རྟོགས་ན་ཆུ་དང་རླབས་ཀྱི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་རིག་པ་ཡང་གཞན་མ་ཡིན་ལ། སྟོང་པ་དང་བདེ་བ་དང་། གསལ་བ་ཡང་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །དྲན་རྟོག་ཇི་སྙེད་པ་གང་ཡང་གཞན་མ་ཡིན པས།གང་ཞིག་སེམས་ལས་རྣམ་འཕྲོ་བ། །ཆོས་ཉིད་ལས་ལོགས་ན་གང་ཡང་སེམས་ལས་འབྱུང་མི་སྲིད་པས་ན། དེ་དག་ཡིད་ལ་མ་བྱས་པ་རྟོགས་པ། དེ་སྲིད་མགོན་པོའི་རང་བཞིན་ཏེ། །རྐྱེན་གློ་བུར་བས་བསྐུལ་བས། སེམས་ལས་རྟོག་པ་བྱུང་ཡང་ཆུ་བུར་ ཆུ་ལས་བྱུང་ཞིང་ཆུའི་ནང་དུ་ཐིམ་པ་དང་།སྤྲིན་ནམ་མཁའ་ལས་བྱུང་ཞིང་ནམ་མཁའ་ལ་ཐིམ་པ་དང་འདྲ་བར་ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོའི་དབྱིངས་ལས་སྣ་ཚོགས་ཤར་ཡང་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའི་དཔེ་ཆུ་དང་རླབས་དག་གཞན་ཡིན་ནམ། འཁོར་བ་རྣམ་པ་གསུམ་དང་མཉམ་པ་ ཉིད་ཐ་དད་པ་མེད་པས།སྲིད་དང་མཉམ་ཉིད་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ནོ།། །།དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་ལས་བྱུང་ཞིང་དེ་ཉིད་ལ་བརླག་པ་ཉིད་རྡུལ་གྱི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ། །ཡང་དག་པའི་དོན་རྟོགས་ན་ལྷ་ཡི་མིག་དང་ལྷའི་རྣ་བ་དང་ཕ་རོལ་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་དང་འདྲ་ལ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་དང་། དུས་གསུམ་གྱི་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་གཉིས་སུ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཚུ་རོལ་གྱི་བག་ཆགས་ཀྱིས་མ་གོས་པ་ཕ་རོལ་གྱི་སེམས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཉིད ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཡོད་པ་ནི་མ་ཤེས།སེམས་ལས་བྱུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཕྱོགས་རེ་བ་ཤེས་པ་ལ་སེམས་ཉིད་ཤེས་པ་མི་ཟེར་རོ།

我来为您直译这段藏文：
鱼与蝴蝶、大象、蜜蜂，依上师圣教于境受用而不被束缚之方便，教授如日、境如花朵、正念如蜜蜂，于境受用而逃入法界。
如蜜蜂，喜好声音、量论、经典论著等众多名言，以众多名言不得体验如密语般三句教授之佛意，如少女泄露密语，此当如鹿般观察。
今以水波之喻说明证悟。心与从心所生之觉知亦非他，空性与乐及明亦非他。任何多少忆念分别皆非他，任何从心所散，离法性外无有从心所生之可能，故不作意彼等即为证悟，此即怙主自性。
由暂时缘所触发，虽从心生分别，如水泡从水生而融入水中，如云从虚空生而融入虚空，如是从甚深法性界现种种亦不可分，水波之喻岂为他？三种轮回与平等性无差别故，有与平等性为虚空自性。
如是从彼生而于彼灭，以尘之喻而示。若证真实义，则如天眼、天耳及他心通。何以故？所谓心即是三界有情与三世如来无二，彼即未被此岸习气所染称为他心。
具如是功德之心性自性虽于一切有情中具足而不知，了知从心所生分别之片面不称为了知心性。

 །འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་སེམས་ནི་སེམས་ལས་འདས་པ་ལས། མཐོང་བ་དང་ཐོས་པ་དེ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལས་མ་འདས་ པས།གང་ཞིག་བསྟེན་ཏེ་གང་ཐོས་པ། །རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་དོན་དམ་པ་གཞན་དོན་ལ་དགོངས་པས་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་མ་དམིགས་པས། དགོངས་པ་གང་ཡིན་དམ་པ་སྐྱོལ་བ་ན་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སུ་སྣང་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་ ཡིན་པས་ཉི་ཟེར་རྡུལ་དང་འདྲ་ལ།རྣལ་འབྱོར་པའི་དྲན་རྟོག་ཇི་སྙེད་ཅིག་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ། ཉི་ཟེར་ལྐུགས་རྡུལ་བཞི་བརླག་།གཟུགས་སྐུ་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་མ་ཡིན་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་ལ་ཆོས་སྐུ་ནི་བློ་ལས་ འདས་པ་དེ་ཉིད་ཡིན་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གཞན་ན་མེད་དོ།།རྣལ་འབྱོར་པས་དྲན་པ་བྱུང་ཡང་དྲན་མེད་ལ་ནུབ་པས། སྙིང་གཉིད་དུ་ནུབ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན།། །།ད་ནི་ཆུ་ལ་ཆུ་གཞག་པའི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ཉིད་རྟོགས་པར་འགྱུར་བའི་རྣལ་ འབྱོར་པས་མི་མཐུན་པ་དང་གཉེན་པོ་བླང་དོར་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་མི་གཉིས་པས།ཇི་ལྟར་ཆུ་ལ་ཆུ་གཞག་ན། །ཆོས་མ་ལུས་པའི་དབྱིངས་ཤིན་དུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར། སེམས་ལ་དུ་མ་ཤར་ཡང་རོ་ལ་ཐ་དད་མེད་དེ། དཔེར་ན་བུ་རམ་ ལ་རྟ་དང་གླང་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་བྱས་ཀྱང་།རོ་མ་སྟོར་བ་བཞིན་དུ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ལ་སྣ་ཚོགས་དྲན་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་ཐིམ་པས། དེ་སྙེད་ཆུ་རུ་རོ་མཉམ་འགྱུར། །དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པས་སེར་སྣ་ལ་སོགས་པའི་འམ། ཚུལ་ བཞིན་མ་ཡིན་པའམ་བག་ལ་ཉལ་ལས།འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་སྡང་བས་དེ་ལས་འཁོར་བར་འཁོར་བའི། ངན་འགྲོའི་ལམ་དུ་འགྲོ་བའི་སྐྱོན་དང་། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་དང་། དེ་ལས་ཐོབ་བྱ་ས་དང་པོ་ལ་སོགས་པ་མ་ཡེངས་པར་བྱ་བ་ནི་ཚུལ་ བཞིན་ཡིད་ལ་བྱས་པས་ཚངས་པའི་གནས་ལ་སོགས་པ་ལ་གོམས་པས།སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ། སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་རྣམ་ལྡན་སེམས། །དེ་ལ་སྐྱོན་སྤང་བར་བྱ་བའམ། ཡོན་ཏན་བསྒྲུབ་ པར་བྱ་བའི་གང་ཟག་གིས།དེ་དག་རྣམ་པར་སྨིན་པས་སྨིན་ཡང་། དེ་ཉིད་མཐོང་བ་མ་ཡིན་པས། །མགོན་པོ་སུས་ཀྱང་མཐོང་མི་འགྱུར།། །།ད་ནི་ནགས་ལ་མཆེད་པའི་མེ་ལྕེའི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ།

我来为您直译这段藏文：
超越心的他心，由于超越心故，所见所闻未离法性自性，任何所依所闻，证悟瑜伽士以胜义利他之意趣而不缘二色身，当传授何等意趣之圣法时，以愿力虽现于世界，然仅是世俗，如日光尘埃。
瑜伽士所有善不善之忆念分别，如日光愚尘四灭。色身非圆满正觉故已涅槃，法身即是超越心智者故，涅槃不在他处。瑜伽士虽生忆念而入无念，将入心睡。
今以水注水之喻说明。证悟彼性之瑜伽士以无违品对治取舍之方式不离法界，如水注水，因一切法界极为清净故，心虽现多相而味无差别。譬如以糖制马象等形，味未失故，诸法俱生虽忆种种而融入真如界，如是诸水味等同。
如是未证故，由吝啬等或非理作意或随眠，由贪等嗔而轮回其中，趣恶趣之过患，以及布施等诸波罗蜜多，由此所得初地等，不散乱作意故，由修习梵住等，为得身语意无量功德等功德故，具过患功德之心，于彼当断过患或成就功德之补特伽罗，彼等虽由异熟成熟，然非见彼性故，怙主谁亦不见。
今以林中炽燃火焰之喻说明。

 །མ་རྟོགས་པའི་དུས་སུ་མ་རིག་པས་འཁོར་བར་ འཁོར་ལ།རྟོགས་པའི་དུས་སུ་མ་རིག་པ་དེ་ཉིད་ཆོས་སྐུ་ཡིན་པས། རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡིད་ལ་མ་བྱས་པས་དགོངས་པ་མཛད་དོ། །མ་རིག་པ་དང་། མ་ཤེས་པ་དང་། མ་རྟོགས་པ་མི་དམིགས་པའི་དུས་སུ། བླ་མ་དམ་པས་བརྡ་ དང་ཐབས་ཀྱིས་བསྟན་པ་དེ་ནི།དྲན་པ་སྤངས་པ་སྦྱིན་པ། དྲན་མེད་མྱོང་བ་ཚུལ་ཁྲིམས། སྐྱེ་མེད་བཟོད་པ། དབྱེར་མེད་བརྩོན་འགྲུས། རྒྱུན་མི་འཆད་པ་བསམ་གཏན། བློ་ལས་འདས་པ་ཤེས་རབ། རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཐབས། བདུད་རྣམས་བཅོམ་པས་སྟོབས་ སྐུ་གསུམ་ཐོབ་པ་སྨོན་ལམ།སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་པས་ན། གཞན་ནས་གཉེན་པོ་མི་ཚོལ་བས། །རྨོངས་པ་དག་ལ་གཉེན་པོ་གང་ཡང་མེད། །ཆོས་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མེས་བསྲེགས་པས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མ་གྱུར་པ་གང་ཡང་མེད་ དོ།།དེ་བས་ཀྱང་སེམས་ཉིད་ཀྱི་དབྱིངས་བློ་ལས་འདས་པ་དང་ཐུག་ཕྲད་དུ་གྱུར་པའི་དུས་སུ་ཡིད་ལ་བྱས་པ་གང་ཡང་མེད་དེ། སྣང་བ་ཐུག་ཕྲད་ནི་དྲན་པའོ། །སྟོང་པ་ཐུག་ཕྲད་ནི་དྲན་མེད་དོ། །སྐྱེ་མེད་ཐུག་ཕྲད་ནི་དེ་ཉིད་མ་སྐྱེས་པའོ། །རྟོགས་པར་གྱུར་པའི་རྣལ་འབྱོར་ པས་ནི།གང་དང་གང་ཕྲད་པ་དེ་ནགས་ལ་མཆེད་པའི་མེ་ལྕེ་བཞིན། རྣམ་པར་ཐར་པ་སྒོ་གསུམ་གྱི་མན་ངག་གིས་ཤེས་པར་བྱས་ལ། གདོང་དུ་སྣ་ཚོགས་ཤར་བ་དེ་དག་བླང་བ་དང་དོར་བ་གང་ཡང་མེད་པས། གདོང་དུ་བབ་པ་འདི་ལྟར་སྣང་བ་ཀུན། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ ཀྱི་རྩ་བ་ནི་སེམས་ཡིན་ལ།སེམས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། བློའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ། བློའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། བསྒོམ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པས། སེམས་ཀྱི་རྩ་བ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་ལྷན་ཅིག་བྱོས།། །།ད་ནི་ཞེན་པའི་སྐྱོན་ཏིལ་ གྱི་ཤུན་པའི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ།

我来为您直译这段藏文：
未证悟时由无明而轮回，证悟时彼无明即是法身，故诸瑜伽士不作意一切法而作意趣。于无明、无知、未证、无缘之时，由圣上师以表示及方便所示者即：
舍弃忆念是布施
无念体验是持戒
无生是忍辱
无别是精进
相续不断是禅定
超越心智是智慧
所证是方便
降伏诸魔是力
获得三身是愿
佛陀意趣是般若波罗蜜多
故不从他处寻对治，愚痴者无任何对治。以法性空性火焚烧，无有不成空性者。
较此更甚，当与心性界超越心智相遇时，无有任何作意。相遇显现即是忆念，相遇空性即是无念，相遇无生即是彼性无生。已证悟之瑜伽士，与何相遇即如林中炽燃火焰，以三解脱门教授了知，于前所现种种无有取舍，如是现前一切显现。
一切法之根本是心，心即是空性。所谓空性即非心境，所谓非心境即非所修，故与心之根本空性同行。
今以执著过患芝麻壳之喻说明。

།དེ་ལ་ཡིད་ལ་བྱས་པས་ནི་ཁམས་གསུམ་ལས་ཐར་བར་མི་འགྱུར་གྱི། དེ་ཡང་དབང་གི་ཉམས་མྱོང་ཡིད་ལ་བྱེད་ན་འདོད་པའི་ཁམས། ལྷ་དང་ལྷ་མོའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡིད་ལ་བྱེད་ན་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཞི་གནས་ ཡིད་ལ་བྱེད་ན་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་སུ་འདྲེ་བར་འགྱུར་བས།གལ་ཏེ་ཡིད་དུ་འོང་བ་སྙམ་པའི་སེམས། །དེ་ཡང་གང་དང་གང་ལ་ཞེན་པར་བྱས་ཀྱང་ཁམས་གསུམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་དུ་འགྱུར་བ་ནི། བདེ་བ་འདོད་པའི་ཁམས་གསལ་བ་ གཟུགས་ཀྱི་ཁམས།མི་རྟོག་པ་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་སུ་གང་ཡང་རུང་བའི་ཡིད་ལ་བྱས་ན་ནི། དེ་དང་བྲལ་བར་མི་ཕོད་པས། །སྙིང་ལ་གཅེས་པར་བྱས་ནས་ནི། །འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྲིད་པའི་རྩེ་མོ་ནས་སྡུག་བསྔལ་དུ་ཤེས་ལ། འཁོར་བའི་སེམས་ ཅན་གྱིས་དམྱལ་བ་ངལ་སོ་བ་ལ་ཡང་བདེ་བར་མཐོང་ངོ་།།མཁས་པ་རྣམས་ནི་མིག་དང་འདྲ་ལ། ཏིལ་གྱི་ཤུན་པ་ཙམ་ལ་ཡང་ཞེན་པར་མི་བྱེད་དོ། །མི་མཁས་པ་རྣམས་ནི་མགོ་ལུས་དང་འདྲ་ལ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་བདེ་བར་མཐོང་ངོ་། །དེའི་ཕྱིར་སྟོན་པའི་བཀའ་ ལ་སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམས་པས་གྲོལ་ལོ་ཞེས་གསུངས་ཀྱང་།སྣང་བ་ལ་ཞེན་པའི་གང་ཟག་གི་དོན་དུ་ཡིན་གྱི། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ཡང་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་ན། ཏིལ་གྱི་ཤུན་པ་ཙམ་གྱི་ཟུག་རྔུས་ཀྱང་། །ཡིད་ལ་མ་བྱས་པ་ནི་མ་རྟོགས། ཡིད་ལ་བྱས་པ་འབའ་ཞིག་ འཁོར་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པས།ནམ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་འབའ་ཞིག་བྱེད་པར་ཟད།། །།ད་ནི་ཕག་དང་གླང་པོ་ཆེའི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཡང་གཉིས་སོ། །དབང་པོའི་མངོན་སུམ་དང་། རྣལ་འབྱོར་གྱི་མངོན་སུམ་གྱིས་བསྟན་པ་དང་། བླང་དོར་མེད་པ་ ཕག་པའི་དཔེ་དང་།ཉམ་ང་མེད་པ་གླང་པོ་ཆེའི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ནི། ཡིད་ཀྱིས་གང་ཡང་རུང་བ་ཅིག་དྲན་དུ་བཅུག་ལ། དེ་ཡིད་ཀྱི་དབང་པོས་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་ལ་ཤེས་པ་གཏད་པའི་དུས་སུ། སྣང་བ་སྟོང་པ་དབྱེར་མེད་པ་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་ཡིན་གྱི། རྣལ་འབྱོར་གྱི་མངོན་སུམ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རྣལ་འབྱོར་གྱི་མངོན་སུམ་ད་ལྟའི་དུས་མ་ཡིན་ཟེར་ཏེ། བླ་མ་དམ་པས་བརྡས་བསྟན་ན་ད་ལྟར་གྱི་དུས་ཡིན་ནོ། །བརྡའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པ་དང་། ངག་གི་སྒོ ནས་བསྟན་པས་གདམས་ངག་ཅེས་བྱ་སྟེ།བརྡ་ནི་ལུས་ཀྱི་བརྡ་དང་། ངག་གི་བརྡ་དང་། ཡིད་ཀྱི་བརྡའོ། །དེ་ཡང་སྣང་བའི་བརྡ་དང་། སྟོང་པའི་བརྡ་དང་། སྐྱེ་བ་མེད་པའི་བརྡས་ཤེས་པར་བྱའོ།

我来为您直译这段藏文：
于此，以作意不能解脱三界，若作意灌顶体验则为欲界，作意天尊天母坛城则为色界，作意空性止观则成无色界，故若心生悦意之想。
彼亦无论执著于何皆成三界苦：乐欲为欲界，明显为色界，无分别为无色界，若作意任一，则不忍离彼。执为心要后，诸圣者知晓从有顶至苦，轮回众生即使见地狱亦视为乐。
诸智者如眼，即使芝麻壳许亦不执著。诸愚者如头身，见分别为乐。是故虽于佛语中说修空性得解脱，此为执著显现者之义，若于空性亦生傲慢心，则如芝麻壳许之刺。不作意即未证悟，唯作意成轮回因，永远唯造作痛苦而已。
今以猪与象之喻说明。此亦有二：以根现量与瑜伽现量说明，以无取舍猪喻与无畏象喻说明。如是确立根现量者：令意任意忆念一事，以意根了知彼显而无自性时，显空无别即是根现量，非瑜伽现量。
言瑜伽现量非现在时，然若圣上师以表示指示则是现在时。由表示门示现与由语门示现称为教授。表示有身表示、语表示、意表示。复次应以显现表示、空性表示、无生表示了知。

 །ངག་གིས་ནི་དྲན་པ་མྱོང་བ་དང་། དྲན་མེད་མྱོང་བ་དང་། སྐྱེ་མེད་མཐོང་བ་དང་། བློ་ལས་འདས་པ་ཡིན་པར་ཡིད་ཆེས་པས་སོ། །དེ་ཡང་མངོན་སུམ་རྣམ་པ་བཞིས་སོ། །དབང་པོའི་མངོན་སུམ་ནི་དྲན་པ་ཡིན་པ་ལ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་མངོན་སུམ་ནི་བློ་ལས་འདས་པ་ཡིན་ནོ། །འདྲ་འདྲ་འདྲ་ལ་མི་འདྲ་བ་ཕག་དང་གླང པོ་ནི་ཨུ་པ་དེ་ཤ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ།ུ་པ་ནི་བརྡ་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཡིན་ལ་དེ་ཤ་ནི་ཡུལ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཡིད་ཀྱིས་ཡིད་ལ་བྱར་མི་བཏུབ་པ་ནི། དྲན་མེད་སྐྱེ་མེད་བློ་ལས་འདས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡུལ་ལོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡུལ་གང་ ཡིན་པ་དེ་ནི།སེམས་ཅན་གྱིས་མི་བསྒོམ་མོ། །སེམས་ཅན་གྱིས་མི་བསྒོམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་ཐུགས་དམ་མོ། །འོ་ན་སེམས་ཅན་པ་དང་། རྣལ་འབྱོར་པ་དང་། སངས་རྒྱས་པ་དང་། ཆོས་ཉིད་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཉིད་གཅིག་པ་ལ། སེམས་ཅན་གྱིས་དྲན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དོན་དམ་དུ་མཐོང་ལ། རྣལ་འབྱོར་པས་ནི་དྲན་པ་དེ་ཉིད་གློ་བུར་བར་སྣང་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་གྱི་སྣང་བ་ནི་སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་ཡིན་ལ། རྣལ་འབྱོར་པའི་བདེ་སྟོང་དབྱེར་མེད་ནི་མ་ཡིན པས་སོ།།ཡང་ན་སྣང་བ་བརྙགས་པས་སྟོང་པ་ཡིན་པར་གོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ལས་སྣ་ཚོགས་མྱོང་བས་སྣང་བ་ཡིན་པར་གོ། །དེ་གཉིས་དབྱེར་མེད་པ་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་ཡིན་ཏེ། ཐར་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ལམ་མ་ཡིན་པས་ན་དེ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ ཡིན་ཏེ་དེ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟ་བུ་དེ་ཀླུ་དཥ་ཀའི་གཙུག་གི་ནོར་བུ་རྒྱན་གྱི་མན་ངག་བཞིན་ནོ། །ཉམས་སུ་བླང་བར་དཀའ་བ་མ་ཡིན་གྱི། དེ་ལྟ་བུ་དེ་བླ་མ་དམ་པའི་ཞལ་གྱི་དྲིན་གྱིས་རྟག་ཏུ་བལྟ་བར་འདོད་པས། གཙང་བཙོག་མེད་པས་ཕག་པ་དང་འདྲ་ལ། ཉམ་ང་མེད་ པས་གླང་པོ་ཆེ་དང་འདྲའོ།།གྲོགས་པོ་གཉིས་ཀྱི་མ་མཐོང་བའི་མིང་སོ་སོར་བཏགས་པའི་སྒྲུང་བརྒྱུད་བཞིན་དུ། ཕྱོགས་སུ་མི་ལྟུང་བས། གྲོགས་པོ་ཕག་དང་གླང་པོར་ལྟོས།། །།ད་ནི་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུའི་དཔེས་བསྟན་པར་ བྱའོ།།སེམས་ཡིད་བློ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རིག་པ་དྲན་པ་མེད་ན། སེམས་ཅན་གྱི་དགོངས་པ་ཇི་ལྟར་བྱ་ཞེ་ན། དེ་དག་ལྡན་གྱི་བར་དུ་སེམས་ཅན་ཞེས་བྱའོ།

以下是完整的中文直译：
由语言则是忆念体验、无念体验、见无生、超越心识而生信解。此复以四种现量。根现量是忆念，而瑜伽现量是超越心识。
相似中之不相似猪与象即所谓教授，其中"乌巴"是表示指示，"得夏"是境。
复次意不能作意者，无念、无生、超越心识者，即是佛境。凡是佛境者，众生不修。凡是众生不修者，即是瑜伽士们的修持。
那么，众生、瑜伽士、佛陀、法性是否有别？答：非也。于同一法性中，众生见忆念分别为胜义，瑜伽士则见彼忆念为暂时显现。因此众生之显现是显空不二，而瑜伽士之乐空不二则非是。
或者，观察显现则知是空，从空性中体验种种则知是显现。此二无别即是根现量，然因非是获得解脱之道故非是。如是即是，然非是。
如是即如龙树顶髻宝严之教授。非难以实修，以圣上师口传恩德而常欲见如是，无净秽故如猪，无畏惧故如象。
如二友未见而各自安立名称之传说般，不偏于一方，当视友如猪象。
今当以如意宝珠之喻说明。
若无心、意、觉、识、明、念，则众生之密意当如何？答：具彼等时称为众生。

 །དེ་དག་ཀུན་དབྱིངས་སུ་དག་ལ་ཡིད་ལ་མེད་པས། འགྲོ་བ་དང་འགྲོ་བའི་དོན་དུ་སྐུ་ཡིན་པར་སྤྲུལ་ནས། ཇི་ལྟར་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུའི་དགོངས་པ་བཞིན། །འཁྲུལ་པ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རང་རང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་དྲན་པ་ཁོ་ནའོ།

以下是完整的中文直译：
彼等皆于法界清净而无意，为众生及众生利益而化现为身，如如意宝珠之密意。迷乱是众生各自的分别，而彼唯是从心所生之忆念。

 །རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་དྲན་པ་གློ་བུར་བར་ཤེས་ལ། རྟག་ཏུ་དྲན་པ་མེད་ཅིང་ཡིད་ལ་བྱ་བ མེད་པར་རྟོགས་པས།འཁྲུལ་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཞི་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་ནི་རང་གིས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་དངོས་པོའི་གནས་ལུགས་ཤེས་པས། འཁྲུལ་པ་ཞིག་པའི་མཁས་པ་ངོ་མཚར་ཆེ། །དེ་གང་ལ་གང་གིས་བསྟན་ པར་བྱ་ཞེ་ན།རང་ལ་གནས་པ་རང་ལ་རང་གིས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ། །གློ་བུར་གྱི་དྲ་བའི་དྲི་མས་མ་གོས་པ། རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་བསམ་གཏན་གྱི་བག་ཆགས་བློ་ལས་འདས་པ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ངང་ལ་གནས་པས། རང་ལ་རང་གི་བདེ་ བ་ཆེན་པོའི་བག་ཆགས་གཟུགས་དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་ཚེ།སེམས་ལས་བྱུང་བའི་དྲན་པ་ནི་སྤྲིན་བཞིན་ཡལ། སྟོན་ཀའི་ཉི་མ་ཕྱེད་ཀྱི་དྲི་མ་དག་པའི་ནམ་མཁའ་ལྟར། དུས་རྟག་ཏུ་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་གནས་པས། ཐམས་ཅད་དེ་ཚེ་མཁའ་མཉམ་བྱེད་པར་འགྱུར།། །། ད་ནི་ཀཱ་ལ་ཀཱུ་ཊའི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། ཀཱ་ལ་ཀཱུ་ཊ་ནི་ནག་པོ་བརྩེགས་པའི་དུས་སྐད་ཅིག་མ་བརྩེགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་སྣོད་བརྟག་པར་བྱ་བ་གསེར་གྱི་གཏེར་རྙེད་པའི་སྒྲུང་བརྒྱུད་དང་། རང་གིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དྲན་དུ་མ་བཏུབ་པའི་དཔེ་སྤྲུལ་གྱི་སྒོ་ང་ཟོས་པའི སྒྲུང་བརྒྱུད་དང་།བློའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པས་ཚིག་གིས་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ནི། ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་ཡེ་ཤེས་ཞེས་མིང་མེད་པ་ལ་མིང་དུ་བཏགས་པས་འཁྲུལ་པ་ནི། སྤུན་ལྔ་ལས་བཞི་ཤི་ནས་གཅིག་ལུས་པ་དེ་རྟག་ཏུ་འབོགས་པའི་སྒྲུང་བརྒྱུད་དང་། རྒྱ་མཚོ་བསྲུབས་ པ་ལས་ཐ་མ་ཀཱ་མ་ལ་ཀཱུ་ཊ་བྱུང་བ་དེ་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོས་མགྲིན་པ་ལ་བཞག་ནས།དེའི་གཉེན་པོ་ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་ནོར་རྒྱས་སྙན་ཆ་བྱས་པའི་སྒྲུང་བརྒྱུད་དང་། བྱི་བ་དུག་ཅན་གྱིས་སོས་བཏབ་པས་དྲན་པ་ཙམ་གྱིས་ན་བའི་སྒྲུང་བརྒྱུད་དང་། དུག་གི་སྡོང་པོ་དང་དེའི་གཉེན་ པོ་ཙནྡན་སྤྲུལ་གྱི་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྡོང་པོ་གཉིས་གཅིག་ཏུ་བསྲེགས་པའི་ཐལ་བ་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའི་སྒྲུང་བརྒྱུད་ཀྱིས་བསྟན་ལ།མདོར་ན་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་ནི། ཤེས་དང་ཤེས་བྱས་འཇལ་དུ་མི་བཏུབ་པའི་ཚིག་བླ་དགས་ཀྱི་བརྡ་ ཡིན་ཡང་།ད་ལྟར་ཡིན་ན་ཡང་བླ་མ་དམ་པའི་བཀའ་དྲིན་གོ་བ་མེད་པའི་གོ་བ། རྟོགས་པ་མེད་པའི་རྟོགས་པ། ཤེས་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་དེ་ནི་བརྡས་བསྟན་པའི་དུས་སུ།


我来为您翻译这段藏文：
瑜伽士们知道念头是突然生起的，通过领悟恒常无念无作意，迷乱自然寂灭，佛陀的密意自然成就。由于了知众生心的实相，故为破除迷乱的智者实在稀有奇妙。若问这应当由谁向谁显示什么？应当由自己对自己了知自心：心的自性光明，未被暂时垢染所染污，相续不断的禅定习气超越心识，安住于大乐境界中。当如是证悟自心大乐习气之相时，从心所生的念头如云消散。如同秋日正午无垢的虚空，恒时安住于平等性中，一切此时成为等同虚空。
现在以迦罗俱吒为喻来说明：迦罗俱吒是黑堆积的刹那堆积。这要通过验器的寻获金藏的故事，以及自身难以忆及的经历——如吃变化鸟蛋的故事来说明。由于非是心识的行境，故不可言说，即极其清净之智慧——对无名强立名字而产生的迷乱，如五兄弟中四人死去只剩一人常被呼唤的故事。又如搅动大海最后出现迦摩罗俱吒，大自在天将其置于颈部，其对治物是龙王增长作为耳饰的故事。又如被毒鼠咬伤，仅忆及便生病的故事。又如毒树与其对治——称为变化檀香精华的两株树同时焚烧后灰烬难分的故事来说明。
总之，圆满正等觉佛陀的密意，虽是不可以能知所知来度量的言词标识的表示，然而现在若能蒙受上师恩德，则是无所领悟的领悟，无所证悟的证悟，无所了知的了知，这是表示的时候。

 ཤེས་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་དེ་ནི་བརྡས་བསྟན་པའི་དུས་སུ། བློ་ལས་འདས་པ་ཚིག་ལས་འདས་པ་ཐ་སྙད་ལས་འདས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དྲན་ པ་མི་རུང་ལ་བརྗོད་དུ་མི་རུང་བས།ཀཱ་ལ་ཀཱུ་ཊ་སྨོས་སུ་མི་རུང་བ་སྟེ། དྲན་དུ་མི་རུང་ན་ཇི་ལྟར་དྲན་པར་བྱ་ཞེ་ན། དེའི་རང་བཞིན་ནི་ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་ལ་སྤྲིན་ལ་སོགས་པ་དེ་ལས་བྱུང་ཞིང་དེ་ལ་ཐིམ་ཞིང་དག་པ་དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ནམ་མཁའ་དང་མཚུངས་པ་ ལས།དྲན་པའི་བཟང་རྟོག་དང་ངན་རྟོག་དཀར་ནག་གི་ཆོས་ཇི་སྙེད་པ་དབྱིངས་སུ་དག་ནས། རང་བཞིན་མཁའ་མཉམ་ཡིད་ཀྱིས་འཛིན་པ་ཡིས། །ཡིད་ལ་བྱས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་མི་དགེ་བ་ཡིན་ལ། ཡིད་ལ་མ་བྱས་པའི་ཆོས་ཀུན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་ པ་ལ་སྐྱེལ་ཤེས་ན་ཡིད་དེ་ཡིད་མ་ཡིན་པར་བྱེད་འགྱུར་ན།ཆོས་རྣམས་ཀྱི་གཞི་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཏེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ། ཀུན་དུ་བཟང་པོ་ཡིན་པས། རང་བཞིན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་མཆོག་ཏུ་མཛེས། །ཕྱིའི་ཡུལ་དང་ ནང་གི་ཡུལ།བརྗོད་བྱ་དང་བརྗོད་པ་ཇི་སྙེད་པ་དེ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ལས་ལོགས་ན་མ་གྲུབ་པས། ཁྱིམ་དང་ཁྱིམ་ན་བདེ་བ་བརྗོད་པ་སྟེ། །དེ་ལྟར་སེམས་ཅན་དང་སངས་རྒྱས་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གནས་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་མ་ཤེས་ པས།བདེ་ཆེན་གནས་ནི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མིན། །དེ་ཅིས་ལན་ཞེ་ན། འགྲོ་བ་འདི་དག་ནི་རང་རང་གི་དྲན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཁུར་བུས་རང་གི་སེམས་ལ་ཁལ་བཀལ་ནས། འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་གི་གྲོང་ནས་གྲོང་དུ་འཕོ་བས། འགྲོ་ཀུན་སེམས་ཁྲལ་ཁུར་བར་ མདའ་བསྣུན་སྨྲ།།འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་གི་གྲོང་དུ་མི་གཏོང་ན། བསམ་དུ་མེད་པ་བསྒོམ་དུ་མེད་པས། དྲན་དུ་མེད་པ་རྟོགས་དགོས་ཏེ། རྟོགས་པ་ཙམ་ཁུར་ལྕི་བས་མནན་པའི་གང་ཟག་གང་ཡང་རུང་བ་ཅིག་གིས་ཁུར་བོར་བ་བཞིན་དུ། དྲན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ དང་འབྲེལ་པ་མེད་པར་བྱ།བླ་ན་མེད་པའི་འབྲས་བུ་སྟེར་བའི་བསམ་དུ་མེད་པ་མ་རྟོགས་པས། དེ་ནི་བསམ་མེད་སུས་ཀྱང་རྟོགས་མ་ཡིན།། །།ད་ནི་རོ་མ་སྟོར་བ་ལ་ལན་ཚྭ་ཆུ་ལ་ཐིམ་པའི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ།

我来为您翻译这段藏文：
这无所了知的了知，在以表示显示的时候，超越心识、超越言词、超越名言的那个，既不可忆念也不可言说，迦罗俱吒不可言说。若问不可忆念时如何忆念？其自性如同虚空中云等从彼生起，融入于彼而清净一般，从等同虚空的心中，善念与恶念、白法与黑法等一切法皆于法界中清净。
以自性等同虚空的意识执取，一切作意之法皆为不善，若能将一切无作意之法导向佛陀密意，则使意成为非意。诸法之基是俱生，俱生则为自性清净，是普贤，故自性俱生最为庄严。外境与内境、所诠与能诠等一切，离开俱生则不成立，犹如房屋与屋中安乐所说。如是由于不知众生与佛不可分离的殊胜大乐境界，故不能完全了知大乐境界。
为何如此？这些众生各自背负着念头分别的重担压在自心上，在六道轮回中从一处迁移到另一处，故说众生皆负心忧重担。若不让其趣入六道轮回，则不可思、不可修，应证悟不可忆念。如同任何一个被重担压迫的人放下重担一般，应当断除与念头分别的关联。由于未证悟能赐予无上果位的不可思，故说不可思谁亦未证悟。
现在以未失去咸味的盐溶于水的比喻来说明。

 །སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་ནི་སེམས་ཅན་ གྱིས་བསྒོམ་མི་ཤེས་ལ།སེམས་ཅན་གྱི་རྣམ་རྟོག་དྲན་པ་འདི་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཞེན་པར་མི་མཛད་པའི་གནས་ལུགས་བདེ་བ་ཆོས་སྐུ། གསང་བ་ལོངས་སྐུ། ཡན་ལག་སྤྲུལ་སྐུ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བས། བདེ་གསང་ཡན་ལག་ཡོངས་སུ་སྤངས་ པ་ན།།སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་བསྒོམ་པ་ནི་བསམ་པ། བསམ་པ་ནི་དྲན་པ། དྲན་པ་ནི་རྟོག་པ། རྟོག་པ་ནི་འཁོར་བ། འཁོར་བ་ནི་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པས་གཡོས་པར་བྱེད་དོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་རྣམས་ཀྱི་བསམ་གཏན་མི་བསྒོམ། མི་བསྒོམ་ པས་ནི་མི་བསམ་པ།མི་བསམ་པས་ནི་མི་དྲན་པ། མི་དྲན་པས་ནི་མི་རྟོག་པ། མི་རྟོག་པས་ནི་མི་འཁོར་བའོ། །མི་འཁོར་བས་ནི་མི་གཡོ་བ་དེ་ནི་བསྒོམ་པ་དང་མི་བསྒོམ་པ་ཁྱད་པར་མེད་པས། བདག་ནི་མཉམ་པར་གཞག་ཅེའམ་ལངས་ཞེས་རློམ་སེམས་མེད། བསྒོམ་དང་མི་བསྒོམ་དབྱེར་མེད་བདག་གིས་མཐོང་། །ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་ལ་བརྟེན་ནས་ནང་གི་ཡུལ་དྲན་པས་མྱོང་ལ། བྲམ་ཟེ་མ་ཡིན་པ་བོས་ལ་ཤོག་བྱས་པའི་དཔེ་དེ་བཞིན་དུ། དེ་ལས་ཡེངས་ཀྱི་བར་དུ་གཞན་དྲན་པ་མེད་པ་དེ། ཡུལ་གྱིས་མཚོན་པས་གཞན་དག བསམ་པར་བྱེད།།སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་མི་རྒྱུ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ། གདམས་ངག་གིས་བསྟན་པས་དེ་ཉིད་ངོ་ཤེས། རྣམ་རྟོག་དྲན་པ་དེ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡལ་བས། དེ་ཉིད་བསམ་པས་རྣམ་རྟོག་རང་བཞིན་འགག་པར་འགྱུར། གལ་ཏེ་སེམས་ཀྱི་རང་ བཞིན་ནི་དྲན་པ་མེད་ཅིང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་ལ།སེམས་ལས་བྱུང་བ་དྲན་པ་དེ་ཡང་སེམས་ལས་ལོགས་ན་མ་ཡིན་པ་དེས་མཚོན་དུ་འགྲོ་བས། གལ་ཏེ་སེམས་ཀྱིས་སེམས་ནི་མཚོན་དུ་འགྲོ། །དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་དུས་སུ་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ཡིད་དེ་དང་། ཕྱི་རོལ་ རྐྱེན་གྱིས་དྲན་པ་གློ་བུར་བ་དེ་དག་ནི།གཡོ་བ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབྱིངས་སུ། རྣམ་རྟོག་དང་ནི་ཡིད་ནི་མི་གཡོ་བརྟན་པར་གནས། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་བློས་རེག་ཏུ་མི་བཏུབ་ལ། བློ་དང་རིག་པ་ནི་རྐྱེན་ལ་རག་ལུས་པས་གློ་བུར་བ་ཡིན་ནོ། །གློ་བུར་བ་ནི་ དངོས་པོ་མེད་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
佛陀密意众生不能修习，众生的这些分别念头，佛陀不执著的实相安乐法身、秘密报身、支分化身，以自性离戏论，当舍弃安乐秘密支分时。
凡夫的修习即是思维，思维即是忆念，忆念即是分别，分别即是轮回，轮回则为无常等所动摇。瑜伽士们相续不断者不修禅定，由不修故不思维，由不思维故不忆念，由不忆念故不分别，由不分别故不轮回。由不轮回故不动摇，彼即修与不修无有差别，故我无有入定或起定的傲慢心，我见修与不修无有分别。
依外境而内境忆念经验，如同呼唤非婆罗门"来"的比喻一般，直至从彼散乱之间无有他念，由境所表示而思维他者。心与心所的不运行，由教授指示而认知其本性，分别忆念自然消逝，由思维彼性使分别自性灭尽。
若心之自性无有忆念亦无分别，从心所生的忆念离心亦不存在，由此表示，若由心表示于心。如是证悟之时，阿赖耶识之意与外缘所生暂时忆念等，于不动摇三昧界中，分别与意不动安住坚固。
诸法之自性心不能触及，心与觉知依缘而存故为暂时。暂时即是无实。

།འཁྲུལ་པའི་དུས་སུ་དངོས་པོ་མཐོང་ཡང་། མ་མཐོང་བའི་ཆོས་ཉིད་ལ་བདེ་བའི་རོ་མ་སྟོང་བས། ཇི་ལྟར་ལན་ཚྭ་ཆུ་ལ་ཐིམ་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་དུ་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཇི་སྙེད་པ་དེ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དབྱིངས་སུ་ཐིམ་པས། ། དེ་ལྟར་སེམས་ནི་རང་བཞིན་ལ་ཐིམ་འགྱུར། །བདག་གི་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་པ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ། །གཞན་གྱི་དོན་དུ་འཚང་རྒྱ་བ་ནི་གཟུགས་སྐུ་རྣམ་པ་གཉིས་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་གནས་པས་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་དང་སེམས་ཅན་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས པས།དེ་ཚེ་བདག་དང་གཞན་ནི་མཉམ་པར་མཐོང་། །མཉམ་པ་ཉིད་ནི་དུས་ལ་ཐ་དད་མེད་པས་རྩོལ་བ་དང་འབད་པ་བྱས་པས་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་གྱི། སྤྱོད་པ་ངེས་པ་མེད་པར་རྟོགས་པས་དྲན་པས་མི་གོས་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། དྲན་པ་ལ་འབད་པས་བསམ་གཏན་དུ་མ་གྱུར་ པས།འབད་དེ་བསམ་གཏན་བྱས་པས་ཅི་བྱར་ཡོད།། །།ད་ནི་ཆུ་དང་མར་མེའི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་གཞི་དྲན་མེད། ལམ་སྐྱེ་མེད། འབྲས་བུ་བློ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར། དང་པོའི་སེམས་ཉིད་ཆོས་ཉིད་ནམ་མཁའི་ མཚན་ཉིད་གང་ཡང་མིང་དུ་གདགས་པ་མ་མཆིས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དང་པོ་རྒྱུ་དང་།རྐྱེན་གྱིས་མ་བསླད་པ་དེ་ལ་ལྷ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུ་དེ་ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རང་རང་གི་གཞུང་ཐེན་ནས་ལྷ་དུ་མར་སྣང་ངོ་། །དེ་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱེད་ལ་ལན་རེ་བདེན་པ་ གཉིས་སུ་འདོད།ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ནི་མི་བདེན་ལ། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་དམིགས་སུ་མེད་པས། དེ་ཉིད་ལུང་རིགས་པ་བསྟན་བཅོས་ཀྱིས་འཇལ་དུ་མི་བཏུབ་པ་ལྷ། ལྷན་ཅིག་ལ་ནི་ལུས་རྣམས་མང་པོར་མཐོང་། །རྟག་ཆད་ལ་སོགས་པའི་ལྟ་བ་དང་རང་ གི་འདོད་གཞུང་ཐེན་པས་ལྷ་ཉིད་མ་རྟོགས་སོ།།དཔེར་ན་སྔར་མཐོང་བའི་མི་རྣམས་ཀྱིས། མུན་ནག་ནང་ན་གླང་པོ་ཆེ་ལ་རེག་པ་ལ་ལ་ལའི་སེམས་ལ་ཤར་ལུགས་མི་བདེན་པ་བཞིན་དུ། རང་འདོད་པའི་མང་པོ་གསལ་བར་སྣང་། གླང་པོ་ཆེ་དེ་ཉིད་མུན་པ་དཀར་བའི་ ནང་ཕྱུང་བས།གང་དང་ཡང་མི་འདྲ་བ་དེ་བཞིན་དུ། བླ་མ་དམ་པས་བསྟན་པས་སྒྲ་དང་ཚད་མ་དང་། ལུང་དང་བསྟན་བཅོས་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་རྟོགས་པས། མགོན་པོ་བདག་ཉིད་གཅིག་པུ་གཞན་རྣམས་འགལ། །འོ་ན་ཕྱི་ནང་གི་ཡུལ་ལས་ལོགས་ན་ ཅིག་གྲུབ་མཐའ་ཡིན་ནམ་ཟེར་བ་ལ་མ་ཡིན་ཏེ།ཕྱིའི་ཡུལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང་། ནང་གི་ཡུལ་དྲན་པ་ལ་གླེང་ཞེན་ཡང་གྲུབ་མཐའ་ལོགས་ནས་ཚོལ་མི་དགོས་པས། ཁྱིམ་དང་ཁྱིམ་ན་གྲུབ་མཐའ་དེ་གྲུབ་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
迷乱时虽见诸物，于未见之法性中安乐味未空，如同盐溶于水般，如是心与心所有多少，皆溶于无生界中，如是心溶于自性中。为自利而成佛即是无生法身，为他利而成佛即是二种色身，住于平等性中无有差别，由不缘自他众生等，彼时见自他平等。
平等性于时无有差别，非由作功用勤勉而得，而是通达行无定性，仅是不为忆念所染，以勤于忆念未成禅定，勤作禅定有何可为？
今当以水与灯喻来显示。诸法之基无念，道无生，果超心故，最初心性法性虚空相任何名言皆不可安立者，即是最初未被因缘染污者，名为本尊。如是三界众生各执己宗而显现诸多本尊。如是了知者有时许二谛，世俗谛不真实，胜义谛不可缘，彼性不可由教理论典度量之本尊，同时见诸多身。
由常断等见及执持自宗而未证本尊。譬如先前见过的人们，于黑暗中触摸大象，各自心中所显非真实般，所欲显现诸多明相。当彼大象被带出黑暗，与任何皆不相同般，由上师善说故，声明、量论、经教、论典诸智者未能通达，怙主唯一自性余皆相违。
若问离外内境是否为宗义？答非也。虽谈论执著外境色等与内境忆念，然不须另寻宗义，于家家中宗义得成。

 །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ནི་དྲན་པ་ཁོ་ ན་ལ་བསྡུས་ལ།དྲན་པ་དེ་ཡང་འདས་པ་ནི་བརྗེད་ལ། མ་འོངས་པ་ནི་མ་དྲན་པས། ད་ལྟར་ནི་དེ་ལས་ལོགས་ན་དྲན་དུ་མེད་དེ། དྲན་པ་དེ་ཉིད་ཟས་སུ་ཤེས་པས་གཞན་གང་ཡང་བསམ་མི་དགོས་སོ། །དཔེར་ན་རས་བལ་གྱི་ཕུང་པོ་མེས་ཚིག་པ་དང་འདྲ་ ལ།དྲན་པ་ཚིག་པར་འགྱུར་རོ། །སྒྱུར་པོ་སྔར་ཟོས་པ་ཅིག་གིས་ཕྱིས་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་རོ་བྲོ་བ་བཟའ་མི་དགོས་པ་དེ་བཞིན་དུ། གཅིག་གི་རང་བཞིན་ཤེས་པས་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ཤེས་སོ། །གཟུགས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཤེས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མདོ་དང་རྒྱས་ པ་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ།།གཅིག་ཟོས་པས་ནི་གཞན་ཀུན་འཚིག་།དེ་མ་རྟོགས་པས་རྣམ་རྟོག་འབའ་ཞིག་པ་དྲན་པ་བསྒོམ་པ་ནི། ཕྱི་རོལ་པ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པས། ཕྱི་རོལ་སོང་ནས་ཁྱིམ་བདག་ཚོལ། །ཆོས་ཉིད་ཡང་དག་དོན་གྱི་དངོས་གཞི་ནི། །འགྲོ་བ་ དང་འོང་བ་མེད་པའོ།།དེ་བློ་དང་རིག་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པས། འོངས་ཀྱང་མ་མཐོང་ཕྱིན་ཀྱང་མེད་ལ། ལུས་དང་གྲིབ་མ་བཞིན་དུ་རྟག་ཏུ་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་བདེ་བ་དང་། འགྲོགས་པ་ལ་དེ་ངོ་མ་ཤེས་པས་འདུག་པར་གྱུར་ཀྱང་ངོ་མ་ཤེས། ཉོན་མོངས་པའི་རླུང་ དང་།གཟུགས་སྒྲ་ལ་ཡེངས་པ་དང་། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་ཡེངས་པ། ཤེས་བྱའི་རླབས་དག་གིས་མི་ཚུགས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱ་མཚོ་ལ་དབང་དུ་སྒྱུར་བས། དབའ་རླབས་མེད་པའི་དབང་ཕྱུག་མཆོག་།རྐྱེན་ རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་མ་བསླད་པས་བག་ལ་ཉལ་ལས་བསྒྲིབས་པ་གང་ཡང་མི་ལྡན་ལ།འབད་པ་མེད་པའི་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་དུ་གྱུར་པས། རྙོག་པ་མེད་པའི་བསམ་གཏན་འགྱུར། །ཇི་ལྟར་ཆུ་མ་རློགས་པའི་ནང་ན། ཟླ་བ་དང་མར་མེའི་གཟུགས་བརྙན་ཤར་བ་ དེ་ནི་ཆུ་ལ་སོགས་པ་མ་ཡིན་པ་བཞིན་དུ།རྣལ་འབྱོར་པའི་སེམས་དངས་མ་ལས་སྣ་ཚོགས་དྲན་ཡང་དེ་ཉིད་ཡིན་པས། ཆུ་དང་མར་མེ་རང་གསལ་གཅིག་པུར་ཞོག་།དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིན་པས། གང་ཡང་མི་ལེན་ལ་གང་ཡང་མི་འདོར་བས། ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་ཅིར་ཡང་འགྲོ་འོང་དུ་སྣང་བས། འགྲོ་འོང་ང་ཡིས་མི་འདོར་མི་ལེན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
世俗诸法唯摄于念，彼念过去已忘，未来未念，现在离彼无可忆念，知彼念即为食故，不须思维其他。譬如棉团为火所烧，念亦成烧。如同先尝过某味者，后仅见即知其味无需再尝，如是知一自性即知一切自性。若知色之真如，则能了知一切法之略广。
食一则烧尽余一切。不了知此而唯修分别念，与外道无异，如离外而寻屋主。法性真实义之正行，无有去来。彼非心识所行境故，来亦不见去亦无有，如身与影般恒时伴随无戏论之乐，因不识彼故虽住亦不识。
烦恼风及色声散乱、体验散乱、所知波浪不能及，具一切殊胜相之空性智慧大海得自在，无波之最胜自在。未被三缘染污故无任何随眠所障，成无勤河流相续瑜伽故，成无浊禅定。
如未搅浑之水中，现月亮与灯光之影像，彼非水等，如是瑜伽师清净心中虽念种种亦即是彼性，安住水灯自明一性。如是通达之瑜伽师，于任何不取亦不舍，一切法性神变现种种去来，我于去来不舍不取。

 །ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ཡོད་དང་མེད་ཀྱི་ཐ་སྙད་དང་བྲལ་བ་ནི་བློའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ནི་གཞིར་གྱུར་པ་རྣལ་འབྱོར་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ཡིད་བློ རིག་པ་དྲན་པ་འཕྲོག་ནུས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ།བླ་མ་དམ་པས་བསྟན་པས། གང་ཡང་སྔ་ན་མེད་པའི་སྒེག་མོ་དང་ཕྲད་ནས། ཡིད་འཕྲོག་མ་སྒེག་མོ་དེ་དང་ཉལ་ན། སེམས་ལ་ནི་གཞི་རྩ་མེད་པས། རྟེན་མེད་པ་ལ་བརྟེན་པ་ནི། །བར་སྣང་གི་བྱ་ས་ ཀུ་ནེ་བཞིན་དུ་ས་ལ་མི་འབབ།རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་དྲན་པ་གློ་བུར་བ་ལ་ཡིད་མི་ཆེས་པ། ཉལ་བའི་སེམས་ནི་གཞི་མེད་པ་ལ་བརྟེན། དེ་ལྟར་ཡིན་ན་ཡང་སྣ་ཚོགས་དང་བྲལ་བ་མ་ཡིན་གྱི། དཔེར་ན་རྨི་ལམ་གྱི་དུས་ན་ཡིད་འཕྲོག་མ་དང་སྙོམས་པར་ཞུགས་པས། བདེ་བ་མྱོང་ལ་གཉིད་སད་པའི་དུས་སུ་རང་ལས་ལོགས་ན་གང་ཡང་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཉིད་དྲན་པ་མེད་པ་ལས་ལོགས་ན་གང་ཡང་མ་གྲུབ་པས། རང་གི་གཟུགས་དང་ཐ་དད་མ་ལྟ་ཞིག་།དེ་ལྟར་རྟོགས་ན་ནི་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་སངས་རྒྱས་ཡིན་ལ། སྐུ་གསུམ ལས་མ་གཡོས་པ་ཡིན་པས།དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་ལག་ཏུ་གཏོད་པ་ཡིན། །དཔེའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དུས་སུ་ཐིག་ལེ་གཉིས་ལ་ལུས་ངག་ཡིད་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པ་བཞིན་དུ། དོན་དམ་པའི་ལུས་རྟོགས་པའི་ཚེ། དེ་ལ་ཡང་གང་ཚེ་ལུས་དང་ངག་ཡིད་དབྱེར་མེད་པ། དེའི་ཚེ་ན་དོན་དམ་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཡིད་ལ་བྱར་མ་བཏུབ་པས། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་དེ་ཚེ་མཛེས། །དེ་ཅི་ལྟར་ན་རིག་པ་དྲན་པ་ཟོས་ནས་དྲན་མེད་ཀྱིས་ཁམས་གསུམ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པས། ཁྱིམ་བདག་ཟོས་ནས་ཁྱིམ་བདག་མོ་ལོངས་སྤྱོད། །དེ་ལྟར གནས་པའི་སེམས་ཉིད་ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་དང་འདྲ་བས།དྲན་པ་ཅི་བྱུང་ཡང་ཉམ་ང་མེད་པས། ཡུལ་ནི་གང་གང་མཐོང་དེ་སྤྱོད་པར་བྱའོ།། །།ད་ནི་སྒྱུ་མས་བསླུས་པའི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་རྒྱལ་པོ་སེང་གེ་ཟླ་བའི་སྒྲུང་བརྒྱུད་དང་། །རྒྱལ་པོ་ རང་ལ་སྒྱུ་མ་མཁན་གྱིས་སྒྱུ་མ་བྱས་པའི་སྒྲུང་བརྒྱུད་དང་།རྣལ་འབྱོར་པས་བཞད་གད་བྱས་པའི་སྒྲུང་བརྒྱུད་དོ། །དེ་ལ་སྒྱུ་མ་སྒྱུ་མར་ཤེས་པ་དང་མ་ཤེས་པའོ། །ཆོས་ཉིད་ཡང་དག་པའི་དོན་ནི་མི་འགྱུར་བས་སྣ་ཚོགས་འགྱུར་ཡང་རྟོགས་པ་ལ་འགལ་བ་མེད་དོ།

我来为您翻译这段藏文：
无始以来离有无言说、超越心境之大乐为基，能夺一切瑜伽师之心意识觉念者，由殊胜上师指示，与前所未有之妙女相遇，若与夺意妙女同寝，心无根基故，无所依托，如空中鸟巢般不落地面。
瑜伽师们不信暂时之念，睡眠之心依无基者。虽如是然非离种种，譬如梦中与夺意女交合而生乐受，醒时自身之外别无他物，如是心性念外别无所成，勿视异于自身形相。
若如是了知即是任运成佛，不离三身，如是授予成佛。如同比喻俱生时，二明点身语意不可分，证悟胜义身时，于彼亦身语意无别，尔时胜义俱生不可思议，俱生自性彼时最为庄严。
云何智觉念尽而无念受用三界，如主人食尽而主妇受用。如是安住之心性如虚空相，任何念生亦无畏惧，于境随见皆可受用。
今当以幻术所惑之喻显示。此有狮子月王传说，国王自身被幻师所幻之传说，及瑜伽师发笑之传说。其中有知幻为幻与不知者。法性真实义不变故，虽现种种于证悟无违。

 ། མ་རྟོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྣ་ཚོགས་མཐོང་ལ་ཆོས་ཉིད་མི་འགྱུར་བ་མ་མཐོང་བས། ང་ཡིས་རྩེད་མོ་བྱས་པ་ལ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ནི་ཕྱི་དང་ནང་གཉིས་ཀྱི་ཡུལ་ལ་ཆགས་ནས། རང་རང་གི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ཁུར་བུ་ཁུར་ནས། བྱིས་པ་རྣམས་ནི་ཤ་ཐང་ཆད། །ཆོས རྣམས་ཀྱི་གཞི་དྲན་མེད་ལས་དྲན་པའི་རྣམ་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་གྱི།དེ་ཉིད་ནི་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡུམ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་མ་དུས་གསུམ་གྱི་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྐྱེ་གནས་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་མ་རྟོགས་པས་ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་གྱི་སྐྱེ་གནས་ཡིན་ པས་དེའི་ཕྱིར། མ་གཞན་ནས་བུ་དེ་སྐྱེ་མི་འགྱུར། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་རྣལ་འབྱོར་པའི་སྤྱོད་པའི་དཔེ་ནི། གསང་སྤྱོད་རིག་སྤྱོད་ཀུན་དུ་བཟང་པོའི་སྤྱོད་པ་བཞིན་དུ་དུས་ཀྱི་ངེས་པ་མེད་དོ། །ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་ནི་ཆགས་པའམ་འཇིག་པའི་དུས་མེད་པས། དངོས་ པོ་མེད་པ་ལ་མིང་དུ་བཏགས་པ་བཞིན་དུ།ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དེ་ཡང་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་དཔེས་མཚོན་དུ་མེད་པས། དེའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པས་དཔེ་དང་བྲལ།། །།ད་ནི་བདག་པོ་ལྟ་བུ་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཟོས་པའི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ།

我来为您翻译这段藏文：
未证悟者见种种而不见不变法性，我作游戏时，凡夫执著内外二境，各自背负业报重担，诸愚童疲惫不堪。
诸法之基从无念生起念相，彼即无戏论故，即是般若佛母、三世如来之生处，由于未证悟此故，成为三界众生之生处，因此，子非从他母所生。
大手印瑜伽士之行为譬如密行、智行、普贤行，无时间定限。如同虚空无有生灭之时，于无实体上安立名称般，大手印亦是于无实体上无可譬喻，是故瑜伽行离诸譬喻。
今当以主人般智慧吞噬之喻显示。

 །དེ་ཡང་བུད་མེད་ཀྱི་གླིང་གི་ སྒྲུང་བརྒྱུད་ཁྱོ་གཞན་ནས་ཚོལ་བ་བཞིན་དུ།རྣལ་འབྱོར་པའི་ཉམས་སུ་མྱོང་ནས་རྐྱེན་ལ་རག་ལུས་པས། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དོན་དམ་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། དྲན་རིག་གློ་བུར་བཟོས་པས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་བློ་ལས་འདས་པ་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་རྨད་དུ་བྱུང་བས། བདག་པོ་ཟ་ཤིང་ རང་བཞིན་མཛེས།།སེམས་ཉིད་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་ལ། དྲན་པའི་ཆགས་པས་གང་བར་འགྱུར་ཡང་། དེ་ཉིད་ལས་མ་གཡོས་པས་ཆགས་པའི་ཡུལ་གྱིས་གང་བའི་སེམས་དེ་ཉིད། འདོད་ཆགས་མཆོག་དགའ་དྲན་པའི་ཐིག་ལེ། ཆགས་བྲལ་དགའ་བྲལ་དྲན་པ་ མེད་པའི་ཐིག་ལེ།སྤང་བ་ཆོས་ཉིད་སྐྱེ་བ་མེད་པས། ཆགས་དང་ཆགས་བྲལ་སྤངས་ནས་གཉུག་མར་ཞུགས། །རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཆོས་ཉིད་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་ལ་སེམས་ཀྱི་མིང་ཡང་མེད་དེ། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་ས་རྣལ་འབྱོར་མ་ནི་སེམས་མེད་པས་ན། སེམས་ཉམས་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་མ་ངས་མཐོང་། །དེའི་རང་བཞིན་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསམ་དུ་ཡོད་དམ་ཞེ་ན། དྲན་པ་གློ་བུར་བ་ཡིན་པས་ཟས་སུ་ཤེས། མ་དྲན་པ་ནི་ལྟོས་པའི་ཆོས་ཉིད་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་རོ་ནི་སྒོམ་དུ་ཤེས། དེ་གཉིས ལ་བསམ་པས་དགོས་པ་མེད།དེའི་ཕྱིར་གང་ཡང་མི་བསྒོམ་པས། ཟ་ཞིང་འཐུང་ལ་བསམ་དུ་མེད། །སེམས་ཉིད་ནི་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ། སེམས་ལས་བྱུང་བའི་དྲན་པ་ནི་སྤྲིན་པ་དང་འདྲ་བས་གྲོགས་མ་ཡིན་ཏེ། ནམ་མཁའ་དང་བ་འདྲ་ བ་དང་འགྲོགས་པས།གྲོགས་མོ་འདི་ནི་སེམས་ལ་གང་སྣང་བ། །ཕྱི་རོལ་པས་སེམས་ཀྱི་དེ་ཉིད་དྲན་པ་ཡིན་ཟེར་ཏེ། སེམས་ནི་དྲན་པ་མེད་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གིས་ཀྱང་མཚོན་དུ་མེད་པས། ཕྱི་རོལ་སེམས་ཀྱིས་མཚོན་དུ་མེད་པ་བདག་ གིས་མཐོང་།།དེའི་རང་བཞིན་ནི་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུའི་རྨི་ལམ་བཞིན་དུ་འདི་ལྟ་བུ་ཞེས་པ་བརྗོད་དུ་མེད་དོ། །རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་མ་རྟོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འབད་པར་བྱེད་དེ། དོན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་མས་ནི་རིག་པ་ཟས་ཤེས་པས། །སྒྱུ་མའི་རྣལ་འབྱོར་མ་ནི་དཔེ་དང་བྲལ་བ་སྟེ།། །། ད་ནི་ཤེལ་སྒོང་གཡའ་དག་ལ་རྐྱེན་གྱིས་མེ་དང་ཆུ་འབྱུང་བའི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ།

我来为您翻译这段藏文：
如同女人之岛传说中寻找他夫般，瑜伽士经验依赖于缘，所经验非胜义，由妄念造作之觉知超越心智而自性稀有，主人食用自性美妙。
心性离戏论，虽为念执所充满，然未离彼性，彼充满执著境之心，贪欲胜乐念之明点，离贪离乐无念之明点，断除法性无生故，舍弃贪著与离贪而入本性。
自性清净法性离戏论中连心之名亦无，诸法生处瑜伽母无心故，我见心性衰败之瑜伽母。
其自性瑜伽士们可思否？因念为暂时故知为食，无念乃缘起法性平等味知为修，此二者思维无益，是故不修任何，食且饮而无可思。
心性离戏如虚空，心所生念如云非伴，与如晴空相伴，此伴于心所现。
外道谓心性即是念，然心无念无分别，因无可表故，我见外道心不可表。
其自性如幻人梦境，不可言说如是。于智慧未证者勤作，实相瑜伽母知智为食，幻化瑜伽母离诸譬喻。
今当以水晶镜净除尘垢生火生水之喻显示。

 །དེ་ཡང་ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་དང་། དུས་གསུམ་གྱི་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་གཞི་གཅིག་ཏུ་དྲི་མ་མེད་པ་དེ། གང་ནས་བྱུང་བ་དང་། གང་དུ་གནས་པ་མེད་པས། ས གསུམ་གང་དུའང་དྲི་མེད་མི་གནས་མི་འབྱུང་སྟེ།ཉི་མའི་འོད་ཟེར་དང་ཤེལ་སྒོང་དང་། སྤྲ་བ་ཐུག་ཕྲད་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་མེ་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ། རྣལ་འབྱོར་པའི་སེམས་ཕྱི་དང་ནང་ཐམས་ཅད་གསལ་ལ་མ་འགགས་པ་ལས་རྐྱེན་གྱི་དབང་གིས། སྣ་ཚོགས་མྱོང་ཡང་ དངོས་པོ་མེད་པར་ཤེས་པས།མེ་ནི་སྤྲ་བ་ཉིད་ལ་རྐྱེན་གྱིས་འབར། །ཤེལ་སྒོང་དེ་ཉིད་ཉེ་བའི་ཟླ་བ་དང་ཕྲད་པས། སྣོད་གཙང་མའི་ནང་དུ་ཟེད་པས་ཆུ་འཛག་པ་བཞིན་དུ། སྣོད་དང་ལྡན་པའི་གང་ཟག་ལ་བསྟན་མ་ཐག་ཏུ། རང་དབང་མེད་པར་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་རྒྱུན་དུ་ མྱོང་བས་ཟླ་བ་ཆུ་འཛག་ནོར་བུ་རང་དབང་མེད།དེ་ཡང་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རང་གི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཐབས་མཁས་པས། རྒྱལ་སྲིད་དབང་དུ་བསྡུས་པ་བཞིན་དུ་ཐབས་ཀྱིས་རྒྱལ་སྲིད་ཀུན་ལ་དབང་བསྒྱུར་བའི། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ། དྲན་པའི་དྲི་མས་མ་གོས་པ་སེམས་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ཉིད་རྣལ་འབྱོར་དུ་གྲུབ་པ་དང་དབྱེར་མེད་པས་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་པའི་ཡུལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་མ་འདི་ནི་སེམས་ཉིད་དེ་ནི་གྲུབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་མའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སྣང་བ་སྟོང་པ་སྐྱེ བ་མེད་པ་གསུམ་ལ་བསྡུས་ལ།དེ་ཡང་རང་གི་སེམས་ལས་མ་གཏོགས་པ་ཆོས་གང་ཡང་མེད་དེ། དེ་ཡང་བཟང་དང་ངན་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་རྟོག་ཡིན་པས་དྲན་པ་ཙམ་མོ། །དྲན་པ་དེ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་ཡོད་ལ་བརྗེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །བརྗེད་པ་དེ་ཡང་དྲན་པ་མེད་ པ་ཡིན་ཏེ།རྣལ་འབྱོར་པའི་སྣ་ཚོགས་སྐྱེ་ས་ཡིན་པས། སྣང་བའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའོ། །དྲན་པ་མེད་པ་དེ་རྟག་ཏུ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐྱེ་ས་ཡིན་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའོ། །སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེ་དུས་རྟག་ཏུ་བློའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་ཡིན་ལ། སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྐྱེ་ས་ཡིན་པས། སྐྱེ་མེད་ཀྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའོ། །དེ་ནི་སྡོམ་པ་གསུམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས། དོན་དམ་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་སྡོམ་པ་ཤེས་པར་བསྟན་པར་བྱའོ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་སྡོམ་པ་ཤེས་པར་བྱའོ།། །།ད་ནི་དེ་དག་གིས འབྲས་བུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་གདོལ་བའི་རིག་བྱེད་ཀྱི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ།

我来为您翻译这段藏文：
三界众生与三世如来的无垢一体基础，无有来处与住处，三地中皆无垢不住不生。
如同阳光、水晶与干草相遇之缘生火一般，瑜伽士之心外内一切明朗无碍，依缘力虽经历种种，然知无实体。火因缘于干草上燃烧。
如同水晶与临近月亮相遇，在清净器皿中映照而滴水般，对具器根机者一经指示，便不由自主地持续体验大手印，如月水滴宝珠不由自主。
复次，由善巧方便自主轮回与涅槃，如统摄王权般以方便统御一切王权。心之自性光明，不为念垢所染即是心性。彼与瑜伽成就无别，故一切法生处般若波罗蜜多即是心性，即是成就瑜伽母。
一切法摄于显、空、无生三者，除自心外别无他法。彼亦为善恶等分别，唯是念而已。彼念仅于世俗中有，是忘失之因。彼忘失即是无念。
是瑜伽士种种生处，故为显现俱生。彼无念恒时无生，是空性生处故为空性俱生。无生恒时超越心境，是无生之生处故，为无生俱生。
此依三律仪而言，当知胜义俱生律仪。当知俱生律仪。
今当以贱民明智为喻显示彼等果法身。

།དེ་ལ་དང་པོ་ཆོས་སྐུ་ཐ་སྙད་ལས་འདས་པ་མ་རྟོགས་པ་རྣམས་ལས་བརྒལ་བ་ནི། འགྲོ་བ་མ་ལུས་པའི་ཐ་སྙད་ཡིན་གྱིས། ལ་ལ་ནི་དྲན་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཕྱིར་འབྲངས་ནས། འཁོར་བ་ལས་ཐར་ པ་ཐམས་ཅད་ཐོབ་པར་མི་བྱེད།ལ་ལས་ནི་སྒྲ་དང་ཚད་མ་དང་ལུང་དང་བསྟན་བཅོས་ལས་བྱུང་བའི་ཚིག་ལ་མཁས་པར་བྱས་པས་ཀྱང་། ཐར་པའི་ལམ་རིང་བར་བྱེད་དོ། །ལ་ལས་ནི་བསམ་གཏན་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཞི་གནས་དང་། མཉམ་པར་གཞག་པ་ བསྒོམས་ནས་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱས་པས་ཐར་པ་རང་དུ་མཐོང་བ་ཡོད་དེ།།དེ་དག་དྲན་པ་ལས་མ་འདས་པས། ཡི་གེ་བའི་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པ། དྲན་པའི་ཐ་སྙད་རང་ལ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་མིང་བཏགས་ན། ཐ་སྙད་དང་བྲལ་བའི་ངོ་མ་ཤེས་པས། ཡི་གེ་ མེད་པ་གཅིག་ཀྱང་མེད།།དོན་དམ་པ་ནི་བློས་གཞག་ཏུའང་མི་བཏུབ་ལ། ཚིག་གིས་བརྗོད་དུ་མ་བཏུབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡི་གེ་མེད་པའོ། །ཇི་སྲིད་བླ་མ་དམ་པས་མ་བསྟན་གྱི་བར་དུ་ཡི་གེ་དང་ཐ་སྙད་ལ་སེམས་མ་ཡེངས་པའོ། །བརྡ་དང་ཐབས་ཀྱིས་བསྟན་ནས་མ་ ཡེངས་པ་དེ་ནི།ཇི་སྲིད་ཡི་གེ་མེད་འགྱུར་བ། །བརྗོད་པ་ཀུན་དང་བྲལ་བ་དེ་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་རབ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྱུང་གནས་ཡིན་པས། དེ་སྲིད་ཡི་གེ་རབ་ཏུ་ཤེས། སྣག་ཚ་མཉེས་པའི་ཡི་གེ་རབ་ཏུ་ཤེས། ནང་ན་ཡི་གེ་བཀླག་ཏུ་བཏུབ་པ་གང་ཡང་ མེད་དོ།།གསུང་རབ་ཏུ་བྲིས་ནས་བཀླག་པ་མེད་ཡང་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་སྐུ་བསྒོམ་དུ་མེད་པས་བལྟར་མེད་དོ། །དེ་ལས་ལོགས་ན་འགྲོ་དོན་མེད་དོ།

我来为您翻译这段藏文：
首先，对于未证悟超越言说之法身者所超越的，是一切众生的言说。有些人追随念头言说，不能获得一切解脱轮回。
有些人通过精通声明、量论、经典与论著的文字，反而使解脱之道遥远。有些人修习禅定、三摩地、止观与等持而作瑜伽，认为见到解脱自性。
彼等未超越念头，一切文字众生，于念头言说上安立种种名称，因不识离言说之面，故无一无文字者。
胜义谛既不可心立，亦不可言说，此即无文字。乃至未蒙上师开示之前，心不散于文字与言说。以表示与方便开示后不散乱者。
乃至成为无文字时，离一切言说者即是一切佛语之源，故于此期间善知文字。善知研墨之文字。内中无可读之文字。
虽无经典书写与阅读，亦非他物。如是法身不可修故不可见。离此别无利生。

 །སྣག་ཚ་མཉེས་པས་བཀླག་ཏུ་མེད། །འགྲོ་དོན་བྱས་པ་ནི་སྤྲུལ་པས་སྤྲུལ་པ་ལ་བྱེད་པར་འགྱུར་ གྱི།ཆོས་ཀྱི་སྐུས་ནི་མཛད་པ་དང་ནི་མཛད་པ་མི་མངའ་སྟེ། བྲམ་ཟེ་མ་ལགས་པས་རིག་བྱེད་འདོན་ཡང་དོན་མེད་པས། རིག་བྱེད་དོན་མེད་འདོན་པས་ཉམས། །བློའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་དོན་དམ་པ་ཅིག་ཤོས་ཤེས་ཀྱང་། ཤེས་པ་མ་ཡིན་པས་དམ་པ་སོམས་ དང་ཅིག་ཤོས་མི་ཤེས་ན།ཆོས་ཐམས་ཅད་སྣང་བ་དང་སྟོང་པ་དང་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལས་སྐྱེ་བའི་རྣམ་པ་ཤར་ཡང་། དེའི་རང་བཞིན་ལས་མ་གཡོས་པས། གང་ནས་ཤར་ཅིང་གང་དུ་ནུབ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་འདི་དག་ནི་སྒྱུ་མའམ། དེ་བཞིན་དུ་ནང་དུ་དྲན་རིག་ ཉམས་སུ་མི་བདེན་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་པས།ཇི་ལྟར་ཕྱི་རོལ་དེ་བཞིན་ནས། །དྲན་རིག་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི། །གཞན་གྱིས་རྒྱུན་དུ་གནས་པར་མཐོང་ཡང་དྲན་པ་རྒྱུན་དུ་མི་གནས་པས། འདོད་པའི་ཁམས་འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་དང་། གཟུགས་ཁམས་བསམ་ གཏན་བཞི་དང་།གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་བཞི་སྟེ་བཅུ་བཞིའོ། །དེ་ལ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་མི་གཡོ་བ་རྒྱུན་དུ་གནས་པས། བཅུ་བཞི་པའི་ས་ལ་རྒྱུན་དུ་གནས། །ས་ལ་རྒྱུན་དུ་གནས་པའི་ལུས་ནི་དཔེ་དོན་གཉིས་སོ། །ལུས་འདི་ལ་རྐང་མཐིལ་ཡན་ཆད་སྤྱི་བོ་ མན་ཆད་ལ་སེམས་བཙལ་བས་མི་རྙེད་པ་བཞིན་དུ།བཅུ་བཞི་པའི་ས་ལ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་གྱི་ལུས་ཤིན་ཏུ་དང་བ། ལུས་ལ་དོན་གྱི་སེམས་སྦས་པ་མི་རྙེད་དེ། ཇི་ལྟར་སེམས་ཅན་གྱི་ལུས་ལ་སེམས་སྦས་པ་བཞིན་དུ། སྐུ་གསུམ་ལ་སྦས་པ་ནི་ལུས་མེད་ལུས་ལ་ སྦས་པ་སྟེ།ཇི་ལྟར་སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་པོ་མེད་པར་ཤེས་པ་བཞིན་དུ། སངས་རྒྱས་ལ་ཡེ་ཤེས་དོན་དམ་པར་མི་མངའ་བས། དེ་ཐོབ་པ་གང་ཞིག་ཐོབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མེད་དེ་དེ་བས་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཐོབ་པ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས། བློས་མི་རེག་པའི་དེ་ ཉིད་བླ་མ་དམ་པས་བསྟན་པ་ཙམ་གྱིས་གྲོལ་བས།གང་གིས་དེ་ཤེས་དེ་ཡིས་གྲོལ་བར་འགྱུར། །སློབ་བྱ་ནི་ཡི་གེ་བཞི་ལ་སློབ་དགོས་སོ། །དེ་ཡང་སྒྲུབ་པར་གྱུར་ཅིག་སྨོན་ལམ་གྱི་ཡི་གེ་བཞི་ལའོ། །དོན་ལ་ནི་བརྗོད་བྱ་ཇི་སྙེད་པ་ལ་ཤེས་པར་བྱའོ། །སངས་ རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཇི་སྙེད་པ་ནི་ཨེ་ཝཾ་མ་ཡཱ་ལ་སློབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས།དང་པོ་ནས་ཆོས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་བསྟན་ལ། དེ་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་བཞི་བཞིའི་མན་ངག་གིས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཉམས་སུ་བླངས་ལ་གནས་པར་མི་བྱའོ།

我来为您翻译这段藏文：
研墨不可读。利生事业是由化身对化身而作，法身无有作为与非作为。如非婆罗门诵吠陀无义，以无义诵吠陀则退失。
虽知非心行境之胜义谛他者，因非为智，请思维圣者与他者不知时。一切法虽现起显空与无生中生起之相，然不离其自性，从何处生起复于何处灭没。
外在诸事物如幻，如是内在念知体验非真实相，如外在一般。念知体验虽为他人所见为恒常住，然念头不能恒常住，欲界六道众生、色界四禅天、无色界四处，共十四处。其中金刚持之不动恒常住，故恒住第十四地。
恒住地之身有譬喻与义理二者。如于此身从足底往上至顶往下寻觅心不可得般，第十四地平等性之义身极其清净，身中所藏义心不可得。如众生身中藏心般，三身所藏即无身之身中所藏。
如知众生无心要般，佛陀胜义中无智慧，所得者为何所得即是无，因此瑜伽士以无所得之方式，仅由上师开示心不能触及之真如而解脱。谁知此即得解脱。
所学即须学四字。即是愿成就之四字。于义理则应知一切所诠。佛法一切皆应学习 EVAṂ MAYĀ（梵文天城体：एवं मया，意为"如是我"），故先示法之实相本质，然后以四四窍诀了知一切法。复如实修持而不住。

 ། ལས་དང་པོ་པས་ཡི་གེ་འབྲུ་བཞིའི་མན་ངག་ལ་བསླབ་པར་བྱ་གནས་པར་མི་བྱའོ། །ཡི་གེ་མེད་ལས་ཡི་གེའི་ཐ་སྙད་ཡིན་པས་བསྒྲུབ་ཡིག་བཞི་ལ་དང་པོ་བདག་གིས་བཏོན། དེ་ལྟ་བུ་རྟོགས་པའི་དུས་སུ་སྙིང་པོ་དོན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ཁུ་བ་འཐུང་བར་བྱ་ན། བློ་ཡི ཡུལ་ལས་འདས་པ་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་བས་ནི།ཆོས་རྣམས་དྲན་བརྗེད་གཉིས་ལ་བསྡུའོ། །དྲན་པ་དེ་ཡང་བག་ཆགས་སམ་རྐྱེན་ལ་རག་ལུས་པས་ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མ་ཙམ་མོ། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོས་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་སྙིགས་མ་ཟ་བ་དང་། འདྲ་བ་ནི་དྲན་པ་ཁོ་ན་ལ་སྤྱོད་ པས་སོ།།རྣལ་འབྱོར་པས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཁུ་བོ་བོར་བ་འཐུང་བ་དང་འདྲ་བ་ནི་བརྗེད་པ་ཁོ་ན་སྤྱོད་པས། ཁུ་བ་འཐུངས་པས་ངས་ནི་བརྗེད་པར་འགྱུར། །བརྗེད་པ་དེ་ཡང་དྲན་པ་ལ་མི་གནས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཡིན་གྱིས། སེམས་ནི་དྲན་ པ་དང་བརྗེད་པ་ལགས།ཅི་ཡང་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མེད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེ་ཉིད། གང་གིས་ཡི་གེ་གཅིག་ཤེས་ལ། །སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཞེས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཡིན་ཡང་སྐྱེ་བའི་རྣམ་པ་ཟད་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཡིན་གྱི། དེ་ལྟ་བུའི་ཐ་སྙད་ལས་འདས་ནས་སེམས་ཀྱི་ཡུལ་ དང་ཡུལ་ཅན་དང་བྲལ་བ་དེ་གང་གིས་གང་ལའང་མིང་མེད་པས།དེའི་མིང་ནི་མི་ཤེས་སོ། །དུས་གསུམ་གྱི་བདེ་བར་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ནི། རྐྱེན་གྱིས་མ་བསླད་པ་ཡིད་ལ་བྱར་མེད་པ་དེ་ནི། རྐྱེན་བྲལ་གསུམ་ནི་ཡི་གེ་གཅིག་།དེ་ལས་ ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ཡི་གེ་ནི།ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་གྱི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་མོ། །དེ་ཡང་ཇི་སྲིད་དྲན་པ་དང་བཅས་པའི་དུས་སུའོ། །ཟག་པ་མེད་པ་ནི་སེམས་དེ་ཉིད་དྲན་མེད་སྐྱེ་མེད་བློ་ལས་འདས་པ་ངོས་བསྟན་དུ་ཡོད་ལ། ངོས་གཟུང་དང་བྲལ་བའོ། ། དེའི་རང་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱས་པ་མ་ཡིན་པས་ཡི་དམ་གྱི་ལྷ་ཉིད་དུ་ཤེས་ལ། རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་དགོངས་པ་དེ་ལ་མཛད་པས། ཟག་མེད་གསུམ་གྱི་དབུས་ན་ལྷ། །ལྷ་དེ་ཉིད་ནི་བློས་རེག་ཏུ་མི་བཏུབ་ལ། དེ་ལས་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དྲན་པ་བྱུང་ཡང་། ཅིག་ཤོས་དང་མ་བྲལ་བར་ཤེས་ན། གང་ཞིག་གསུམ་པ་ཟག་པ་ནི། །དོན་དམ་པར་ནི་བསྒོམ་དུ་མེད་པ་ཡིན་པ་ལ། བསྒོམས་པ་ནི་བློས་བཞག་ནས་དྲན་པའི་བར་དུ་ཡེངས་པ་ནི་ཡིན་གྱི། བཅོས་མ་ཡིན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
初学者应学习四字种子字窍诀而不住。从无字而有字之名相，故我首先宣说四成就字。如是证悟时若欲饮用心要义理瑜伽之精华，则超越心识境界之证悟瑜伽士。
诸法摄于忆念与忘却二者。彼忆念亦依赖习气或缘起，仅是世俗如幻而已。凡夫如食诸法之糟粕，仅行于忆念。瑜伽士如饮法之精华甘露，仅行于忘却，饮用甘露故我当忘却。
彼忘却亦为不住于忆念之义，心即是忆念与忘却。无有任何生起之因即是无生之真如，谁知一字者。虽为无生之一切法心要，为断尽生起之相故，如是超越名相后，离心之境与有境，故于任何皆无名，故不知其名。
三世诸如来之真实边际，即不为缘所染污、不可作意，彼离三缘即是一字。由此有漏之字即是三界众生之身语意三者。彼亦是具有忆念之时。无漏即是彼心之无念、无生、超越心识，可示其边而离所执。
因其自性非作意故，了知即是本尊，证悟瑜伽士等以此密意而行，本尊安住于三无漏中。彼本尊心不能触及，从彼虽生有漏忆念，若知未离他者，某者三漏者。胜义中无可修，修习乃是心安立而至忆念间之散乱，是为造作。

 །དཔེར་ན་རེག་ཏུ་མི་བཏུབ་པ་གདོལ་པ་བྲམ་ཟེ་བཅོས ནས་རིག་བྱེད་བཏོན་ཡང་།དང་པོ་རེག་ཏུ་མི་བཏུབ་པས། །བར་དུ་རེག་ཏུ་བཏུབ་བཏུབ་དྲན་ཏེ་ཐ་མ་རེག་ཏུ་མ་བཏུབ་བར་སོང་བའི་སྒྲུང་བརྒྱུད་བཞིན་དུ། ཡང་དག་པའི་ཅིག་ཤོས་ནི་བློས་རེག་ཏུ་མི་བཏུབ་ལ། བར་དུ་བློས་རེག་ཏུ་བཏུབ་བཏུབ་འདྲ་སྟེ་ཐ་མ་རེག་ཏུ་མི་བཏུབ་ པས།གདོལ་པའི་རིག་བྱེད་དེ་བཞིན་ནོ།། །།དེ་ལ་ལོངས་སྐུ་མ་ཤེས་པ་ལ་སྨིག་རྒྱུའི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་མ་ཤེས་པ་བརྒལ་བ། འགྲོ་བ་མ་ལུས་པ་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་རང་བཞིན་གྱིས། ཁྱབ་པ་དེ་ཉིད་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ཡིན་ པར་མ་ཤེས་པས་མ་ལུས་རང་བཞིན་གང་གིས་མི་ཤེས་པ།ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་བྱིན་གྱི་རླབས་མ་ཤེས་ན། ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་གི་དུས་སུ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་མ་ཡིན་པས། ཀུན་དུ་རུའི་སྐབས་སུ་བདེ་ཆེན་སྒྲུབ་པ་ནི། །ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་ ཡིད་ལ་བྱས་པ་དེ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མ་ཡིན་པས་ན།ཇི་ལྟར་སྐོམ་པས་སྨིག་རྒྱུ་སྙེགས་པ་བཞིན་དུ། ཆུ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཆུའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་མི་ངོམས་པ་བཞིན་དུ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ནི་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་དང་བྲལ་བ་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བ་བསམ་དུ་མེད་པ་མ་ཤེས་ན། བསམ་པ་དང་དྲན་པས་དོན་དམ་དུ་འདོད་པ་དེ་སྙེགས་པས། སྐོམ་ནས་འཆི་ཡང་ནམ་མཁའི་ཆུ་སྙེད་དམ། །རྡོ་རྗེ་པདྨ་གཉིས་ནི་གནས་ཉི་ཚེ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ལས་བྱུང་བའི་དུས་སུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་རྒྱུ་ཉི་ཚེ་བ་ཡིན་ཏེ། སྐད་ཅིག་མ་དེ་ལས་གཞན་ན་མེད་པས་དུས ཉི་ཚེ་བ་ཡིན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
譬如不可触及的旃陀罗变成婆罗门后诵读吠陀，因最初不可触及，中间似可触及而忆念，最后又成不可触及的故事一样。真实的另一面是心不能触及，中间似乎可以触及，最后不可触及，如同旃陀罗的吠陀一般。
对于不了解报身者，应以阳焰为喻来开示。其中首先超越不了解，以无生之自性遍及一切众生，不知此即是圆满受用身，故不知无余自性为何。若不知大手印加持，则于智慧智慧灌顶时非大乐，于俱入时修大乐，对业印之体验作意，彼非大手印。
如同渴者追逐阳焰般，于非水起水想而不满足一样。大手印若不知是离诸杂念、如虚空般不可思议，则以思维和忆念欲求胜义，如同渴死也难得虚空之水。
金刚莲花二者是局部之处，从彼所生之时菩提心是局部之因，彼刹那之外无有，故为局部之时。

།དེ་ཡང་ཐིག་ལེ་བཞི་པ་གཉིས་ཤོར་བས་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ངད་ཡལ། གཉིས་མཉམ་པས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཡང་མ་ཡིན། དེ་ཡང་ཐིག་ལེ་གཅིག་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོར་གནས། ཐིག་ལེ་གཅིག་པདྨའི་ཟེ་འབྲུ་ལ་གནས་པའི་དུས་སུ། རྡོ་རྗེ་པདྨ་གཉིས་ ཀྱི་བར་གནས་པ་དེའི་བདེ་བ་ནི།དཔེའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཙམ་ཡིན་པ་ལ། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཡིན་སྙམ་ནས་འབད་པས། བདེ་བ་གང་གི་རྣམ་པར་རོལ་པ་ནི། །ཅི་སྟེ་མ་ཡིན་ཟེར་ན་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་བདེ་བ་ནི་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་གང་ལ་ཡང་མི་རྟེན་པས། ཆོས་ ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་གྱི།གཉིས་ཤོར་གཉིས་མཉམ་གྱི་བདེ་བ་ནི་བདེ་བ་ཉི་ཚེ་བ་ཡིན་པས། རྟེན་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཅི་སྟེ་དེ་རྟེན་ནུས་པ་མེད་པས་ན། །ཡིད་ལ་མ་བྱས་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་བདེ་བས་ནི། ཁམས་གསུམ་གྱི་རེ་བ་སྐོང་བར་འགྱུར་ གྱི་གཉིས་ཤོར་གཉིས་མཉམ་གྱི་བདེ་བ་ནི།འདོད་ཁམས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་པ་ཡིན་པས། ས་གསུམ་རེ་བ་གང་གིས་རྫོགས་པར་འགྱུར། །མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་སྐད་ཅིག་མའི་བདེ་བ་ནི་དབང་གསུམ་པ་ཡིན་པས་ན། དཔེའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ མཚོན་ལ།དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཡང་དྲན་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཐབས་ཙམ་དུ་གྱུར་པས་ཡང་ན་ཐབས་ཀྱི་བདེ་བ་སྐད་ཅིག་མ། ཡང་ན་དྲན་ཙམ་ཡོད་ལ་མ་དྲན་ཙམ་ན་མེད་པས། ཡང་ན་དེ་ཉིད་གཉིས་སུ་འགྱུར་བ་སྟེ། །བླ་མ་དམ་པས་བསྟན་ཙམ་ན། དྲན་ན་པ་དེ་ཉིད་ སེམས་ངལ་སོས་པར་ཤེས་པས།བླ་མའི་དྲིན་གྱིས་སླར་ཡང་ནི། །དྲན་པ་མེད་ཅིང་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་སེམས་དང་ཡིད་དང་བློ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། དྲན་པ་དང་རིག་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ། བརྒྱུད་པའི་ བཀའ་གདམས་པས་ཤེས་པར་འགྱུར་གྱི།གཞན་གྱིས་ཤེས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པས། །བརྒྱ་ལ་འགའ་ཡིས་ཤེས་པར་འགྱུར།། །།ཤེས་པའི་ཡོན་ཏན་ཟླ་བའི་ནོར་བུའི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ། །རྟོགས་པ་རྣམས་ནི་བརྒྱུད་པའི་གྲོགས་པོ་ཡིན་ལ། རྒྱ་མཚོ་ བཞིན་དུ་ཟབ་པ་དང་།།ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་རྒྱ་ཆེ་བས། །གྲོགས་དག་ཟབ་མོ་དང་ནི་རྒྱ་ཆེ་བ། །དེ་ལྟ་བུ་ལ་ནི་བདག་དང་གཞན་གྱི་དམིགས་པ་དང་བྲལ་བས་གཞན་མིན་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
复次，两个第四明点流失则贪欲之气消散，两个平等则亦非离贪欲。复次，一明点住于金刚顶端，一明点住于莲花蕊时，在金刚莲花二者之间的那个乐，仅是譬喻的俱生而已，却认为是胜义谛而精进。
若问"何种乐的游戏非是"，大手印之乐如虚空般不依于任何，故成为一切法之所依。两失两等之乐是局部之乐，因无依止能力。既然彼无依止能力，则以未作意的大手印之乐能满足三界之愿，而两失两等之乐仅是欲界一分，如何能圆满三地之愿？
离开相的刹那之乐是第三灌顶，故以譬喻智慧来表示。因为还需忆念实相智慧手印，故仅成方便，或是方便之刹那乐，或是仅有忆念而无忆念时则无，或是彼成为二。
仅由上师开示时，若忆念则知彼即心得休息。复由上师恩德，无忆念亦无作意，大手印自性非心意识、念觉慧之行境，由传承教授能知，非他所能知，故百中仅有少数能知。
应以月宝之喻显示了知之功德。诸证悟者是传承道友，如海般深，如空般广，如是深广之友，离我他所缘故非他非自。

 །དེ་གང་གི་དུས་སུ་ཞེ་ན། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དབང་གི་དུས་སུ་ཡིད་ལ་བྱས་ པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་དེ་ཉིད་གསུམ་པ།དྲན་མེད་སྐྱེ་མེད་བློ་ལས་འདས་པ་གསུམ་དབང་གསུམ་པ་ཡིན་པས་ན། དེ་ལས་མ་གཡོས་པ་བཞི་པའི་མན་ངག་གིས་ཤེས་པས་ནི། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་བཞི་པའི་དུས། །དེ་ཉིད་བློ་ལས་འདས་ནས་རྟག་ཏུ་རྒྱུན་དུ་གནས་པ་ གཉུག་མ།དེ་ལྟར་རྟོགས་པས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི། གཉུག་མ་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་ཤེས། །དེས་ཅི་འདྲ་ཞེ་ན་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ནི། མུན་ནག་ཐིབས་པོ་དང་འདྲ་བ་ལ། དེ་འཇོམས་པར་བྱེད་པ་ཀླུའི་ཡུལ་གྱི་ཟླ་བའི་ནོར་བུ་དང་འདྲ་བ་བླ་མ་དམ་པའི་ གདམས་ངག་གིས་མ་རྟོགས་པ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ།མུན་ནག་ཆེན་པོར་ཟླ་བའི་ནོར་བུ་ནི། །ཇི་ལྟར་ཟླ་བའི་ནོར་བུས་མུན་ནག་དེ་རང་ལས་གཞན་དུ་སྐྱེལ་མི་དགོས་པ་དེ་བཞིན་དུ། ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱ་སྤང་མི་དགོས་པས། ཇི་ལྟར་འཆར་བར་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་ དུ།།འཁོར་བའི་འདམ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་འདམ་གྱིས་ཀྱང་མ་གོས་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གང་དང་ཡང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་མཆོག་བསྟན་མ་ཐག་ཏུ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་མཐོང་བས། མཆོག་ཏུ་བདེ་ཆེན་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་ནི། ། ཡིད་ལ་བྱས་པ་ནི་བསམ་པའི་སྡིག་པ་ཡིན་ལ། ཡིད་ལ་མ་བྱས་པ་ནི་མི་བསྒོམ་པའི་དགེ་བ་ཡིན་པས། དྲན་པའི་རྣམ་རྟོག་ལ་སེམས་ངལ་སོ་བ་ཤེས་ལ། དྲན་པ་མེད་པ་ལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་ཡིད་ཕམ་པས། བསམས་པའི་སྡིག་པ་མ་ལུས་ཕམ་པར བྱེད་པའོ།། །།ད་ནི་རྟོགས་ན་སེམས་གླང་པོ་ཆེ་ཡན་པའི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་སྤྲུལ་སྐུ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །ཚད་པས་གདུངས་པའི་སེམས་ཅན་ནི། །མིག་གིས་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ནང་དུ་ཅེ་རེ་ལྟ་བ་མི་བཟོད་པ་བཞིན་དུ། སེམས་ཅན ལ་ལའི་ལུས་ཀྱང་མིག་དང་འདྲ་བས།ཉི་མ་ལ་སྡུག་བསྔལ་དུ་མཐོང་བས། ནམ་ཞིག་ནུས་པར་འགྱུར་སྙམ་མོ།

我来为您翻译这段藏文：
若问"那是何时"，即在大手印灌顶时离一切作意，彼即第三。无念、无生、超越心识三者是第三灌顶，故由不离彼之第四窍诀了知，俱生第四之时，彼超越心识而恒常相续安住之本性。
如是证悟之体验，由体验本性而了知。若问"其如何"，烦恼障与所知障如浓密黑暗，能摧破彼者如龙界月宝，以上师教授令未证者证悟。
如同大黑暗中之月宝，如同月宝不需将黑暗送往他处，同样不需断除烦恼与所知，如其显现。
不为轮回泥与涅槃泥所染之大乐，与任何不共之殊胜，刚一开示即于一刹那见佛密意，于最胜大乐一刹那中。
作意是思维之罪，无作意是不修之善，于忆念分别知心得休息，于无忆念有体验故心败，令思维罪尽皆败。
今当以狂象心之喻显示证悟。其中且当了知化身。如被炎热所逼众生，不堪以眼直视日轮中央，如是某些众生身如眼，见日为苦，思何时能堪。

 །ཉི་མ་ནུབ་པ་དང་། ནམ་མཁའ་ལ་ཁྱབ་པ་སྐར་མའི་བདག་པོ་ཟླ་བ་དང་། གཟའ་དང་བསིལ་བར་གྱུར་པ་མཉམ་དུ་ཤར། །དེ་བཞིན་དུ་རྣལ་འབྱོར་ པ་རྣམས་ཀྱིས་འཁོར་བའི་རྒྱུར་དྲན་པ་འདི།སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཉི་མ་དང་འདྲ་བས་ན། ནམ་ཞིག་ནུབ་པར་འགྱུར་སྙམ་པས་ན། སྡུག་བསྔལ་སྣང་བྱེད་ནུབ་པ་ན། །ཟླ་བ་ཉ་བའི་དུས་ཉི་མ་ནུབ་པ་དང་། སྐར་མ་ཟླ་བ་གཟའ་གསུམ་མཉམ་དུ་ཤར་བ་བཞིན་དུ། རྣལ་ འབྱོར་པའི་དྲན་པ་ནུབ་པའི་དུས་དང་།ཀུན་ལ་ཁྱབ་པ་དྲན་མེད་དང་། །གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་སྐྱེ་མེད་དང་། འགྲོ་འོང་མེད་པ་བློ་ལས་འདས་པ། མན་ངག་གིས་བསྟན་མ་ཐག་ཏུ་ཤར་བས། སྐར་མའི་བདག་པོ་གཟའ་དང་མཉམ་དུ་ཤར། །འདི་ལྟར་དྲན་ མེད་སྐྱེ་མེད་བློ་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་གནས་ཤིང་།སྤྲུལ་པའི་རྣམ་པ་དུ་མ་དེ་ལས་སྤྲུལ་པ་ཡིན་པས། འདི་ལྟར་གནས་པས་སྤྲུལ་པ་སྤྲུལ། །དྲན་མེད་ལས་སྣ་ཚོགས་ཤར་བར། སྤྲུལ་པ་སྐུའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། སྐྱེ་མེད་ དབྱིངས་སུ་གནས་པ་རྟོགས་པ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་སྐུའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་།བློ་ལས་འདས་ཤིང་བསྒོམ་དུ་མེད་པས་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་ཉིད་འཁོར་ལོ་དམ་པ་ཡིན་པས། དེ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་འཁོར་ལོ་དམ་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
日落时，遍布虚空的星宿之主月亮、行星与清凉同时升起。如是瑜伽士们认为轮回之因的此念，如同痛苦的太阳，思何时将会落下，当痛苦之光落下时。
如同满月之时日落，星辰、月亮、行星三者同时升起，如是瑜伽士念头落下之时，遍及一切的无念、无形的无生、无来去的超越心识，教授一经开示即刻升起，如同星宿之主与行星同时升起。
如是安住于无念、无生、超越心识之境界中，诸多化现从彼所化，如是安住而现化身。从无念显现种种，化身坛城、安住无生境界所证悟的圆满报身坛城、超越心识且不可修的法身坛城，此即圣轮，故此是坛城圣轮。

 །དེ་ལྟ་བུ་ནི་མ་རིག་པའི་དབང་གིས་ རྨོངས་པར་གྱུར་ན་ཡང་གཟུང་འཛིན་དང་བྲལ་བའི་སེམས་དྲན་པ་ཙམ་གྱིས་དག་པའི་སེམས་ནི་དྲན་མེད་ལ།རྟོགས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པས། །ཀྱེ་ཧོ་རྨོངས་པའི་སེམས་ཀྱིས་སེམས་ལ་རྟོགས་ནས་ནི་རྟག་ཆད་ལ་སོགས་པའི་ལྟ་བ་ངན་པས་གྲོལ་བ་དང་ལྟ་ཞོག་གི། དེ་བས་ཀྱང་སེམས་ཙམ་པ་དང་དབུ་མ་པས། ཡིད་ལ་མ་བྱས་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མ་རྟོགས་ན་ལྟ་བ་ངན་པ་ཡིན་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་པས་གང་གིས་ཀྱང་རྟོགས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་རྟོགས་པས་ན། ལྟ་བ་ངན་པ་ཐམས་ཅད་ནི་རང་གྲོལ་འགྱུར། དེ་ཡང་ཤེས་དང་ཤེས བྱའི་སྒྲོག་གཉིས་ཀྱིས་བཅིངས་པ་ནི་སེམས་ཙམ་པ་དང་དབུ་མ་པ་ཡིན་གྱི།རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ནི་ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་གང་གིས་ཀྱང་མ་བཅིངས་ལ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དེ་ཉིད་བླ་མ་དམ་པས་བསྟན་པ་ནི་མཆོག་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་འདམ་གང་གིས་ཀྱང་ མ་གོས་པ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་དབང་དུ་འགྱུར་བས།མཆོག་ཏུ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་དབང་གིས་ན། །ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་ནི་སེམས་ཀྱི་དྲན་སྒོམ་དང་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་ལ་སོགས་པ་ལ་བྱུང་བ་ཡིན་གྱི། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་ནི། ཡིད་ ལ་མ་བྱས་པའི་ངང་ལས་མ་གཡོས་པ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལ་གནས་ན་དངོས་གྲུབ་དམ་པའོ།

我来为您翻译这段藏文：
如是，即便因无明力而陷入迷惑，但离能取所取之心，仅由忆念而清净之心即为无念。因非所证，呜呼！以迷惑心于心中证悟后，不仅不能从常断等恶见中解脱，更有甚者，若唯识派与中观派不证未作意之大手印，即是恶见。瑜伽士因证悟任何皆非所证之义，故一切恶见自解脱。
复次，为能知与所知二锁所缚者乃唯识派与中观派，而诸瑜伽士不为能知与所知任何所缚。遍智正由殊胜上师所示即为最胜，彼即不为任何污泥所染，成为大乐自在故。
以最胜大乐自在故，共同悉地乃从心之念修、咒语及手印等而生，不共大手印悉地则是，若安住于未作意之境界中不动摇之金刚般三昧，即是殊胜悉地。

། །།དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་རྗེས་ལ་སེམས་རང་དགར་གཞག་པ་ནི་གླང་པོ་ཆེ་ཤིན་ཏུ་མི་སྲུན་པའི་ཐོག་ཏུ། ལྕགས་ཀྱུས་གོམས་པ་རྩལ་པོ་ཆེ་ཅིག་གིས བཏབ་པས་ཡན་ཡང་མི་སྟེར་བ་བཞིན་དུ།རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་སེམས་ཉིད་སྐྱེ་མེད་དུ་ཤེས། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དྲན་པ་མེད་པར་ཤེས། །སེམས་ལས་བྱུང་བའི་དྲན་པའི་རྣམ་པ་ལ་དགག་སྒྲུབ་མ་བྱེད་པར། སེམས་ཀྱི་གླང་པོ་ཡན་དུ་ཆུག་། ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་ལས་གྲོལ་བའི་རྣལ་འབྱོར་པའི་དགོངས་པ་ནི་གཞན་ལ་དྲི་ས་མེད་པས། དེ་ཉིད་བདག་ཉིད་ལ་དྲིས་ཤིང་། །སེམས་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་ལ། ཤེས་དང་ཤེས་བྱའི་རི་བོའི་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཆུ་བབས་པས། ནམ་མཁའི་རི་བོའི་ཆུ་འཐུང་དང་། །དེ་ཡང་ཇི་སྲིད་དྲན་པ་དང་བཅས་པའི་སེམས་དེ་ནི་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་ཤེས་ལ། འཁོར་བའི་འགྲམ་དང་དེ་ལས་གཞན་དྲན་པ་མེད་པ་མན་ངག་གིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡོད་པའི་རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་ཤེས་ལ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི འགྲམ་དེ་གཉིས་སེམས་ངལ་སོ་བ་དང་།ཡིད་འཕམ་སྐྱེ་མེད་ཆུ་བོ་ཡི། །དེ་ཡི་འགྲམ་དུ་ཞོག་ཅིག་རང་དགའ་བར། །དེ་ཡང་སེམས་ཀྱི་ཡུལ་ནི་དྲན་པ་ནི་གླང་པོ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཏེ། དྲན་མེད་དབང་པོ་ལྟ་བུ་དེས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ལྕགས་ཀྱུ་ལག་པས། ཡུལ་གྱི་གླང་ པོའི་དབང་པོའི་ལག་པས་བླངས་ནས་སུ།ཇི་ལྟར་གླང་པོ་ཆེ་དེ་རྩལ་ཆེ་ཡང་ལྕགས་ཀྱུ་མཁན་ཐབས་མཁས་པའི་དབང་དུ་གྱུར་པ་བཞིན་དུ། ཐབས་མཁས་པས་སེམས་ཀྱི་གླང་པོ་ཆེ་དེ་ཡང་གསོད། ནམ་ཡང་བདེ་བ་རང་དབང་དུ་འགྱུར་པས། ཇི་ལྟར་གསོད་ པ་རང་དབང་སྣང་བར་འགྱུར།།དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཇི་ལྟར་གླང་པོ་ཆེ་སྐྱོང་བ་བཞིན་དུ། སེམས་ཉིད་སྐྱེ་མེད་དུ་ཤེས་ན་སེམས་དྲན་མེད་ལ་སྐྱོ་བར་བྱ་བ་ཡིན་པས། རྣལ་འབྱོར་པས་ནི་གླང་པོ་ཆེ་སྐྱོང་བ་བཞིན། མ་རྟོགས་ན་གླང་པོ་ནི་ནགས་ཀྱི་ གླང་པོ་ཆེ་ཡིན་པས་མི་ལྡོག་པ་བཞིན་དུ།འཁོར་བའི་ནགས་ལས་རྒལ་བར་མི་འགྱུར་བ། །རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ནི་སེམས་རང་དབང་དུ་འགྱུར་བས། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལས་ལོགས་ན་འགྲོ་ས་མེད་པས། དེ་ཉིད་ནས་ནི་ལྡོག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན།། །། ད་ནི་ཆོས་རྣམས་ངོ་བོ་གཅིག་པའི་མཚོ་ལ་ཆུ་བུར་གྱི་དཔེས་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སེམས་ལ་གཉིས་སུ་སྣང་ཡང་། དེ་གཉིས་ཀྱི་རྒྱུའི་རྩ་མེད་དེ། རིག་པས་ནི་འཁོར་བར་འཁོར་ལ་དེའི་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པས་མྱ་ངན ལས་འདས་པའི་ལམ་ཡིན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
如是证悟之后，任其自然安置心者，犹如对极不驯服之大象，善巧者以铁钩相击，亦不令其放纵。证悟瑜伽士知心本无生，知心性无念。于心所生念之诸相莫作遮止成立，任心象自由驰骋。
已脱能知所知之瑜伽士意趣，于他处无可询问，故当问于自身。心性如虚空离诸戏论，于其中能知所知之山无生水流，如饮空中山之水。
复次，只要具念之心即知其如幻，轮回此岸；另有无念以教授而得体验者，知如梦境，涅槃彼岸；此二者令心休憩。于无生河之岸边，任其自然安住。
复次，心之境即念如象，无念根如铁钩手，以境象之根手执持。如大象虽力大，终为善巧钩师所制，以善巧方便彼心大象亦可降服。任何时候乐皆自在，如何降服即得自在显现。
如是证悟瑜伽士如驯象般，若知心性无生则应厌离无念之心，瑜伽士如驯象然。若未证悟，则如林中野象不回，不能超越轮回之林。证悟瑜伽士则心得自在，离此真实别无去处，故从此处回转。
今当以水泡喻说诸法一性之海。于此，轮回与涅槃虽于心中显现为二，然彼二因无根本。以明觉轮回流转，其自性不成立故是涅槃之道。

།དེའི་ཕྱིར་འཁོར་བ་སྤངས་པའི་ཕ་རོལ་ན། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མེད་ལ། གང་ཞིག་འཁོར་བ་དེ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་ངེས། སེམས་ཉིད་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་བཏགས་ཀྱང་། དབྱིངས་ ལ་ཐ་དད་པ་ནི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཙམ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས།དབྱེ་བ་གཞན་དུ་སེམས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་བྲལ་བའི་ཕྱིར་གཅིག་ཅེས་རྟོགས་མོད་ཀྱི། དེ་ལྟ་བུར་བརྗོད་དུ་བཏུབ་པ་མ་ཡིན་པས། རང་བཞིན་གཅིག་གིས་དབྱེ་བ་ རྣམ་པར་སྤངས།།སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ལ། གློ་བུར་གྱི་ཉོན་མོངས་པས་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པར་མི་འགྱུར་ལ། ཤེས་བྱས་ཀྱང་ཤེས་བྱར་མི་འགྱུར་བས། དྲི་མ་མེད་པ་ང་ཡིས་རབ་ཏུ་རྟོགས། །དྲི་མ་མེད་པ་ནི་མ་རྟོགས། ཉིད་ཀྱི་དེ་ཉིད་བསྒོམས་ ནས།བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་ཟེར་ཏེ། །བསྒོམ་པ་ནི་དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་པས། ཡིད་ཀྱི་དེ་ཉིད་དམིགས་པ་དང་བཅས། འོ་ན་སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམས་ན་ཟེར་ན། སྟོང་པ་ཉིད་ནི་དམིགས་པ་མེད་པ་ཡིན་པས་བསྒོམ་དུ་མེད། བསྒོམ་དུ་ཡོད་ན་ཡིད་ཀྱི་ རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་དམིགས་པས་སངས་རྒྱས་མ་ཡིན་སངས་རྒྱས་ནི་ཆོས་སྐུ་ཉག་གཅིག་ཡིན་པས།ཆོས་སྐུ་ནི་དམིགས་པ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པས། དམིགས་མེད་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ན། །འོ་ན་ཆོས་སྐུ་ཉག་གཅིག་ཡིན་པས་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་བསྒོམས་ནས་ དྲན་ནས་ཡིན་ཟེར་ན།ཇི་སྲིད་དྲན་པ་ནི་རྣམ་རྟོག་ཡིན་པས། བསྒོམ་པ་མ་ཡིན། སེམས་ཉིད་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་དྲན་པ་མེད་ཅིང་ཡིད་ཀྱི་བྱ་བ་མེད་པས། བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་མེད་ཅིང་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པས་བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་མེད་དེ། དྲན་ནས་བསྒོམས་ནས་ བསྒོམ་པའི་དུས་སུ་ཡོད་ལ།མི་བསྒོམ་པའི་དུས་སུ་མེད་པས་གཉིས་ལ་སྐྱོན་ནི་ཡོད་པ་སྟེ། རྣལ་མ་གཉུག་མ་ནི་དྲན་རིག་བློའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པས། བསྒོམ་དང་མི་བསྒོམ་ཐ་སྙད་མེད། །དྲན་པ་དང་བཅས་པ་བསྒོམ་ན་རྣལ་འབྱོར་བ་མ་ཡིན་ལ། དྲན་པ་མེད་ན་ རྣལ་འབྱོར་པ་མ་ཡིན་པས།རྣལ་འབྱོར་གང་ཞིག་སྒོམ་པ་ཡིན། །བདེ་བ་སྟོང་པར་གསལ་བ་དེ་ཉིད་དྲན་ནས་བསྒོམ་ན་དམིགས་བཅས་ཡིན་ལ། དེ་ལས་གཞན་དྲན་པ་མེད་པ་དམིགས་མེད་ཡིན་པས། བསྒོམ་པ་དམིགས་བཅས་དམིགས་མེད་དོ། །དམིགས་ པ་དང་བཅས་པས་ནི་འཁོར་བར་འཁོར་ལ།དམིགས་པ་མེད་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་གཉིས་ཀྱི་འདམ་གྱིས་མ་གོས་པ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེ་ཉིད་མཚན་མ་མེད་པའི་བདེ་བ་ཡིན་པས། བདེ་བའི་རྣམ་པའི་རང་བཞིན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
因此，在舍离轮回的彼岸，无有涅槃；某一轮回即是决定的涅槃。虽然于心性安立轮回、涅槃等名言，但在法界中连微尘许差别也不存在。
不应作其他分别，因心性离一切戏论故虽证知为"一"，然不可如是言说，故以一性舍诸分别。
心性本自光明，不为暂时烦恼所染，亦不为所知所转，我已证悟无垢。未证无垢者说："修习彼性，获得无上菩提。"修习是有所缘，意之实性有所缘。
若问："那么修空性呢？"空性无所缘故不可修。若可修，则缘于意识，非佛；佛乃唯一法身，法身即无所缘空性。若是无缘空性，则是唯一法身。
若说："意识修习忆念即是"，只要有念即是分别，非为修习。心性相续不断，无念无意之作用，无所修能修，无意所作，无所修能修。忆念修习时有，不修时无，二者皆有过失。本来自性非念知分别境界，故无修与不修之名言。
有念而修非瑜伽士，无念亦非瑜伽士，何者是瑜伽之修？乐空明显彼性若忆念而修即有所缘，除此之外无念即无所缘，修有所缘无所缘。
有所缘则轮回流转，无所缘则是涅槃。不为此二泥所染即是无生，即是无相之乐，是乐相之自性。

 །དེའི་ཕྱིར་བློ་ལས་འདས་པས་ཁྱད་ པར་འཕགས།བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཅན་མ་ལུས་པ་ལ་རང་འབྱུང་བས། རབ་ཏུ་བླ་མེད་རང་བྱུང་བ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ནི་སེམས་ཅན་མ་ལུས་པ་ལ་ཡོད་པ་ལ་ཡོད་པར་ངོ་མ་ཤེས། བླ་མ་དམ་པས་བརྡས་བསྟན་པའི་དུས་སུ་ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་ གྱིས་བསྟན་མ་ཐག་ཏུ་ཤེས་པས་བླ་མའི་དུས་ཐབས་བསྟེན་པས་ཤེས།དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་གནས་ལ་ངེས་པ་མི་བྱ། དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཀྱི་གནས་མི་རྟོག་པ་ནགས་ལྟ་བུའམ། རྟོག་པའི་ཁྱིམ་ལྟ་བུ་ལ་འགྲོ་བ་དང་འདུག་པའི་བྱ་བས། ནགས་ སུ་མ་འགྲོ་ཁྱིམ་དུ་མ་འཇུག་པར།།དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་གང་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པས། དེ་རུ་ཞེན་པར་མི་བྱེད་པས། །གང་ཡང་དེ་རུ་ཡིད་ཀྱིས་སྤོངས་ཤེས་ན། །དེ་ལྟར་ཤེས་ན་སེམས་ཅན་དུ་བལྟ་བར་མི་བྱ། ཁམས་ གསུམ་མ་ལུས་པ་འདི་དག་ལྟ་བར་འགྱུར་བ་མེད་པ་ལ་རྒྱུན་དུ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡིན་པས།མ་ལུས་རྒྱུན་དུ་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་པས་ན། །དེ་ལྟར་རྟོགས་ན་དོགས་པ་དང་རེ་བ་མི་བྱ། འཁོར་བ་ལ་ལྷུང་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དྲན་པ་འདི་ཡིན་པ་ལ་དངོས་པོར་མ་གྲུབ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་ལྷུང་བ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་དྲན་མེད་དེ་ཡང་དངོས་པོར་མ་གྲུབ་བས། འཁོར་བ་གང་ཡིན་མྱ་ངན་འདས་པ་གང་། །འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་ཡིད་ཀྱི་དྲི་མ་ཡིན་གྱིས། རང་བཞིན་གྱིས་དག་ན་ཆོས་ཐམས ཅད་ཀྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཡིན་པས།ཡིད་ཀྱི་དྲི་མ་དག་ན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་སྟེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་ཤིན་དུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་པས། གཉེན་པོ་མ་ལུས་པ་རྫོགས་པ་ལ་གློ་བུར་གྱི་མི་མཐུན་པས་གླགས་མི་རྙེད་པས། དེའི་ཚེ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་འཇུག་ པ་མེད་པ།འོ་ན་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་ཡང་ཉོན་མོངས་པའི་དྲན་པ་སྐྱེ་ཡིན་གདའ་ཟེར་ན། མ་རྟོགས་པའི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོས་ནི་དྲན་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པས། འཁོར་བའི་བདེ་སྡུག་བསགས་ལ། རང་གིས་རང་ལ་གནོད་པ་བྱས་སོ། །དཔེར་ན་མི་མཁས་ པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ཆུ་སྲིན་ཀུམ་བྷི་ར་མཚོ་ནང་ན་གནས་པས།ནམ་མཁའ་ལ་བྱ་རྒྱུ་བའི་གྲིབ་མ་མཐོང་ནས་བྱ་ཡིན་སྙམ་ནས་བསྙགས་པས། རང་གིས་རང་ལ་ངལ་བར་བྱེད་དོ། །མཁས་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ཆུ་སྲིན་མ་ཀ་རས་ནི་བྱའི་གྲིབ་མ་མཐོང་ཡང་ཆུ་རང་དུ་ཤེས་ པས་སྙེགས་པར་མི་བྱེད་པས་ངལ་བར་མི་འགྱུར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
因此超越心智而殊胜。无上菩提于一切众生自然生起，然于一切众生皆具无上自然菩提而不能识知。于殊胜上师以表示教示之时，以殊胜方便立即了知，故由上师时机方便而知。
如是证悟的瑜伽士不应执著处所。如是于心之住处，或如无分别之林，或如分别之屋，以行住之行为，不入林不入屋。
如是了知心及心所皆无自性，于彼不生执著，若知以意舍离一切，如是了知则不应视为众生。三界无余皆无所见而恒时安住即是菩提，由证悟无余恒时菩提。
如是证悟则无疑虑希求。堕入轮回即是此分别念想，然实不成立；堕入涅槃即是无分别无念，彼亦不成立，何者是轮回何者是涅槃？
轮回与涅槃是意之垢染，若本性清净则是诸法俱生，若意垢清净则为俱生。俱生自性极为清净，圆满一切对治故暂时违缘不得其便，尔时无有违品趣入。
若问："已证悟的瑜伽士亦生烦恼念想耶？"未证悟的凡夫由念想成熟，积集轮回苦乐，自害其身。譬如愚者性情之鳄鱼住于海中，见空中飞鸟之影，以为是鸟而追逐，自使疲惫。智者性情之摩羯罗虽见鸟影，知是水影而不追逐，故不疲惫。

།དེ་བཞིན་དུ་མ་རྟོགས་པའི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་ཀྱི་དྲི་མ་དྲན་པ་ལ་འབད་པས་སྙེགས་པ་དོན་དམ་པ་ལ་ངལ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་སེམས་ཉིད་ཀྱི་དྲི་མ་དྲན་པ་སེམས་ ཉིད་དུ་ཤེས་པས་བསྒོམས་ནས་སྙེགས་པར་མི་བྱེད་པས།སྡུག་བསྔལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །འདི་ཉིད་ཀྱིས་གསལ་བར་བྱེད་པས། ཇི་ལྟར་རྒྱ་མཚོ་དང་བར་གྱུར་པ་ལ། །མཚོ་ཤིན་ཏུ་དང་བར་གྱུར་པ་དེ་ལ་རྡེའུ་བསྒྱུར་བས་ཆུ་བུར་བྱུང་བས་ཆུ་ཁོ་ན་ཡིན་པ་དེ་ བཞིན་དུ།རྣལ་འབྱོར་པའི་སེམས་ཤིན་དུ་དང་བ་ལ་གློ་བུར་དུ་དྲན་པ་བྱུང་ཡང་སྙིང་པོ་མེད་པ་ཁོང་སྟོང་གིས། སྣང་སྟོང་དུ་གློ་བུར་བར་ཤེས་པས། ཆུ་བུར་ཆུ་ཉིད་ཡིན་ཏེ་དེ་བཞིན་ཐིམ་པར་འགྱུར། །དེའི་རང་བཞིན་ཤེས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཞི་གནས་ནགས་དང་ འདྲ་ལ།ལྷག་མཐོང་དབྱེར་མེད་ཁྱིམ་དང་འདྲ་བས། ནགས་དང་ཁྱིམ་ན་བྱང་ཆུབ་གནས་པ་མེད། །དེ་ལྟར་དྲན་ལས་མ་ཡེངས་པའི་དུས་སུ་སངས་རྒྱས་ཡིན་ལ། དྲན་པ་བྱུང་བའི་དུས་སུ་སེམས་ཅན་ཡིན་པས། དེ་ལྟར་དབྱེ་བ་ཡོངས་སུ་ཤེས་ནས་ནི། །ཤེས་དང་ ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་དག་ནས་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ་ཡིན་པས།དྲི་མ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས། །སེམས་ཅན་མ་ལུས་པ་དེ་ལྟར་རྟོགས་སུ་རུང་བ་ལ། རང་ལ་ཡོད་པ་རྟོག་མེད་ལ་བརྟེན་པར་འོས་པས། མ་ལུས་མི་རྟོག་པ་རུ་བརྟེན་ པར་འོས།།སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བདག་དང་བདག་གིར་བགྱི་བ་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པས། དེ་ནི་བདག་ཡིན་གཞན་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །བསྒོམ་དང་སྒོམ་བྱེད་གཉིས་སུ་མེད་པར་རྟོགས་ན། བསྒོམ་དང་མི་བསྒོམ་དབྱེར་མེད་པས། །གང་ བསྒོམས་ཡོངས་སུ་བསྒོམ་པ་གང་།།འདི་ནི་བསྒོམ་པའོ། །འདི་ཡིས་བསྒོམས་པའོ་ཞེས། བདག་དང་བདག་གིར་བགྱི་བས་སེམས་ཅན་འཆིང་། །ཆོས་ཉིད་ལ་བདག་དང་བདག་གིར་བགྱི་བ་མ་མཆིས་པས། དབྱེ་བ་དེ་ཉིད་འཆིང་དང་བྲལ་བར་བྱ། །བདག་ ཉིད་གྲོལ་བ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པ།བསམ་དུ་མེད་པར་རྟོགས་ན། བདག་གི་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་པ་ཡིན་པས། འོན་ཀྱང་བདག་ཉིད་རྣམ་པར་གྲོལ་བའོ།

我来为您翻译这段藏文：
如是未证悟的诸凡夫，勤于追逐心垢念想，于胜义中徒自疲惫。如是证悟的瑜伽士知心垢念想即是心性，修习而不追逐，故不生苦恼。
此即明示：如同清澈大海，于极清澈之海投石生起水泡唯是水性。如是瑜伽士心极清明，虽暂时生起念想，因无实质空虚，知为显空暂时，如水泡即是水性而如是融入。
其自性了知即是空性止观如林，无二胜观如屋，林与屋中无有菩提安住。如是于念想不散乱时是佛，生起念想时是众生。如是遍知差别已，净除所知障与智障故心性光明，以无垢心之自性，一切众生皆可如是证悟，应依自具无分别，应依一切无分别。
一切众生之我与我所于真如中无有差别，彼即是我他亦如是。若证修与能修无二，修与不修无差别，何者所修遍修何者？此是修习，以此修习，以我与我所众生系缚。法性中无我与我所，应离彼等差别系缚。
自身解脱即是无生，若证不可思议，为自利故成佛，然自身得解脱。

 །བདག་ཉིད་དང་གཞན་གྱི་འཁྲུལ་པས་སེམས་ཅན་འཆིང་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར། བདག་དང་གཞན་དང་ འཁྲུལ་བར་མ་བྱེད་པར།།ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་མ་ལུས་པ་ནི་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་དང་མི་འབྲལ་བ་མ་ཡིན་པས། མ་ལུས་རྒྱུན་དུ་གནས་པའི་སངས་རྒྱས་ཏེ། །སེམས་མ་དག་ན་སེམས་ཅན་ཞེས་བགྱི་བ་དང་། སེམས་རང་ བཞིན་གྱིས་དག་ནས་སངས་རྒྱས་ཞེས་མིང་སོ་སོར་བཏགས་ཀྱང་།སེམས་ཉིད་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡང་མེད། སེམས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བས། སེམས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དག་པས་ན། །སེམས་ཞེས་བགྱི་བ་དེ་ཡང་དྲི་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར། སེམས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་སམ། སེམས་མ་ཡིན་པའི་འདུ་ཤེས་དང་བྲལ་རྒྱུ་མེད་པར་བྲལ་བ། དེ་ཉིད་དྲི་མེད་མཆོག་གི་གོ་འཕང་ངོ་། །སེམས་ཉིད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པས་འཁོར་བར་འཁོར་ལ། དེ་ཉིད་དབྱིངས་སུ་དག་ནས་དེ་ཉིད མཉམ་པ་ཉིད་ལ་གནས་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པས།གཉིས་མེད་སེམས་ཀྱི་སྡོང་པོ་དམ་པ་ནི། །དག་པའི་སེམས་དྲན་པ་མེད་ཅིང་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པ་དེས་ནི། ཁམས་གསུམ་དང་དུས་གསུམ་དུ་ཁྱབ་པས། ཁམས་གསུམ་མ་ལུས་ཀུན་དུ་ཁྱབ་པར་སོང་། །ཀུན་ ལ་ཁྱབ་པ་ནི་ཆོས་སྐུ་བློ་ལས་འདས་པ་ཡིན་ལ།འགྲོ་ལ་ཕན་པའི་དོན་མི་མངའ་ཡང་། སེམས་ཅན་གྱི་འཁྲུལ་པའི་དབང་གིས་རང་རང་གི་དོན་བྱས་སོ་སྙམ་པ་ཡིན། དཔེར་ན་སྣོད་མང་གི་ནང་དུ་ཆུས་གང་བ་ལ་ཟླ་བའི་གཟུགས་བརྙན་ཤར་བ་བཞིན་དུ། སྙིང་རྗེ་ མི་རྟོགས་གཞན་ཕན་འབྲས་བུ་འཛིན།།དེ་ལ་ཆོས་སྐུལ་ནི་མིང་ཡང་མེད་ན། གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ཀྱི་འབྱུང་ས་ཡིན་པས། མིང་ནི་མཆོག་ཏུ་གཞན་ལ་ཕན་པོའོ། །དེ་ལ་བློའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ།

我来为您翻译这段藏文：
由自身与他人的迷乱而众生被束缚，因此，莫于自他生起迷乱。三界一切众生无不恒常与佛陀密意相应，故一切恒时安住即是佛陀。心未清净时称为众生，心性本净后虽分别称为佛陀，然心性本无生等任何相，心本性光明，心以自性清净故，所谓之"心"亦是垢染。
因此，离心之想或非心之想，无因而离，此即无垢最胜果位。心性无生中因能取所取而轮回，彼性界中清净而住于平等性时即是涅槃。无二心之殊胜法身，以清净心无念无作意，遍及三界三时，周遍三界一切。
遍及一切即是超越心识的法身，虽无利益众生之事，然因众生迷乱力故，各自认为成办己利。譬如诸多器皿中盈满水时映现月影，大悲无分别摄持利他果。彼中法身连名亦无，然为二色身之源故，名为最胜利他。其中超越心识境界之胜义空性即是法身。

 །དེ་ལ་མེ་ཏོག་རྒྱས་པ་ནི། ། ལོངས་སྐུ་ཡིན་པས། སྟོང་པའི་སྡོང་པོ་དམ་པ་མེ་ཏོག་རྒྱས། །དེ་ཡང་འགྲོ་བའི་རང་གི་རྣམ་རྟོག་གིས་རང་ལ་བྱས་པས་མཐོང་བ་སྣ་ཚོགས་དང་ལྡན་པས། སྙིང་རྗེ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་དུ་མར་ལྡན། །འབད་པ་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ལྷུན་གྲུབ་ཡིན། སྔ་མ་མ་དྲན་པ རྒྱུ་ཡིན་ལ།ཕྱི་མ་མ་དྲན་པས་འབྲས་བུ་ཡིན། སྔ་མ་དྲན་པ་རྒྱུ་ཡིན་ལ། ཕྱི་མ་མ་སྐྱེས་པ་འབྲས་བུ་ཡིན། སྔ་མ་མ་སྐྱེས་པ་རྒྱུ་ཡིན་ལ། ཕྱི་མ་བློ་ལས་འདས་པ་འབྲས་བུ་ཡིན། །དེ་དག་འབད་པ་བྱ་མི་དགོས་པས། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཕྱི་མའི་འབྲས་བུ་སྟེ། ། འབད་རྩོལ་དང་བྲལ་བ་བློའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་དེ་ཉིད་སེམས་ཀྱི་མིང་མེད་དེ། སེམས་ཙམ་པ་ལ་སོགས་པ་གཞན་གྱི་སེམས་སུ་ཁས་བླངས་ཀྱང་མ་ཡིན་པས། བདེ་བ་འདི་ནི་གཞན་པའི་སེམས་ཡིན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
其中花朵绽放即是报身，空性殊胜法身花朵绽放。又因众生以自己的分别念对自身作用而具有种种显现，故具足种种大悲。非由勤勉而成，乃是任运成就。
前者不忆念是因，后者不忆念是果；前者忆念是因，后者未生是果；前者未生是因，后者超越心识是果。彼等无需勤作，任运成就是后者之果。
离勤勉造作、超越心识境界之彼性无有心之名，虽唯识等他宗承许为心，然实非彼，此安乐乃是他心。

 །དེའི་ཕྱིར་བློ་ལས་འདས་པའི་དོན་དམ་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ནི གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས།སྟོང་པའི་སྡོང་པོ་དམ་པ་སྙིང་རྗེ་མིན། །དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོ་ལ་རྩ་བ་སེམས་ཉིད་དམ། སྡོང་པོ་སེམས་སམ་ལོ་འདབ་སེམས་ལས་བྱུང་བ་མེད་པས། གང་ཡང་སླར་རྩ་བ་ལོ་འདབ་མེད། དེ་ལ་བློ་དང་རིག་ པས་དམིགས་སུ་མེད་དེ།དེ་ལ་བློ་དང་རིག་པས་དམིགས་པར་འགྱུར་ན། དེ་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ། བསྒོམ་དུ་མེད་པའི་དབྱིངས་ཡིན་པས། །བསྒོམས་ན་ལོངས་སྐུ་སྤྲུལ་སྐུ་མ་ཚང་བས། དེར་ལྷུང་བས་ནི་ཡན་ལག་ཆག་པར་འགྱུར། །བློ་ལས་ འདས་ཤིང་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེ་ལས་དྲན་པ་དང་མ་དྲན་པ་བྱུང་ཡང་།སེམས་ཉིད་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན། དེ་ལས་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་གཉིས་སུ་སྣང་། ས་བོན་གཅིག་ལས་སྡོང་པོ་གཉིས། །ཆོས་སྐུ་བློ་ལས་འདས་པ་དེ་ནི་འབྲས་བུ་ཐ་དད་པ་མེད་པས། རྒྱུ་ མཚན་དེ་ལས་འབྲས་བུ་གཅིག་།དེ་ཡང་འཁོར་བའི་རྒྱུ་ཡང་དེ་ཡིན་ལ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རྒྱུ་ཡང་དེ་ཡིན་པས། དེ་ཡང་དབྱེར་མེད་གང་སེམས་པ། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཐ་མས་འཁོར་བའི་ཕྱོགས་གཅིག་པ་ལས་གྲོལ་བར་མཐོང་། འབྲིང་པོས་མྱ་ངན་ལས འདས་པ་ཙམ་ལས་གྲོལ་བར་མཐོང་།རྣལ་འབྱོར་པ་རབ་ཀྱི་དགོངས་པ་ནི། འཁོར་བ་ལ་གནས་པའི་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་མི་འདོར་མི་ལེན། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་སེམས་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་གནས་པ་ཡང་མི་འདོར་མི་ལེན་པས། འཁོར་ བའི་དངོས་པོ་མེད་པས་དོགས་པ་མེད།།མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དེ་ཡང་དངོས་པོར་མ་གྲུབ་པ་རེ་བ་མི་བྱེད་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ། དེས་ནི་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རྣམས་གྲོལ། གལ་ཏེ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་སེམས་ཀྱིས། སངས་རྒྱས་ ཐོབ་པར་འདོད་པས་རེ་བ་དང་བཅས་པ་དེའི་ཚེ།ཡང་དག་པའི་དོན་དང་ཕྲད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཚེ་གང་དང་ཡང་མ་ཕྲད་པ་དེའི་ཚེ་ཡང་དག་པའི་དོན་དམ་པ་དང་ཕྲད་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་ཕྲད་པར་འདོད་པས། གང་ཞིག་འདོད་པ་ ཅན་གྱི་སྐྱེ་བོ་འོངས་པའི་ཚེ།གལ་ཏེ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དེས་ཆོས་སྐུ་དེ་ལ་རེ་བ་མེད་ནས་སེམས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་གྲོལ་བར་ཤེས་ནས་ནི། དེ་ནི་རེ་བ་མེད་ནས་གལ་ཏེ་འགྲོ་ན་ནི། །རེ་བ་མེད་པ་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་པས་བོར་བའོ། །གང་བོར་བ་དེ་ནི་རྣལ་ འབྱོར་པས་བླངས་པའོ།

我来为您完整直译这段藏文：
因此，在超越心识的胜义空性中，并不存在两种色身，空性殊胜法身非大悲。如是甚深法性中，无有根本心性、或树干之心、或枝叶之心所生，故复无根本枝叶。于彼不可为心识所缘，若于彼成为心识所缘，则彼能缘者，乃是无可修习之界，若修则报身化身不圆满，堕入其中则支分破碎。
从超越心识且无生之彼处，虽生忆念与不忆念，然心性本无生。从彼显现轮回与涅槃二者，一种子生二树干。法身超越心识彼者无有差别果，是故彼因唯一果。彼亦是轮回之因，亦是涅槃之因，故彼无二何所思。
下等瑜伽士见从轮回一边解脱，中等瑜伽士见仅从涅槃解脱。上等瑜伽士之密意是：于住轮回心所生之分别念亦不舍不取，于住涅槃心平等性亦不舍不取，故无轮回实体则无疑虑。涅槃彼亦无实体故不作希求，此乃瑜伽士们之真如，由此解脱轮回与涅槃诸法。
若凡夫之心欲求成佛而具希求之时，则不能遇真实义。何时与何者皆不相遇之时，则遇真实胜义。是故凡夫欲遇法身，若具欲求之凡夫来时，若彼凡夫于法身无所希求而知心解脱于法身，则彼无所希求若去，无希求彼为世间所舍。所舍彼为瑜伽士所取。

།འཇིག་རྟེན་པས་བློ་དང་སེམས་དང་ཡིད་དང་རིག་པས་བླང་བ་གང་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ། བོར་བ་བློའི་ཡུལ་མ་ཡིན་བླ་མ་དམ་པའི་བརྡའི་མན་ངག་གིས་བླང་བས། ཕྱིར་སྒོར་བོར་བའི་ཁམ་ཕོར་བླངས་ནས་སུ། །རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ པས་སེམས་ཀྱི་ཁྱིམ་ཐབ་དྲན་པ་འདི་ལ་དོན་དུ་མ་བཟུང་བས་བོར་བ་དང་འདྲ་ལ།ཆོས་སྐུ་བློ་ལས་འདས་པ་དེ་ཉིད་རྟོགས་ནས་གཞན་ལ་རེ་བ་མི་བྱེད་པར་བསྡད་པ་རུང་། དེ་ལས་ཁྱིམ་ཐབ་བོར་ནས་བསྡད་པ་རུང་། །ཆོས་སྐུ་བློ་ལས་འདས་པ་ནི་གཟུགས་སྐུ་ རྣམ་པ་གཉིས་བྱའོ་སྙམ་པའི་སེམས་དང་ཡེ་ཤེས་མི་མངའོ།།རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་མི་མངའ་ཡང་དཔག་བསམ་གྱི་ཤིང་ལ་སོགས་པས་འགྲོ་དོན་མཛད་པ་མེད་པ་དེ། བྱས་པ་ལྟར་སྣང་བ་རང་རང་གི་རྣམ་རྟོག་ཡིན་པས། གཞན་ལ་ཕན་པའི་དོན་ནི་མི་བྱེད་ལ། ། འདོད་པ་པོ་ནི་ཕྱིའི་ཡུལ་དང་ནང་གི་ཡུལ་གཉིས་ལ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་འདོད་པའོ། །དེ་དག་གིས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མ་རྟོགས་པས། འདོད་པ་པོ་ལ་སྦྱིན་པ་མི་སྟེར་བ། །རྒྱུ་འཁོར་བ་ལས་འབྲས་བུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་པས། འདི་ནི་འཁོར་བའི་འབྲས་བུ་གང་ཡིན་ལོ། །རྒྱུ་སེམས་ཅན་ལ་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་སུ་འདོད་པ་ནི། བདག་ཏུ་ལྟ་བ་རྒྱུན་གྱིས་འདོད་པས། དེ་བས་བདག་ཉིད་བོར་བར་བྱས་ན་རུང་། །གཉུག་མ་རྣལ་མ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་མ་བྲལ་བས་རྣལ་འབྱོར། དུས་གསུམ་གྱི བདེ་བར་གཤེགས་པའི་དགོངས་པ་ལ་དབང་བསྒྱུར་བས་དབང་ཕྱུག་།ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་ཆེན་མོ། ཆོས་རྣམས་གཉིས་སུ་མེད་པས་དཔལ། དེ་ལྟར་རྟོགས་པའི་མདའ་མཁན་མོ་བླངས་པས་ས་ར་ཧ། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང རྣལ་འབྱོར་པ་ལས་ཞལ་ནས་ཞལ་དུ་བརྒྱུད་པས་ཞལ་སྔ་ནས།མ་འོངས་པའི་དུས་སུ་སྙིང་པོའི་དོན་ལ་མོས་པའི་དོན་དུ་མཛད་པས། གཉིས་པ་མ་ལུས་པ་འཇོམས་པ་དང་། བརྗོད་དུ་མེད་པའི་དོན་རྟོགས་པས་དོ་ཧ། རྒྱ་རྣམ་པ་བདུན་གྱིས་བཏབ་པས་ཀོ་ཥ། མི་གཡོ་བའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དོན་དུ་མ་གུར་དུ་བཞེངས་པའི་གླུ། འདི་དཔེ་དོན་མ་ལུས་པར་བསྟན་པ་རྫོགས་སོ།

我来为您完整直译这段藏文：
当世间人以心智、心意、意识、觉知所取时，所舍非心境界，依殊胜上师密诀而取，如同拾取门外所弃碗盏。觉悟瑜伽士于此心之家主忆念不执为实义而如舍弃，证悟超越心识之法身后，不对他求而安住即可，如同舍弃家主而安住即可。
超越心识之法身无有"当成就二种色身"之心与智慧。虽无觉性智慧，然如如意树等无有利生事业，所显现如有作为实乃各自分别念，故不作利他事业。欲求者于外境内境二者中欲求凡夫成佛。彼等未证法身，故不予欲求者布施。因轮回果涅槃胜义中无实，此乃何为轮回之果。以因众生欲求成佛果，乃由我见相续而欲求，是故舍弃我执即可。
本然自性俱生不离故为瑜伽，于三世如来密意得自在故为自在，通达大手印故为大，诸法无二故为吉祥，如是证悟而取箭师女故为萨拉哈，从诸佛菩萨瑜伽士口口相传故为尊前。为未来时分于心要义生信解故，摧灭一切二相故，证悟不可言说义故为道歌，以七种印sealed故为藏，为不动法性义而建立帐幕之歌。此示例义已圆满。

། །།དུས་གསུམ་བདེ་གཤེགས་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་མཚུངས་པ་མེད་པ་ལ། །དཔལ་ལྡན་རི་ཁྲོད་པ་ཡི་དགོངས་པ་ནམ་མཁའ་ཉིད་དང་མཚུངས། ། གཉིས་མེད་ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱིའི་དྲན་པ་འཇའ་ཚོན་འདྲ་བ་དེས། །དོ་ཧ་ཀོ་ཥའི་དོན་འགྲེལ་བྲིས་པས་གོང་ནས་བཟོད་པར་བཞེས། །སྙིང་གི་པདྨོའི་དཀྱིལ་ན་གནས་པའི་སྙིང་པོའི་དོན་འདི་ནི། །སློབ་མ་སྙིང་དང་འདྲ་བའི་ངག་གི་ནན་གྱིས་ཞུས་ནས་སུ། །འདི་ལ་མོས་པ་རྣམས ཀྱི་དོན་དུ་བདག་གིས་འདི་བསྒྱུར་བས།།སེམས་ཅན་མ་ལུས་སྙིང་པོའི་དོན་འདི་རྟོགས་ནས་གྲོལ་གྱུར་ཅིག་།ན་མོྠི+ིཿ། །།[་]@##། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཀཱ་ཡ་ཀོཥཱ་མ་རི་ཏ་བཛྲ་གཱི་ཏི། བོད་སྐད་དུ། སྐུའི་མཛོད་འཆི་མེད་རྡོ་རྗེའི་གླུ། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་ ་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།

我来为您完整直译这段藏文：
三世如来无与伦比的密意中，吉祥山居者之密意与虚空无异。无二中脉之忆念如彩虹般，著此道歌宝藏之释义，祈请上师宽恕。
此安住于心莲中央之心要义，弟子以如心般之语恳切祈请。为利益于此生信解者，我作此译，愿一切众生证悟此心要义而得解脱。
顶礼圣者！
梵文题目：
कायकोषामृतवज्रगीति (Kāyakośāmṛtavajragīti)
藏文译名：སྐུའི་མཛོད་འཆི་མེད་རྡོ་རྗེའི་གླུ།
汉译：身藏甘露金刚歌
顶礼文殊童子！

